Living Room One Point Perspective の小説・ストーリー

May sariling living area, malaking veranda na ang view sa labas ay puro puno at bulaklak sa napakalawak na hardin, may sarili ring kitchen. Narito rin ang mga gamit ko. Mabuti na lang hindi nila pinagtatapon ang mga iyon dahil may sentimental value sakin lahat. Even my favorite plushies are on glass shelves to keep them secured. "Is this even a room or a mansion?" I unconsciously asked in astonishment. "Here's our room." Binuksan ni Viscenzo ang isa pang pinto na tingin ko ay ang bedroom na. Una niya akong pinapasok. As I got inside, my lips parted in disbelief and looked at him dismayed.

Third Person POV Papasok si Dominic sa mansyon ng mga Dawson. Sinalubong siya ng mataas na kisame, mga chandelier na kumikislap sa liwanag ng hapon, at mga marble floor na walang bahid ng alikabok. Malawak ang sala, na may ilang leather couches na nakahanay sa tabi ng isang malaking fireplace. Ang mga painting sa dingding, karamihan ay mga klasikong landscape at portrait, ay mga orihinal na obra at hindi lamang basta dekorasyon. Nasa gitna ang grand staircase na yari sa dark wood, na may intricately carved patterns na sinundan ng eleganteng brass railings.

paalam niya at nagtungo sa mini terrace ng kusina at doon kinausap ang assistant niya Ako naman ay ine entertain ang sariling mag tingin tingin sa paligid at doon ko lang napansin ang katahimikan sa mansion, malawak ang living room pero walang tao. Mukhang tama nga na wala ni isang maid ang naririto

Lalo siyang napakunot-noo nang mapansing pati ang front door bukas din. Jusko! Hindi ba marunong mag-lock ng pinto ang mga tao roon? Magiging lapitin sa akyat-bahay ang bahay na 'to. Maingat niyang itinuloy ang pagtulak pabukas sa pinto. Pagsilip niya, madilim na sala ang nabungaran niya. Tanging ang mga ilaw lamang sa dalawang floor lamps ang nakasindi. Open space ang disenyo ng lugar at natatabingan ng makapal na floor to ceiling curtain ang mga bintana.

Inilahad niya ang kamay sa aking harapan. Ngumiti ako at tinanggap ang kamay niya. Magkaholding hands kaming pumasok at talaga namang napaawang ang bibig ko sa ganda ng disenyo. May isang malaking flatscreen tv sa living room. 'Yong laki ng tv ay halos isang side ng dingding. Nakadikit ito sa pader. May family size sofa na kulay Grey at sa gitna ay may multi-purpose coffe. Sa coffee table ay may bluetooth speaker, may drawer for things at may power bank din.

INilibot niya ang kanyang paningin sa buong bahay. Simple lang ang mga kagamitan sa loob, napaka manly ng design ng color. Combination ng black and dirty white. Even the curtain is dark color ang ginamit. Wala ring kaarte Arte ang living room maliban sa picture na nakasabit sa wall at isang peacock clock ay wala nang mga palamuting nakasabit. Nagtataka niyang tinignan ang may-ari ng bahay at tila nabasa naman nito kung ano ang nasa isip niya.

Kung hindi mo kilala ang taong nakatira rito, iisipin mong masalimoot ang naging buhay niya, malungkot, puros kadiliman, demunyu, ganoon. Dito sa first floor ng penthouse, bukod sa salas, dining area, at kusina, may dalawang pang pinto ang nandito sa may bandang kanan ng salas (if you're going to face the big glass wall of the penthouse.) Hindi ko alam kung anong nandoon kasi kung hindi mo papasadahan talaga ng tingin ang kabuuan ng salas, hindi mo ito mapapansin.

Pagdating ko agad ko ng ini-lock ang pinto, papasok na sana ako sa kwarto ng maagaw pansin ko ang linawag ng buwan na tumatagos sa fiberglass na ding-ding ng living room. Nilapitan ko ang fiberglass at natanaw ko ang mga alon sa gilid ng dalampasigan na dumadagsa. Napag-isipan kong puntahan ang dalampasigan kaya lumabas ako ulit ng room at naglakad papunta doon.

Ngayon lang ako nakapasok sa ganitong kagandang bahay. Malaking living room ang tumumbad sa akin, sa gitna naman ay mga malalapad at malalaking sofa! May crystal table naman sa gitna ng nga ito. Sa taas ay isang napakaling chandelier na pumagitna sa guhit diamond na dingding. May dalawang hakbang ang daanan pababa para tuluyang maka punta sa living area.

Kung anong ganda ng labas ay hindi rin naman papatalo ang loob ng bahay. Nilapag ko muna ang mga gamit ko sa couch na nakita ko. Well furnished na living room ang unang bubungad sa pagpasok palang. White with an accent of black colored the place. May dalawang pasilyo. Inuna kong lumiko sa kaliwang side. There was his kitchen and the dining area for two. Mayroon ring maliit na parang bar counter.