Love Obsession Disorder Novels & Stories

“I mean, burgundy would look good on you but—” “I know what I’m doing, Jackie.” Bahagya niya itong inirapan. “I just want to change how I look like. And besides, maybe you’re right. This may be this is just obsession. It’ll fade somehow.” “Good,” wika ni Jackie. Hindi niya alam kung ano ang pinagkaiba ng obsession at love. Kung love man ito o obsession sa hobby na nakasanayan niya, then at least ma-aware siya, ‘di ba?

sagot ni Harold. Dahan dahan naman na tumango si Jeffrey dahil sa sinabi ni Harold. “Kung tinatanong mo naman kung paano mo ba malalaman kung mahal mo na ang isang tao. Syempre mararamdaman mo naman iyon. Yung tipong parang gusto mo na lamang siya laging nakikita. Yung tipong wala ka namang karapatan na magselos pero nagseselos ka. At syempre kapag nakikita mo siya ay parang sobrang lakas ng kabog ng dibdib mo at hindi mo malaman ang gagawin mo lalo na kapag lumalapit na siya sa’yo. Yung nga ganong klase ng pakiramdam,” sabi pa ni Harold.

Pinagpatuloy ang paglabas ng pera. "Libre nga lang para sa future wife ko," ulit ni Atlas pero seryoso na. "Para sa kaalaman mo, inaabot ko ang pangarap ko at ginagawa lahat ng paraan," duktong pa niya. "Really? Then your dream won't come true if it involves having me. I don't intend to love or fall in love right now. Sasayangin mo lang oras mo sa akin." Naramdaman ni Fe na bumagal ang sasakyan at huminto sabay baba ng bintana ni Atlas.

"A-Anong ibig mong s-sabihin?" "How can I impregnate you when I can not orgasm?" he asked and then blew a deep breath. "I have orgasmic disorder. I am experiencing significant delays before ejaculation. And as much as I wanted to cumm inside you, I can't! I am unable to ejaculate at all even though I want and my erection is normal!" "P-Paanong-"

“Iyon din ang naisip ko noon. Pero hindi ko inasahan... ni hindi umabot ng limang minuto. Sa totoo lang, wala pang tatlong minuto, itinaboy na ako ni Sandro.” “Ha? Anong nangyari?” Ipinaliwanag ni Chellsey ang nangyari. Laking gulat ni Lovely. “May violent tendencies ba siya?” “May bipolar disorder siya at madalas na nagiging impulsive. Kapag umatake ang sakit niya, nagiging marahas siya. Hindi lang siya naninira ng gamit, sinasaktan din niya ang sarili niya kaya sobra akong naaawa sa kanya.”

All the fear, the desperation, the pain, and the unsaid affection they had been holding onto was now being released, a silent, powerful exhale. He opened his eyes and looked at her, his gaze filled with a love that was a testament to his transformation. He had been a man of science, of logic, of cold data. But now, his world was filled with her. With her strength, her warmth, and the simple, undeniable truth of their connection. His lips found hers in the gentle light, a kiss that was a promise, a confession, and a quiet, desperate plea for a future that was far from certain.

Titig na titig pa rin si Riego sa kanya sabay nagsalita ang isip niya. "Ano ba itong nangyayari sa akin ngayon? Napapamahal na ba talaga ako ng totoo sa iyo? Hindi ito maaari.... masisira lang lahat ng plano ko lalo na't higit kay tito Hanigo ko. Malilintikan ako sa kanya at magkakasira lang kami dahil sa lintik na kahinaan na ito. May kasunduan pa naman kami. Bakit iba na ang tama ng karisma mo sa akin ngayon?" saad ng isip ni Riego sa kanya habang hindi na niya namamalayan na palapit na pala ang labi niya sa labi ni Safira hanggang sa nakalapit na muli iyon at bumaon na naman ang mga labi nila sa isa't isa.

Wala na ulit akong choice pa kundi ang parang robot na nagpatianod sa bawat paghila sa akin nitong si Lucian Hindi ko maintindihan pero sa bawat kilos at pananalita ni Lucian ramdam ko ang pagiging obsessed niya sa akin. I mean, nakipagtalo siya kanina sa Mommy niya nang dahil sa akin tapos nakipagtalo na naman siya kay David ngayun lang dahil sa akin. Dapat na ba akong magpasalamat dahil sa pagtatangol ni Lucian sa akin or dapat na ba akong kabahan dahil sa obsession na ipinapakita niya?

Sa katunayan, ang paghahanap sa asawa ay naging sentro na ng kanyang buong pagkatao—isang mapanganib na obsesyon na unti-unting lumalamon sa kanyang katinuan, katarungan, at maging sa kanyang pisikal na pangangatawan. Sa loob ng kanyang malawak na opisina sa tuktok ng Vale Group headquarters, nakatayo si Alexander sa harap ng floor-to-ceiling window. Ang nagniningning na mga ilaw ng lungsod sa ibaba ay tila mga bituing nagmamatyag sa kanyang kabiguan. Pinagmamasdan niya ang abalang kalsada, ngunit wala doon ang kanyang atensyon. Ang kanyang repleksyon sa salamin ay nagpapakita ng isang lalaking malayo sa dating imahe ng perpektong bilyonaryo—may malalim na itim sa ilalim ng mga mata, mas hap

"Hindi ko alam, Adrian. Siguro dahil hanggang ngayon, hinahanap ko pa rin ang lalaking inakala kong minahal ko... bago mo ipinamukha sa akin na isa lang akong obligasyon." "You were never just an obligation," mabilis kong sagot. "Noong una, oo. Pero Stefanie... look at me. Sa tingin mo ba ay gagawin ko ang lahat ng ito kung wala lang ako pakialam sa iyo? I am obsessed with keeping you safe. I am possessive because the thought of you belonging to someone else is a nightmare I can't wake up from." "Obsession isn't love, Adrian. Control isn't affection," pilit niyang binabawi ang kanyang kamay pero mas hinigpitan ko ang hawak ko.