You Lose Novels & Stories

Bakit kasi di pa umamin. Ahem. Sabagay, ayaw naman ata niya masabunutan ni Lost. Hoy Aby. Humanap ka din ng magiging crush mo, wag mo ang crush ni Lost. Dahil alam namin, kung pagpipilian kayo ni Zendeo, aba di si Lost ang pipiliin niya, kundi ikaw. Ayaw mo naman ata umiyak ng sagad si Lost. “Alam ko malapit na. Wala na kaming pambayad sa tuition fee. Halos ikinaka-kuba ng mga magulang ko ang mabayaran lang ang school na’to. Saka lugmok na kami sa utang.”

walang ganang sagot ni Vans. “ What? What did you lost?” “ Winnie I lost my company. Nag pulled out sila ng share, investments and the project is also cancelled. My company might go bankrupt.” Told yah, he's dead meat now.

Aniya habang hindi pa rin binibitawan ang kaninang itsura, "Ayusin mo mag- isa ang sabitan ng kurtina. Saka mo na ako kausapin pag natutunan mo na ang aral sa pag-uusap na ito. Hanggang sa muli, Armani Sean Lopez." Matawa-tawa kong pinanuod ang kapatid ko palabas ng kwarto. Sa tono ng pagkakasabi niya ay akala mo talaga ay disappointed na disappointed ito. Nang tuluyan itong mawala sa lugar, agad kong pinulot 'yong bakal na nahulog kanina. Aktong isasabit ko na sana iyon nang maagaw ng eksena sa labas ang atensyon ko.

Kung aalis ako… Ako ang mawawala. Either way… I lose. At yun ang pinaka masakit.

Because, losing him… Was not an option. Not anymore.

“Sa buong araw na magkasana tay, I will hold your hand, hindi ko siya bibitawan kahit na anong mangyari.” “What if you lose?” Tinignan iya ito. “ I never lose, baby.” ito naman ang ngumisi. “Are you sure? Paano kapag natalo ka?Anong consequence?” “If I lose, I will be your slave for a month.” “For a month lang? hindi pa pwedeng two months?”hirit pa nito. “nope. one month.” “sus, natatakot ka lang matalo eh.” pang-aasar pa nito.

I chuckled while I ran my hand through my hair. "Paano na 'yan? Natalo ka sa quiz bee," he tried to open another topic. Bumuntong hininga ako nang maalala iyon. Dane knows that I hate losing so much. Ayos lang sana kung sa ibang subject niya ako natalo— kaso hindi, eh. Sa History mismo. "I'm pissed, of course. But it's okay. Losing is inevitable, Dane. Losing doesn't mean that it's the end for me, I can always try again."

Apat na taon na pala ang nakaraan simula ng mamatay ito. Parang kailan lang ay kausap nya ito sa telepono, ka video call pag asa malayong lugar sya, kakulitan..Unti-unti muling pumatak ang luha nito. She can’t help herself from crying because she’s still in pain. Si Marga nalang ang naiwan sa kanya, pero kinuha pa. ‘I miss you…’

"Sayang, ang ganda sana ng suot mo. Kaso lang mukhang paa 'yong nag susuot." Nakaramdam ako ng inis matapos niyang sabihing mukhang paa ang nag su-suot. Mukhang paa? Seriously? Ang talim naman ng dila ng babaeng 'to. Pero dibale na, ayokong mapikon sa harap niya dahil ayokong mag mukhang talunan. Once I became a loser and this time, I don't want to become a loser anymore. Sawang sawa na akong maging isang talunan. Kaya hangga't kaya ko siyang labanan, gagawin ko.

dagdag ko at umiwas ng tingin. "Bitter ka, girl? Akala ko ba naka-move on na tayo, bakit parang mapait pa sa ampalaya ang panlasa mo? Hindi naman kasi lahat ng lalaki sa mundo ay katulad ng Ex-boyfriend mo kaya pwede ba huwag kang ganyan. Kahit kailan talaga ang boring mo ang lakas mo maka-negatron," nakasimangot na tugon niya.