Love And Psyche Novels & Stories

saad nito, she’s still insisting na mas lamang ang sakit na nararanasan ni Maxwell kaysa sa akin. Tumayo ako at nilapitan siya. Lumuhod ako sa harap niya habang prente siyang nakaupo sa sofa saka ko hinawakan ang kaniyang mga kamay. “Makinig ka Chantal. Hindi dahil sa ako ang nang-iwan ay hindi na ako nasasaktan. Hindi dahil sa siya ang iniwan ay mas lamang na ang sakit na kaniyang nararamdaman. Isipin mo rin ang taong nang-iwan, bukod sa nasaktan na siya dahil sa paghihiwalay nila ng taong mahal niya at patuloy na minamahal ay palagi rin siyang dinadalaw ng konsensya. Ganito, ang nararamdaman ng taong tunay na nagmamahal at mas piniling tapusin ang relasyon nila para sa kapakanan ng iba ay

Ramdam kong bumilis ang tibok ng aking puso kaya napa iwas ako ng tingin at napahawak sa dibdib. Kalma, Solana!

Titig na titig pa rin si Riego sa kanya sabay nagsalita ang isip niya. "Ano ba itong nangyayari sa akin ngayon? Napapamahal na ba talaga ako ng totoo sa iyo? Hindi ito maaari.... masisira lang lahat ng plano ko lalo na't higit kay tito Hanigo ko. Malilintikan ako sa kanya at magkakasira lang kami dahil sa lintik na kahinaan na ito. May kasunduan pa naman kami. Bakit iba na ang tama ng karisma mo sa akin ngayon?" saad ng isip ni Riego sa kanya habang hindi na niya namamalayan na palapit na pala ang labi niya sa labi ni Safira hanggang sa nakalapit na muli iyon at bumaon na naman ang mga labi nila sa isa't isa.

Chapter 35: The Decision Victoria Abbel's Point of View Napatigil ako dahil sa sinabi ni Nikos. "You're losing your sense of reality that's why you can't see your Dad not until now. You refused to see the image of your dad in your brain. And everyone knows what you've done. You are a slave of your emotions and imagination, Victoria. That's what makes you think that the world is always against you." I am not even aware of myself. Oh, God, what else do I need to know? And I can feel my body hurting inside. The emotions are just too overwhelming.

Handa na rin daw talaga itong magkapamilya pagdating ng araw na iyon Gusto niyang sunggaban ang mga parinig ni faith tungkol doon pero alam niyang hindi niya kayang ayain uli ito ng kasal sa kaalamang wala siyang karapatang maging asawa ng kahit sino. Hahanap muna siya gamot sa kalagayan niya. Sa katunayan ay may sessions din siya sa psychiatrist dahil baka may kinalaman din sa pag-iisip niya iyon. Biglang tumunog ang phone niya. Kinuha niya iyon sa bulsa ng pantalon niyang nasa kama. Malungkot na napangiti siya nang makitang si Faith ang tumatawag.

Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi. ".....most specially, im man!" Singhal nya kaya pakunot ako ng noo. "Damn third what a stupid reason e ano naman? Love is a beautiful thing, its not only made for a man and a woman! You can love whoever you want and you can be who you really are!" Singhal ko na ikinatahimik nya. "Ayokong mawala sya----" "Wala ka bang tiwala? Sa friendship nyong dalawa?" Singhal ko kaya napatahimik sya, and i think i already convinced him.

It's like alcohol is a complete aphrodisiac that has driven us to things that we should not do. We are both now lying on the bed, covering ourselves with the blanket, staring at the ceiling. Reflecting on what has just happened. I'll be honest, I don't regret it. I'm just really worried on what Elise may think on me. This might sound selfish but the thought of Elise being fully mine after this night is making me feel like I am in ecstasy. "Topher, do you love me?" Tumagilid ako paharap kay Elise at tinigna siya sa mata.

Mas rebelde siya noong panahong iyon. Habang pinupuno niyang muli ang kanyang plato, sinabi niya, "Siguro, parang kung ano ang sinasabi nila sa psychology, di ba? You crave things that you lack. Kaya siguro ang isang lover na may isang fatherly figure ay maaaring punan ang kanilang kakulangan ng pagmamahal mula sa kanilang mga ama." Si Lucian ay nabigla, nakaramdam ng labis na pagkadismaya.

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

Only a vague memory of her beneath her while he was so crazy pounding her hard. Pero ngayon, hindi siya lasing. Oo nakainom siya pero maayos pa ang pag-iisip niya at sisiguraduhin niyang maalala niya ang bawat detalye ng gagawin nila ngayong gabi. Marahan na hinaplos ni Psyche ang kanyang mga labi at napangiti. "I want to feel this lips, Zeus. Make love to me again. Just like that night," anito sa mapanghibong boses.