Look Away Mga Nobela at Kwento

What the heck, parang pagod na ako. "Keep your gaze straight ahead, focusing on a point in the distance. Avoid looking down or around, as this can detract from your presence on the runway." So far and so good sobrang nakaramdam na ako ng enjoyment sa ginagawa. Although mahirap pero kapag nakuha mo ang naturang itinuro ay talagang makaramdam ka ng kakaibang ligaya.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Maayos kong nakikita ang tanawin mula dito sa loob pero hindi ka makikita sa labas. Umupo ako sa malapit na couch. Patuloy kong pinagmasdan ang magandang tanawin nang hindi inaalis ang tingin dito. It's like this view and solace would suddenly disappear if I looked away for even a second. I could watch this all day. Bahagya ko pang naipikit ang mga mata ko sa sobrang relaxed. I bet mas magiging precious experience ito kung mapapakinggan ko lang ang bawat hampas ng mga alon sa pampang.

ani ni Allan at mabilis na umalis sa aming harapan Imbes na makahinga ng maluwag parang mas dumagdag pa ang aking kaba sa dibdib at hindi na makahinga ng tuluyan, ramdam ko ang mainit na hininga ni Aden sa aking leeg "Stay away from other men" bulong niya _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Nakatulong ba nung lumayo ako 'Di ba 'yon naman ang 'yong ginusto Simula pa no'n, kahit hanggang ngayon Lahat ng daan ay pabalik sa 'yo Balang araw ay makikita mong 'Di kailangan/kinailangang lumayo Kung paglisan lang ang paraan Patawad Paalam Kahit nas'an ka man He stopped right there and stared at me. Nagkatitigan kami ng ilang minuto bago siya nag-iwas ng tingin.

“Go now and walk out of the door. Don’t look back. Please…” “Kuya…” “Walk out of the door and don’t you ever look back. If you look back, I will not stop chasing you. Kahit lumuhod pa ako sa harap mo, gagawin ko. But if you don’t look back… I will stop… I will not be disturbing you anymore. Hindi na kita aabahin pa.”

“A sige, ingat!” “Mag-ingat ka sa aso, matatakot sa eyebags mo!” Huling pangangasar sa akin habang papalayo na ang aming distansya.

Ako ,na gustong makawala at siya na mas gusto pang yumaman. I walk to get near.His face wears another mask i've never known.It runs on my face and it stays looking at my eyes.I keep myself altogether.I have done this infront of everyone before and i can be thankful for such a small break behind the camera ,now i need to play with them again.Ridiculous.

Hindi ko magawang ma-appreciate nang maayos ang magagandang tanawin dahil sa kaniya. Narinig ko siyang tumikhim. Sa gilid ng mata ko ay nakita kong sumilip siya mula sa rearview mirror. Hindi ko siya pinansin at pinanatili lang ang tingin sa labas. Hindi rin naman siya nagsalita kaya hinayaan ko na. It's a good favor. Him, being silent the whole time makes me breathe properly.

At ang ganito kaliit na bata ay hindi dapat hinahayaan na mawala sa kanyang paningin. "Yaya, relax. I'm just here talking to a new friend." Tumayo na ito at lumapit sa yaya niyang malapit ng maiyak. Tinuro niya ako pero hindi ako magawang tapunan ng tingin ng yaya niya sa labis na pag-alala niya dito.