روايات وقصص ضمن Louise Familiar Of Zero

It was Friday, Louise can still remember that to this day. She was busy counting her coins that she earned from her part time job that she had just only noticed the black van pulling up next to the pavement that she was walking on. She heard the van door slide open, and someone jumped out. Hindi niya ito nilingon. Sa halip, mabilis siya na naglakad palayo roon. "Louise Zara Quinn Isabella?" A man's voice called out. She froze. Her heart began to pound from fear.

Binalik ko ang tingin sa larawan at Zinoom sa katabing lalaki ni Louise, pilit kong inaaninag hanggang sa manlaki ang mga mata ko. It’s Night! Pinagmasdan ko ang mga suot nila. D*mn it! Saktong sakto ang suot nila na pang Bar. Ngayon ko lang nakitang magsuot ng ganito si Louise. Lagi siyang naka itim na pants, sando na damit o puting shirt na pinatungan ng leather jacket na black. Ngayon ay naka dress itong pula at nakataas ang buhok. Humigpit ang hawak ko sa phone. Nag-aalab ang aking dibdib sa galit!

Medyo pamilyar ito, ngunit hindi agad maalala ni Isla kung saan niya ito nakita. Maliban kay Azrael at sa taong aksidente niyang nakilala noon, wala na siyang maalalang ibang nakilala pa. Kalmadong sinabi ni Lucas, “Akala mo junior ko siya noon. Nag-aaral si Louise ng brewing. Noong pagkakataong iyon, masyado akong napainom.” Sa sandaling sinabi niya iyon, lumaki ang mga mata ni Louise.

umiiyak paring sabi ni Claire dito na ikinatahimik sandali ni Louise. "Ganon ba? Mukang may bussiness kayong inaasikaso," "Ang totoo Louise kami na ni Zekiel," "What?" gulat na sabi ni Louise sa kabilang linya na ikinalunok ni Claire. Alam niyang hindi iyon ang tamang oras para sabihin iyon pero kaibigan na niya si Louise kaya gusto niyang sabihin dito. "Sorry to bring this up this topic Louise, sobrang lungkot ko sa nalaman kong balita ngayon pero kaibigan din kita Louise kaya gusto kong malaman mo ito para hindi ka na magulat pa,"

Loui screamed. “Cent will never get Helio’s favor, no matter what you do! Sad, right?” patuloy ko mang-inis. “And you cannot use Cent to lure your sister, auntie… I pity you with that!” dagdag ko bago siya tinalikuran. Nakailang hakbang na ako at malapit na sa pinto kung saan naroon si Liza naghihintay nang lingunin ko si Louisianna. “But about Cent, she is really good, and I agree with that. She already killed your only son, right? And that’s kinda… kinda great achievement for her. What a badass she is! Trace Dimagiba’s sister, indeed.”

aniya saka pumasok sa isang cubicle. "Rouge, patulong nga rito." Napakunot ako nang marinig ko ang boses ni Luminous mula sa loob ng cubicle. "Bakit?" Binuksan ko ang pinto saka bumungad sa akin ang nakatalikod na si Louise. "Ayaw maisara?" pagtutukoy ko sa zipper ng skirt niya. "Oo, nakalimutan ko kasing papalitan ng zippe—." Napahinto kaming dalawa nang maitukod ni Louise ang kamay niya sa pader ng cubicle.

Idagdag niya pa ang kagustuhang makalimutan nito ang sakit na idinulot at iniwan ng kan'yang kaibigan. Maingat si Louisse na humiga sa kabilang parte ng kama. Mas pinili niya rin na humiga patalikod kay Zarius. Ngunit malaki man ang espasyo sa pagitan nilang dalawa ay ramdam na ramdam niya pa rin ang presensiya nito. Lalo na at nanunuot sa kan'yang ilong ang amoy ng body wash at shampoo na pareho nilang gamit ni Zairus.

Sagot ni Zero na nasa likuran ni Zera at kalat ang lipstick sa mukha "W-what the hell?!" Biglang sulpot ni Zior "Zero! Are you gay?" Kunot noo nitong tanong kaya ngumuso ang anak "I'm not gay," Sagot ni Zero kaya nakahinga siya ng maluwag "But Uncle Fawn told me that I am pretty." Dagdag pa nito kaya napatingin sila kay Fawn na agad nag-peace sign "What the hell Fawn!? You asshole!" Singhal nila North at this time ay si Fawn naman ang kinutusan at binatukan nila

“‘Wag kang tumayo lang dyan. Papasukin mo ang lahat.” Agad na kumilos si Luther. Kilala nilang lahat si James, ngunit hindi nila inaasahan na kasama niya si Zane. Gayunpaman, nandito sila para kay Zane, kaya wala silang pakialam kay James. Lahat sila ay pumasok sa shop. “Zion, patawad.” Si Louisa ay isang matalinong babae. Alam niya na malapit si Zion sa isang importanteng tao. Agad siyang kumapit sa braso nito, nagmamakaawa siya, “Pakiusap, patawad.”

Isang matinding liwanag ang lumabas mula sa device, at sa loob ng ilang segundo, naramdaman ni Cassandra ang lahat—ang pintig ng device, ang mga ugat niya na parang nagiging kawad ng kuryente, at ang presensya ni Zero na nakadikit mismo sa kaluluwa niya. Nang bumalik ang liwanag, hingal na hingal si Cassandra. Ngunit ang mas nakakatakot—nakatayo pa rin si Zero, hawak pa rin ang kamay niya, at sa unang pagkakataon, nakita niya itong… ngumiti. Hindi malamig, hindi mapanghamon. Isang ngiti na parang puno ng pagkilala. “See? We are one.”