Look Away Novels & Stories

“Diyan ka lang, ha?” Hindi na niya hinintay pa ang sagot ko. Iginala ko ang aking mata sa harapan kung saan naroon ang hindi magkamayaw na mga tao. Sumasabay sa maingay na tugtog ang mga katawan. Naglakbay ang tingin ko sa sipistikadong hagdan pataas. Sa railings sa taas ay may mga taong inaaliw ang sarili sa hawak nilang alak at sa panonood sa mga nagsasayaw sa baba. Nangunot ang noo ko nang hindi sinasadyang madako ang tingin ko sa pinaka-corner noon. Hindi ko alam kung guni-guni ko lang ba o pamilyar talaga siya.

Agad ko naman siyang itinulak palayo. Humingi ng tawad ang babaeng nakabangga sa aking katawan dahil hindi niya raw napansin, kaya naman pinalagpas ko na lang. Pinanood ko silang maglakad paalis pero kahit na nakalabas na sila ay hindi ko pa rin inaalis ang aking paningin sa dinaanan nila. Ayokong tignan si Uncle Ilay o harapin man lang siya dahil aware akong namumula ang aking mukha.

BELLA POV Nanlaki ang mga mata nila at nagpupuyos sa galit. Nakita kong susugod sila sa akin kaya hinanda ko na ang sarili ko. Itinapon ko ang juice sa kalapit na trash can at pumwesto na para sa paglapit nila. Wag nilang sasagarin ang pasensya ko ngayon kasi desperado akong makipag-away sa araw na ito.

Agad ko namang hinanap ang tinig na iyon ni jaez at naligtaan ko na lang na nakatayo na ito sa harapan ko habang ang mga litrato sa screen ay nag iiba na, hindi ko mapigilan ang maiyak habang pinagmamasdan ko ang mga picture na isa-isang nag fflash sa screen. "Sabi nila, titigil ang mundo mo kapag nakita mo na ang taong para sayo.. Noon hindi ako naniniwala na mangyayare ang ganong bagay ngunit nang makita kita nang oras na iyon pakiramdam ko tayong dalawa lang ang nasa lugar na iyon ay tila huminto ang lahat sa paligid ko t tanging magandang mukha mo lang ang tanging nakikita ko... " Ani ni Jaez habang diretso ang tingin sa akin. "This is all my plan" Ani ko na pinipigil ang sarili ko na

Makakaya ko 'ton mag-isa! Gumapang ako nang mahinahon. Sa isip-isip ko ay kailangan kong makalapit sa exit. Doon ko na iisipin kung paano tumayo at pigilan ang panginig nang kalamnan. Dapat kong isipin ang mga pangarap ko. Kung pagtahak nga lang sa exit ay pahirapan ako, ano pa ang pagtakbo na tatawirin ang karagatan?

Katwiran pa nito na tinanguhan naman ng lahat. ...... Maxine POV Nakatingin lang ako kay Wena habang walang tigil sa pagluha ang mga mata ko..ngunit saglit din akong natigilan ng may mapansin akong kakaiba sa kaniya. Mabilis na gumapang ako palapit sa kaniya,upang tiyaking tama ang hinala ko.napaawang ang labi ko ng mapagtanto kong tama nga ako!

wika ko kaya nanlalaki ang kaniyang mga mata na napatingin sa'kin. "Magpapakalayo-layo na lang ako ngayon pa lang."

look. I immediately averted my gaze from him at humakbang pabalik sa backstage upang maghanda para sa fashion show. Tingnan natin kung kaya mo pa akong tingnan mula sa itaas, Mirano. I assure you, bababain mo ako dahil sa gagawin ko. I hid my evil grin dahil hindi pwedeng uuwi ako na hindi main character.

I’m sure nahalata niya na nanghina ang tuhod ko nang bahagya, para mabawi ko ang aking proud image ay nakipagtitigan ako sa kanya. Tingnan natin kung hindi ka mailang. I am sure lilihis ka nang tingin gaya ng lagi mong ginagawa. What the heck? Halos isang minuto na pero hindi pa rin siya lumilihis ng tingin. Talagang hiahamon niya ako ah. This is not good, the eye, especially the cornea, starts to dry out after just a minute or two. One of us must look away or blink! That somewhat should be dean.

Sa tingin ko ay hindi naman iyon masyadong maluwag na kaya maayos pang tingnan. "Nakalimutan ko lang," maikli kong pakli at hindi ito tinitingnan na bumalik ako sa pagkakahiga patalikod pero maagap niya akong hinila paharap dito kaya ngayon ay namimilog ang mga mata ko dahil ilang dangkal na lang ang layo ng aming mukha sa isa't isa at maglalapat na ang aming mga labi. Lumayo ako nang kaunti para maglaan ng tamang distansiya sa pagitan namin saka tumikhim para mawala ang naiilang na pakiramdam ko.