Love And Psyche Mga Nobela at Kwento

Tanong ko. "Because I want to." Aniya tsaka natawa habang hinahaplos ang pisngi ko. "I want to get rid all the pain inside your heart, My Love. Masyado ka na nasaktan kaya hinding-hindi ko na hahayaan na maramdaman mo ulit 'yon. Matagal na kitang gusto damayan sa sakit na nararamdaman mo kaya ngayong may pagkakataon na ako, hindi na ako aalis sa tabi mo."

tanong ni Asha. Asha knows she may look dumb at her question, she's just curious though. “Asha, love is a good thing to feel and do. Nagiging mali at baluktot lang ito kapag puso lang ang ginamit mo, gaya ng ginagawa mi Mr. Apollo puso lang niya ang ginagamit niya at binabaliwala ang utak niya,” paliwanag nito sa kanya. “Para maging maayos ang kakalabasan ng love, gamitin din ang utak. Love will never work if you don't use your mind,” dagdag nito.

Ang ugat sa kanyang mga braso na nakahawak sa akin ay kitang-kita na dahil sa matinding sensyasyon na nararamdaman. I leaned towards him and kissed his neck, I begun to licked it towards his adam's apple. "You're not a doctor but you can advice me to eat your little apple here.. " I kissed and licked his apple "Everyday." Hindi ko na alam kung saan nanggaling ang lakas ng loob ko. All I want is for me to pleased him. Call me selfish but I want to be that woman who he never forget in bed or in anything despite the fact that I'm not staying. That I can't stay with him even if I want to.

Tila napansin naman ni Robin na wala sa tabi niya ang dalaga, kung kaya't napahinto siya sa paglalakad at napatingin sa kanilang paligid. Ito na ba yung sinasabi nilang love at first sight? ganito din ba ang nararamdaman ng mga taong umiibig? kay sarap at ang gaan sa pakiramdam. Ang akala ko sa mga palabas ko lang mapapanuod ang mga ganitong eksena. Pero totoo pala na kapag umiibig ka sa isang tao ay para kang umaangat sa mga ulap at nabablangko ka na lang bigla. Hindi mo alam ang iyong gagawin at para kang nababaliw sa kaniya. Paglalayag ng dalaga sa kaniyang isipan, habang nakahawak pa ito sa kaniyang puso.

“What truth?” Daniel smirked, parang ine-enjoy ang moment. “Love, my friend, is nothing but chemistry. Pheromones. Mga invisible signals na nilalabas ng katawan natin. Akala natin it’s romance, destiny, fate… pero in reality? Chemical reaction lang.” Thorin didn’t reply, pero his eyes sharpened.

Kung magkwento kasi sya ay para bang nandoon talaga sya sa scene. Nagparecitation din sya dahil may mga tanong sa next page about pa rin nga raw doon sa binasang kwento. "Anong natutunan mo tungkol sa pag-ibig sa kwento?" "Ang pag-ibig ay kayang tiisin ang lahat? Tulad ng ginawang pagtitiis ni Psyche sa mga hamon ng ina ni Cupid." Sabi nung isang sumagot. "Kailangan ng tiwala sa isang relasyon. Tulad noong nagdalawang-isip si Psyche kay Cupid at tiningnan nya pa rin ang mukha nito dahil naniwala s'ya sa iba."

"Tell me you're lying. P-Please, sabibin mong nagsisinungaling ka lang... T-tangina Cupid, mahal na mahal k-kita.. w-wag naman ganito." "Anong magagawa ko, Psyche? I don't love you. I don't even fucking love you. All the times I was with you, I almost throw up. Tangina, halis tatlong taon kitang natiis Psyche," he said. Umaasa akong babawiin niya ang sinabi niya, I was hoping and still hoping. "Pero putangina, bakit?" "I did that for my mother. It was your father's fault. He left my mom to suffer depression and left her to burn in her house. Tangina Psyche nanay ko 'yon, gagawin ko lahat para sa kanya!"

Nanatiling tahimik naman si Sebastian, hinihintay niya ang sunod na sasabihin ni Psikh. "Because of love." Psikh said. "She loves her sister so much that she's sacrificing herself and dignity just to get my help to find that man who killed her sister. Isn't amazing how that shitty feeling called love can change someone's nature this instant?" "Well, they say love is the most powerful weapon of all time." sarkastikong sabi naman ni Sebastian. "Powerful my ass, it only makes people vulnerable and weak." seryosong sabi ni Psikh.

’ Ani ni Steven sa isipan nito habang nakatingin kung paano mag change ng mood si Lia. “Alright! Goodnight my love,” sabi ni Lia at nakangiting lumabas sa kwarto ni Steven. Sinundan nang tingin ni Steven si Lia at ganoon na lang ka tindig ang mga balahibo niya sa katawan. “This is what it feels like to marry a psycho,” kinalibutang aniya niya at inubos ang alak na nasa lata. Kung wala ang alak, hindi niya maatim kausapin si Lia ng normal dahil alam niya sa sarili niya, na kung kasama niya si Lia habang buhay, sa mental hospital ang bagsak niya.

Hindi pa siya sanay sa ganoon, hindi pa siya sanay na hinahalikan ng lalaki. Ngumiti ang binata. He cupped her face gently. "Thank you, Lheia." He gave her a smack on the lips that had brought again shivered down her spine. "Now, you are already mine, my beloved sweetheart...only mine," bulong nito bago siya niyakap nang mahigpit. She could hear the sound of his breathing. She could feel the momentous movement of his breastplate. She could feel how his heart beats fast like that of her. Their hearts were in the same rhythm—flamingly loving.