Losing Weight Quotes Novels & Stories

Pinunasan niya ang mga luha nito. “Athena, whether you gain weight or not, it will not change the fact that you are beautiful.” Hinawakan niya ang dalawang kamay ng dalaga at hinalikan ang mga ito. “You will not lose your job over something like that. No one will dare hate or shun you. No one will laugh at you or even point their finger at you. No one.” He paused. “If even one person does any of that, I will get rid of them.”

"You need that prescription, sweetie. O kaya mag-drugstore ka na muna. You can’t risk it." "Natatakot ako baka bumigat ang timbang ko," pag-amin ko, pilit itinatago ang kaba. "Mas mabigat ang maging buntis," seryosong banat niya. "Do you really want to lose your spot sa cheering squad dahil lang lumaki iyan?"

"Meron din pala akong sliced pineapple dito, tsaka iba pang fruits. Kung may gusto ka pang kainin magsabi ka lang sa akin." Sumandok siya ng pagkain saka nilapit sa bibig ko. "Ah! You have to eat more, Mine, you lose weight." He's right, I lose weight. Sino ang hindi papayat kung sobrang bigat nung trabaho ko sa gulayan ni Ate Norma. Tsaka wala din ako masyadong ganang kumain dahil ako lang naman mag-isa sa bahay ni Lola noon.

"Tatanungin kita. Mayroon ka bang magandang katawan at mukha noon?" "Oo. Hindi ko makontrol ang pagkain ko. Maglalaway ako sa tuwing makakakita ako ng pagkain at tataba ako pagkatapos. Higit pa roon, gustong-gusto ko ang karne at matatamis na pagkain!" Nahihiyang sabi ni Sharon, "Napansin ko na walang epekto sa'kin ang pagtakbo at pag-eehersisyo. Sa halip, mas lalo lang akong tumaba tuwing susubukan kong magbawas ng timbang!"

Pagkalipas ng tatlong buwan, 133 pounds at pagkalipas ng apat na buwan naging 125 pounds na lamang siya. Habang tumatagal, lalong nagiging mahirap ang pagbabawas ng timbang. Ayos lang, ituloy lang! Gagamitin niya ang sukdulang pagsisikap para makuha ang isang napakalaking tagumpay! Gusto niyang lahat ng tingin ng paghanga at mga salita ng papuri ay maituon sa kanya! Gusto niyang sabihin sa buong mundo na kaya niyang manalo!

"Huwag naman ho ma'am..." "Ayoko ng matigas ang ulo sa pamamahay na ito," "Heto na nga uupo na oh," labag sa loob nito ang pagupo sa katapat ko. I smirked. "Very good. Eat Kulot, huwag kang magsayang ng pagkain dahil sa marami ang nagugutom ngayon." "Paano ba magbawas ng timbang, ma'am?" her voice was hopeless. Parang gusto kong matawa sa hitsura nito.

Napansin agad ng matanda na malaki ang ipinayat nito. “Long time no see.” Pinagmasdan niya ito mula ulo hanggang paa. “You've lost so much weight.” Napatawa si Wendy at tinakpan ang sariling pisngi. “Really? Then I guess successful ang pagda-diet ko.”

I asked him. "Nothing, Celeste. Why don't you take a day off?" He responded. "Iyon ang kailangan mo." "I agree with Sir Kane." Pagsingit ni Yesha. "Sobrang putla mo, Celeste. You're also losing weight. Okay ka lang ba?" She was right. Napansin ko ang balat ko nang mahagip ng mga mata ko ang salamin na nasa gilid ng POS. I was too pale and skinny.

Nasa tinig ni Van ang pag-aalala na hindi niya naiwasang mapa-ngiti. “I am not on a diet and I am not sick, so don't worry.” Sa mga oras na iyon ay naka-kunot na ang noo ng asawa habang patuloy pa rin sa pagsuri sa katawan niya. “You are definitely losing weight, babe. We’re going to see a doctor today, hindi pwedeng pabayaan natin ang pagbagsak ng katawan mo, baka kung ano na ‘yan.”

“Why did you buy them all? I thought you were starving and it turned out you are giving this to me. How sweet of you, my dean.” “Watch your mouth, you idiot call me with that lame name.” “Then should I call you mine?” Natawa ako ng muntik niyang mabitawan ang paper bags na dala niya. “Anyway, I can't eat them…” It’s not that I hate nor dislike them but my mom’s words keep on playing. It’s been my habit to go on a crash diet even though my proportion right now is 34, 22 34, my mom still wants me to lose weight because her proportion was 34 20 34, she wants me to have the same as hers.