Novel & Cerita Living Room One Point Perspective

Nang bumukas ang pinto patungo sa unit ko, matapos i-swipe ni Lander ang card, ay unti-unti ng nagsi-sink-in sa akin na nandito na nga ako ulit sa Pilipinas. Pumasok ako at pinag-aralan ang buong kwarto. Maganda ang living room. Malinis ang itsura lalo na dahil cream and white ang theme ng buong unit. May maliit na smart TV na nakadikit sa wall, walang center table at wala ring sofa. Bakante pa iyon. May wood minimalist style living room partition din. At sa kabilang banda ay ang dining area. May pa-rectangle na mesa roon, glass, at apat na upuan. May lababo rin sa side pero walang paglutuan.

Matipid ko siyang ningitian bago pumasok sa pintuan. An ultraluxe double-height living room greets me.Everywhere I look, only black, white and gray colors dominate this living room. An incredible tactile sofa catches my gaze.This abode boasts high-profiled design from lightning, funitures to accessories but does not come out as too exuberant. "Nandidito kana pala." Napalingon ako sa hagdahan patungo sa ikalawang palapag kung saan nanggaling ang boses ni Kanji.

"You go in first." I studied him for a while before entering his studio type unit. Everything's white with black and gray accent. The living room have a two single sofa and a long one both in color of gray. Black pillows with line design rest above it. In the middle was a white coffee table made of woods. Walls was decorated with minimalist paintings in black. On the side of the living room was the bathroom based on the sign I saw on the door. Next to the living room was the dining room. Pero hindi ko na masyadong napansin ang detalye noon ng may marinig akong tumutugtog.

Nilakihan ko ang awang ng pinto, para makapasok ako. Nilibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng kwartong iyon. May maliit iyong sala at sa ceiling ay may magandang chandelier. Maganda ang living room kahit maliit lang may pinto rin sa unahan, marahil kusina iyon dahil nakita ko ang lababo.

Tila ako dinuduyan. Nang makalanghap ng sariwang hangin ay nagpasya akong lumabas ng kwarto. Nakita ko sa tapat ang dalawang pinto. Marahil ay kwarto rin iyon. Bumaba ako ng hagdan. Pagkababa ko ay nakita ko sa aking kanan ang maliit ngunit simpleng disenyo ng living room. Sa kaliwa naman ay naroon ang dining table. Meron din counter island. Maliit lang at simple ang bahay. Halos bagay ang bahay na ito sa mag-asawang bagong kasal na bubuo pa lang ng pamilya.

Parang isang buong bahay na ang espasyo ng living room. Halata maintain sa linis. Pero mag-isa lang naman si Atlas. May kasama ba ito sa bahay ang linis kasi. The manly wall color and decorations don't take away from the sophisticated surroundings. May nakita pa akong dalawang pinto katabi ng k’warto niya. Ang bongga naman pala nitong fake husband ko.

Marahan ang ginawa kong paghakbang, na tila iniingatan kong makagawa ng ingay, maging sa pagbaba sa hagdan. Nang mapadaan sa living room ay napatingin ako sa hindi kalakihang picture frame na may liner na kulay gold. Actually halos lahat naman ng gamit dito ay nagkikinangan, kung hindi kulay ginto ay kulay silver. Muling bumalik ang attention ko sa picture frame at napahinto upang titigan iyon. Ngayon ko lamang ito napansin, marahil ay di pa ako masyadong nakapagmasid kanina.

Pagkatapos ay lumabas na siya. Humakbang siya palapit sa pintong nilabasan ni Vish kanina. Pinihit niya pabukas ang pinto at bahagyang sumilip sa labas. Bumungad sa kanya ang ‘di kalakihang espasyo na sa tingin niya ay sala dahil may dalawang mahabang sofa ang nasa gitna at may malaking flatscreen TV na nakadikit sa dingding. Mayroong isang maliit ngunit engrandeng desinyo ng chandelier ang nakasabit sa gitna. Mayroon ring mga seashells na decoration roon. Pareho lang desinyo sa kwartong kinaroroonan niya.

Kita roon ang mga naglalakihang building. The room felt open and calm. There was a soft gray sofa with pillows, facing a wooden coffee table. Sa kanang bahagi, naroon ang countertop with kitchen appliances. Sa tabi nito ang dining area. Sa kaliwa ay ang hagdanan pataas, probably where the bedroom and other rooms are. I let out a chuckle. “I like it here,” sabi ko kay Levi. He nodded with a smile. “We will live here. And in the future, if you decide to get us a house, we will live in a house.”

EIGHTEEN (18) - Third Person's POV – Umalingawngaw sa buong bahay ang malakas na tawanan ng mga binatang nasa living room. Sa sobrang gulo ng paligid ay mahihilo kang intindihin kung ano man ang kababalaghang ginawa ng mga ito. “Huling shot nalang ‘to.” Binandera ni Lil_ron ang bote ng alak na hawak niya habang inaalog ito. Upang maipakita sa kanila ang laman nito.