Novel & Cerita Lose The Game Quotes

Pabulong nitong wika habang dinadampian ng mainit na halik ang likuran ng kanyang tainga. “No, I’m not your wife anymore.. I have done enough with your games.” Mabilis niyang tinulak ito at tinungo ang pintuan ng elevator. Parang masisira na ang open button sa kakapindot niya. Ngunit bago pa man bumukas ang elevator agad na siyang binuhat ni Karim at muling sinara ang elevator. “But this time, I’m willing to lose the game just to make you win.” Kahit nagpupumiglas si Adira nagawa pa rin sakupin ni Karim ang malambot na labi niya.

At ngayon— Hindi na ako naglalaro para manalo. Naglalaban na ako para maningil. Because someone took one of mine. And in this world— That kind of mistake… Costs everything. Huminga ako nang mabagal. At sa wakas— Tuluyan nang nagbago ang laro. “War doesn’t end…” “…until one side disappears.” At sisiguraduhin ko— Hindi ako ang mawawala.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

"Just a game." "And I'm so stupid for believing that entering a game like this would be funny. You made me believe that games aren't always meant to be happy." Dahan-dahan na akong tumalikod at humakbang palayo sa kaniya. I have nothing left now, except myself.

Once in a lifetime lang to sa katulad kong gangster. Every moment should be treasured cause you don't know when will your life end. Unfortunately, there is a possibility that I'll die without feeling happiness. "Your wish is my command, Babe." Nakatitig lang sya sa sa mata ko nang may pumasok sa isipan ko. "How about the game, Drazz?" Nginisian nya ako at niyakap ng mahigpit "It's already over, babe. The moment that I fell for you, the game's already over."

Magsasalita na yung host. "And we are now down to our LAST GAME." panimula niya. Nalungkot naman kami sa sinabi niya kasi parang nakakabitin naman na last game na agad.. Wala bang extension? Pero okay na din yun, ang lagkit ko na din kasi. "Wag kayo malungkot! Mas mag-e-enjoy kayo after nito!" sabi pa niya at natawa ng bahagya bago nagpatuloy. "So for our last game.. This is what we called..

At habang binabasa niya— unti-unting nawalan ng kulay ang mukha niya. "What is it?" Agad na tanong ni Zia. Tahimik siyang napatingin dito. Pagkatapos— iniabot niya ang papel. At nang mabasa niya ang nakasulat— parang tumigil ang mundo. WELCOME TO THE GAME. YOUR FATHER LOST. LET'S SEE IF YOU DO BETTER. Tahimik. Sobrang tahimik. At sa ibaba ng mensahe—

mahina niyang sagot habang unti-unting iniinom ang gatas. "Don't apologize. Hindi mo kailangang humingi ng tawad sa pagiging biktima ng mga laro ko noon. Kasalanan ko ang lahat ng ito. Pero pangako... ang 'Don’t Lose This Too' ay hindi lang salita. I will sacrifice every share... every building... every single drop of Zubiri blood just to see you smile again," hinalikan ko ang noo niya... matagal... damang-dama ang bawat tibok ng puso namin na tila ba naging isa sa gitna ng panganib.

Ako pa talaga hinamon niya. Ngumisi naman si Cayden. "This is the game. You will eat this, while I'll eat on the other side. The first one who will break free, will lose and will have the consequence." Paliwanag nito sa akin na ikinanlaki ng mata ko!

NAgugutom na ako" speaking of this guy, nagmumukha na syang pataygutom Just kidding only, kaya pabayaan na. "Sandali maghahain na ako" sabi ko " Finally" sabi nya Azithere POV PAgkatapos kumain Off to the room na kami ni Tori " Prepare to be defeated" sabi ko " Tsss yabang, matatalo din naman mamaya, ang mabuti pa ikaw nalang pumili ng game" sabi nya Hm ano nga ba? " Yung car chase nalang na nilalaro mo minsan!" sgaw ko