Play The Game Quote Novels & Stories

Tanong ni Trooper Athena. "Good! Fine! Great!" Pa iba ibang sagot namin. "Good to hear then, how about let's play a game?" Pag-sa-suggest ni Trooper Athena. "What game?" Some of the boys asked. "Introduce yourselves with a twist." Sabi naman ni Trooper Athena. Sumang-ayon naman ang lahat. Jusmeyo ano kayang twist ito. "You will introduce yourselves after you answer the question. It's still an academic game." Dagdag na saad ni Trooper Athena.

he asked. Ngumiwi ako at inirapan siya. “It’s tic tac toe! Paunahan maka-score. Tapos kung sinong mauna, pipitikin niya ang noo ng natalo.” He smirked. “Are you sure about that?” Tumango ako. “Of course! Ito na lang ang pinili kong game para mabilis lang ang round.” “Okay then, let's start.” Pinauna niya akong tumira at nagsalitan kaming dalawa. Nang maka-straight line ako ay natawa ako nang malakas.

Kaya nga maraming nag lalaro niyan kase nakaka excite laruin. "Ano bang nagustuhan mo dyan sa larong 'yan ha?! Yang pakikipag patayan! Pakikipag away!?" "It's just a game dad, it's no big deal! This game is the best, this game is #1 in the whole world. Many people are playing this game because it's good and fun. And lastly it's not like we killed people for real dad and mom! Kung ano-ano nalang sinasabi n'yo eh, wala naman kayong alam!" Saad ko habang ang dalawang mata ko ay nasa phone ko lang nakatutok.

"Oh my God, I won!" "See? I told you you're lucky!" sabi ng matanda na may malawak na ngiti. "Let's play again. You're on a roll."

Saglit na nag-isip si Park Sora at sinabing, "May katuturan ang sinabi mo! Maglaro tayo!" Kaya naman, sina Salvatore at Park Sora ay talagang naglaro ng on the spot. Sumigaw si Park Sora sa laro, "Hoy General, marunong ka bang maglaro? Pinagtaksilan mo ang iyong mga kasamahan at may pisngi ka pa para sabihing puno na ang pinsala mo? Naniniwala ka ba na isusumbong kita?!" Sa laro, sumagot din si General, "Hindi ako marunong maglaro? Isa akong heneral sa signal tower sa tuktok ng Mount Everest! Solo kill!"

Minsan nakakatuwang tingnan kung ang pogi mukhang tangang tingnan. "Sorry not sorry," pang-iinsulto ko naman sa kanya. I know he was pissed but he tried to enjoy the game. Pero pangalawa, pangatlo, pangapat, lalake pa rin ang dumaan. Ilang beses na siyang dehado rito. "Ayoko na itong laro, sibat na ako—" "Ano ka ba, last na ito." "Eh paano naman kasi ang lakas mong manampal."

"Kung hindi ako kikilos, mananatili lang akong trophy. Ayaw kong mamatay bilang laruan. Kung kailangan kong maging halimaw para makalabas dito, magiging halimaw ako." Tumawa si Aodhan, isang mahinang tawa na puno ng paghanga. "You’re starting to sound like him. Good. I’ll give you the code to his private server tonight. But listen, once you start, there’s no turning back. You’re playing a game where the only prize is your own life."

Nag punta kami sa Quantum at nag laro sa mga arcade at iba pa. "Napaka daya ni Kuichiro! Ang galing masiyado sa gun firing! Lugi!" reklamo nila Yorrick. Nag tawanan naman kami. "Bulok ka lang kasi talaga, rick. Ayaw mo pang aminin e." natatawang asar ni Thalia.

sita n'ya sa mga ito. Masama naman s'yang tiningnan ng lahat na ipinagkibit n'ya na lang ng balikat. "Evans sali ka na sa laro namin," aya ni Spike sa kan'ya. "Anong laro?" balik tanong n'ya sabay tungga ng beer na initsa sa kan'ya ni Howald. "Knock-knock game!" sagot ni Spike. Since matagal-tagal na rin na hindi s'ya nakakapag bardagulan sa mga ito, pinagbigyan n'ya na ang mga kaibigan.

"Kaya ngayon ay maglalaro tayo ng isang laro." Sabik silang tumango nang sabihin ko ito, isang ngising aso ang gumuhit sa aking mga labi, seryosong hindi nila alam kung saan sila sumasabak ha. "Ngayon maglalaro tayo ng dodge shot, ipuputok ko ang Palaso, tatakbo kayo at iilag para hindi kayo tamaan at maniwala kayo sa akin hindi niyo gugustuhin na mangyari ito dahil sobrang sakit nito."