Losing A Game Quotes Novels & Stories

" I suppressed my sobs. I want to cry hard but what for? This pain is too much. It's suffocating, it's killing me but I have to endure it. It's part of that fucking damn game. "This is goodbye, I'm quitting. Ayaw na kitang kalaro. Tanggap ko nang talo ako. Panalo ka na, Joe. Thank you for playing with my heart and for messing my life. Wait 'till fate play its own game for you." I saw his fingers moved again pero tumalikod na ako sa kanya. "Thank you for hurting me bigtime, Simone Jose Dela Vega. Goodluck..." Luhaan akong humarap sa mga magulang niya. I feel so small facing all of them, but it's okay.

Tipong wala siyang nakikitang babaeng nasasaktan sa kanyang harapan. “That's how war is, there are winners and losers.” pangangaral pa ni August na para bang kailangang marinig iyon ni Sonia mula sa kanyang bibig, “If you enjoy the thrill of winning, you must also bear the consequences of losing. Hindi ka laging panalo. Sa laro ng buhay, hindi ka laging mananalo. I won't interfere, you handle it yourself! Kaya mo iyan, Sonia.”

Hindi ko naman itatanggi na niilalamon ako ng lungkot ngayon at tanging ang usok lamang ng sigarilyo na gumuguhit sa aking lalamunan at aking ibinubuga ang nagbibigay buhay sa akin ng mga sandaling 'to. Tumayo ako at tumambad sa salamin ang hubad kong katawan, lumapit ako sa aking repleksyon at hinalikan ito. "I have nothing to lose now, wala ng dahilan pa para mabuhay at wala rin namang mawawala kung ako ang mamamatay. Yes, you started this game but now I'm winning, pero bukod sa makita siyang umiiyak at nahihirapan, ano pa ba ang makukuha ko?" I asked myself.

Tahimik ang buong conference room matapos bumagsak ang mga salitang iyon mula sa labi ni Lianne. Parang isang manipis na sinulid na biglang napigtal sa pagitan nilang lahat. “I’m sorry… I know this game involves so much of everyone’s hard work,” mahina ngunit malinaw niyang sabi habang dahan-dahan siyang yumuko sa harap ng buong team. “And backing down at this crucial moment would be a huge disappointment for me.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

At ngayon— Hindi na ako naglalaro para manalo. Naglalaban na ako para maningil. Because someone took one of mine. And in this world— That kind of mistake… Costs everything. Huminga ako nang mabagal. At sa wakas— Tuluyan nang nagbago ang laro. “War doesn’t end…” “…until one side disappears.” At sisiguraduhin ko— Hindi ako ang mawawala.

Nako, kahit kiskisin mo ng bato yan, mahirap matanggal ang yabang sa katawan. Nakatungtong kami ni Quen sa bleachers habang nanonood ng game. Hindi ko kasi siya sinabihan tungkol sa game nina Lucas kaya nagulat na lang ako kanina nang makita ko 'tong babaeng 'to rito. "Sama ng ugali mo talaga. Hindi mo man lang ako sinabihan na may laro pala sina Vern," ani Quen.

“Just donʼt forget the consequences when you lose the game, understood?” Ngumisi ako. “Of course, I will surely win this game, donʼt worry, Crystal. Never to worry about.” “Just like ninong mumbled, never say never. Hindi mo hawak ang oras at panahon, Zyckiel. Hindi ka sigurado kung mananalo ka ba sa laro o hindi. Hʼwag kang magsalita na hindi sigurado.” “Donʼt worry, Crystal. Iʼm sure about what I mumbled recently. Love Revenge Game will be the sanguinary and brutal game between me and her. Just watch, Crystal. Just watch,” pagmamayabang kong ani sa kanya.

hindi bilang masipag at maaasahang hipag, kundi bilang simpleng taong gusto ring mag-enjoy. At doon ako medyo kinabahan sa sarili ko. Kaya nang manalo ako sa isang round, sinadya kong mas maging casual ang tono ko. "O, quits na tayo," sabi ko sabay lapag ng striker. "Quits?" kunwari'y hindi siya makapaniwala. "Isa lang panalo mo." "Pero dramatic." "Hindi counted ang dramatic."

dagdag ko pa sa mga sinabi. Napasimangot muna siya sa akin bago nagsalita at tumingin sa court dahil kinakawayan na siya ni Atlas. "Basta wag kang kumausap ng lalake pag may luampit sayo, hindi ako mapapaway sa loob ng game baka dito," wala sa sariling sabi niya sa akin. Tumitig siya ng matagal sa akin bago naglakad pabalik ulit. Natapos naman ang laro ng maayos at nanalo sila, kahit papano ay masaya ang kapatid ko ngayong araw.