Lost In Reverie Mga Nobela at Kwento

Hindi ko pa kakayanin. Nitong mga huling araw ay mas lalong hindi ko nakikita ang Hari. Kahit ang tatlo ay madalang na rin. At nang sumapit ang gabi ay hindi ko sinasadyang marinig ko si Harrion sa pasilyo na may kausap. Sinundan ko siya nang mapansin kong hindi niya kasama ang Hari at parang galing siya sa pasilyong ngayon ko lang nakita. Tila malalim din ang kanyang iniisip.

Pakiramdam ko noon ay bigla na lang akong hinulugan ng tulong ng langit kahit hindi ko pa hinihingi. "Magtanong-tanong ka na lang diyan. Hay nako Garette diba lagi kong sinasabi na parati mong isasama si magtanong at hindi si magtanga?" ani noong boses sa kabilang linya ng telepono habang patuloy pa ring nakamasid ang mata ko sa direksyon noong Armani ba yun? Basta si raisins. "Huy? Nandyan ka pa ba? ...Garette?"

TANONg niya sa mga ito at daretsong lumapit sakanila magagalit pero masaya naman. Ako naman sumunod lang sakaniya tumingen ako sa mga kaibigan ni Adam, Without my knowing, the devil is here at nagkasukatan kami Ng tingen his beautiful Amber eyes like mine,bumuntong hininga ako, dahil silang lahat nakatingen narin sakin, Sympre hindi ako mag papatalo.

May ilan pa akong nakitang parang nawalan ng malay ng makita ang limang magkakaibigan. Napako naman ang paningi ko sa kay Luther. Natulala ako ng makita ang pakikipag-usap nito kay Mr Dela Merced. Habang nagsasalita siya ay titig na titig ako sa bawat kibot ng kan'yang mga labi. He is like kissing when he talks. Nagtama ang aming paningin. Kaagad akong nagbaba ng tingin. Ibinagsak ko sa lamesa ang mga hawak kong utensils at mabilis na kinuha ang bag ko.

Isang tanawin na kailan man ay tatak at tatak sa puso ng bawat tao. Hinintay kong magtago ang araw sa ilalim ng karagatan. Napayakap ako sa aking sarili ng maramdaman ang malamig na hangin. Mabuti na lang talaga at nakapagpalit na ako ng damit. Mas lalo akong lumamit doon at umupo.

I drove my car to the bar and get wasted there till I drop. May lumalapit sa akin na mga babae pero tinataboy ko lang sila. Ayaw ko ng magkasala pa sa kanya kahit hindi niya nakikita. Tumayo na ako ng makaramdam ng kaunting hilo at nag drive pauwi sa aking condo. When I arrive I just drop my body onto the bed. Eyes on ceiling looking at nothing. Tumagilid ako at kihuha ang picture niya at tinitigan ko ito. I stare at her until I feel myself crying again. I really missed here. I hug her picture and cried. I cried until I fall asleep. There I see here, she looks happy but I can't touch her.

My awareness flew back at Reverie when I heard her scream in surprise. Sinundan namin kung saan siya nakatingin. I saw Trevor coming our way at kaya gano'n ka-exaggerated ang reaksyon ni Rev because for a record ay may kasama si Trevor na unfamiliar na babae. Bringing women isn't Trevor's thing. If he wants to blow his horniness off ay naghahanap lang siya ng babae sa paligid. Bukod kasi kay Celine ay ngayon lang ito nagsama ng babae sa ganitong pagtitipon.

Sa buhay palaging nasa huli ang pagsisisi. Kahit gusto nating ibalik ang nakaraan na sana hindi na natin ginawa ang isang bagay ay sasampalin tayo ng realidad na hindi na ito puwedeng maibalik. At ang tanging maiisip na lang natin ay ang pagsisisi. Kaya nang napatingin ako sa hawak ko ay gusto kong sumigaw sa inis, lungkot at pagsisisi. I couldn't imagine I would be experiencing something I dreaded all my life.

I lost her very suddenly and I don’t know what to feel. I wanted to ask my father about what happened to my mom but he already disappeared. Nawala siya agad at alam ko, naiintindihan ko na wala naman talaga siyang pakialam sa akin, sa amin ng mama ko. Ang sakit na habang nakaharap ako sa hugis parihabang semento na may nakasulat na Criselda Vox Salmiente ay nararamdaman ko naman ang aking pag-iisa. Na kahit ilang metro sa likod ko ay nakatayo roon ang magandang babae kasama ang dalawa nitong anak ay pakiramdam ko parin ay nag-iisa ako at di na babalik si Criselda. Hindi na siya babalik at iniwan na niya ako. Iniwan niya ako sa amang ayaw naman sa akin.

Marahas na napabaling si Reverie sa kasama at sa puntong iyon ay hindi na niya sigurado kung may sentido kumon pa ba ang utak niya para tumalon sa ganoong uri ng set-up. She'll fucking use other man to forget Nigel. Forget Nigel, seriously? Iyon ba talaga ang rason o baka gusto mo lang na may mapatunayan sa sarili mo? Libak ni Reverie sa sarili. Paano ba siya napunta sa ganoong klaseng buhay? She should be back to France for Christ's sake and shouldn't be in the state of deliberation and asked Zurick to do her. She's completely out of her mind.