Novelas y relatos de Living A Simple Life Quotes

Ngumiti ako sa kanya, saka ko hinawakan ng dalawa kong kamay ang malalaki niyang kamay. “Saka, simple life doesn't mean turning your back on your real life, right? It's living the life you wanted, even if there are some things you can't change. Iyon ang buhay na gusto ko, Uno. You don’t need to change anything in your life, para lang maging karapat-dapat sa’kin. Love is acceptance, Uno. Love is loving someone, may it be the best version or not,” I answered. I smile and then a smile finally formed on his lips. His precious, million-dollar smile.

"Wehhh...dadating ka din doon. Maiinlove ka rin sa gagong yun. Masama pa doon din pumapasok ang gagong yun sa papasukan mo." "Wag kang mag-alala.. di ako nagkakainterest sa kanya... " "Good." "Curious lang ako." "Ahhhh! Pareho lang yun!" "Joke lang. Ayoko munang makigulo...gusto ko lang Jude... maging simple lang sa buhay ko. Kung may darating man...darating lang yan para guluhin ang buhay ko na meron ako ngayon. Ayoko muna... mabubuhay ako sa inaayon lang sa akin. Gusto ko maging simple lang."

Hindi katulad sa dati na halos hindi mabilang. "Kulang lang siguro ako sa tulog," nahihiyang saad ko. "Pero tungkol sa tanong mo kanina, sanay na kami sa ganitong klaseng buhay. Katulad ng madalas kong sabihin noon, kung mararanasan mo lang ang ganitong buhay, hindi mo aakalaing masaya pa lang mamuhay kahit simple lang." Tumango ito. "Can I ask you again?"

''Nakalimutan mo na bang sinabi mo sa akin dati na marami kang bahay? ''Mabuti naman at naniwala ka.'' ''Madali talaga akong mapaniwala ng mga mayayabang.'' ''Kapag kinasal tayo, pumili ka na lang kung saan ka komportableng tumira. You have lots of choices." ''No, thanks. Mas gusto ko ang simpleng buhay.'' ''Simpleng buhay na maraming pera?'' Tinanggap ko ang inabot sa aking tasa ng kape ni Josh. Dalawa ang ginawa niya. ''Exactly.''

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

“Parang nagli-link lahat ng pieces.” Tumama sa akin nang diretso ang simpleng honesty niya. “Dapat mas simple ‘to, ‘di ba?” “Maybe,” sagot niya gently. “Pero kailan naging simple ang story natin?” Napatawa ako. Totoo. Hindi kami naging simple. “At buti na lang,” dagdag niya. “Simple is boring.” Nag-usap pa kami ng mahaba, small things, serious things, random things, walang effort, parang magkatabi lang kami.

“Simple lang, pero puno ng saya.” "Oo," sagot niya. “Hindi natin kailangang maging mayaman para maging masaya. Basta buo tayong pamilya, sapat na." Napangiti ako. Sa mga simpleng gabi tulad nito, damang-dama ko ang tunay na kahulugan ng tahanan—hindi sa laki ng bahay, kundi sa dami ng tawanan, sa init ng yakap, at sa damdaming ligtas ka, mahal ka.

Kaagad ko iyong binuhay nang makita ko pagkatapos ay pumasok sa loob at isinarado ang pinto. The ambiance of the place screams simplicity. Our family is one of the elite in the business world pero ang taste namin pagdating sa mga bagay-bagay ay sobrang simple lang. Ayaw namin ng sobrang engrande. As long as maganda sa paningin namin at kahit sobrang mura pa, iyon ang kukunin namin. Pareho kaming hindi maarte. Nasabi rin sa akin ni Fritz na hindi naman talaga kami sanay sa buhay mayaman.

May mga nakatayo pang silong na gawa sa kahoy at trapal, may iba nagluluto na ng pagkain—amoy pa lang parang nakaka-comfort na, yung tipong hindi mo kailangang mag-hotel o mamahaling resort para maramdaman yung saya. Sometimes the most memorable things are not in fancy and luxury things but in a simple way like this and all natural. Even I grew up in a house full of fancy things, my parents still prefer to make bond with us in this way. Not out of country trips, not expensive vacations, but just simple gatherings—attending charity events, sharing gifts to children, and building animal foundations. Masaya sila doon, and somehow doon din namin natutunan kung paano maging grounded.

“Nag-explore kami ng local area, tinikman ang mga pagkain, at nag-enjoy kami.” “Masaya akong marinig ‘yan,” sabi niya, tumango. “Minsan, nakakalimutan natin na mag-enjoy sa maliliit na bagay sa buhay.” “Alam mo,” sagot ko, tinitingnan ang apoy. “Minsan, sobrang nakatuon tayo sa trabaho na nakakalimutan natin ang mga simple ngunit importanteng bagay.” “Exactly,” sabi niya. “Minsan, kailangan natin ang mga ganitong moments para maalala ang tunay na halaga ng buhay.”