Novel & Cerita Love Quotes About Moon

Ilang minuto ang nagdaan bago niya sinubukan basagin ang katahimikan. "I remembered my mother once said, 'The sun sees your body. The moon sees your soul.' and she's always right. Only the moon can sees us and noticed our deepest pain... The only one who appreciated us when the sun leaves us behind." Napangiti siya ng mapait nang maalala niya ang yumaong Ina. Napabuntunghinga ito at ilang segundo bago nagsalita. "Your mom was right. I'm happy to know you have someone like her."

Ang kumikislap na tubig ng dagat na nanggagaling sa repleksyon ng mga bituin sa kalangitan at ang bilog na bilog na buwan ang nagbibigay ng liwanag sa buong kapaligiran, ang nagbibigay ng liwanag upang malinaw kong masilayan ang mga mata ng babaeng punong puno ng pagmamahal sa akin. Dahil sa linawanag ng buwan malinaw kong nakikita ang nag uumapaw na saya ng bawat matang maluhaluhang pinapanuod ang isa sa pinakamasaya at pinakaimportanteng araw ng buhay ko.. ng buhay namin ng mapapangasawa ko.

Sa gitna ng racetrack may madamong clearing, doon sila tumigil ni Liam. “Look, the moon is bright tonight, babe,” ani Liam, tinuro ang buwan. Tumingala naman si Lily, pinagmasdan ang buwan. The moon is indeed big and bright, surrounding it are stars, twinkling one after the other. “Dinala mo ko rito para mag-star gazing?” ani Lily, muling bumaba ang tingin sa asawa.

Baka dahil lang 'yon sa puno o kung ano. I shifted my gaze above. The bright and full moon effortlessly captures my whole attention as well as the twinkling stars sparkling around it. Walang pag-aalinlangan kung binuksan ang french window para makalabas sa balcony at mas maayos na matitigan ang buwan. "I want to become that moon, ravishing and is capable of lighting someone's dark nights." I muttered.

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

" “Really? Do those supernatural beings include goddesses? Coz I’m definitely seeing one right now.” Nag-init ang mga pisngi ni Svetlana ngunit sinubukan niyang itago ito sa pamamagitan ng pag-iiba ng topic at pagbaling ng tingin sa buwan. “You know, the presence of the moon is like a long-time best friend. It's always there, whenever, wherever. It would be great to have someone like the moon in our life.” “I can be your moon.” Ahrio said in a low, husky voice.

"Hey, Ms. Rochet." "Bakit mo ako tinatawag ng ganiyan?" "Hey, Ms. Rochet." Mas lalo pa niya itong diniinan. Anong nangyahari sa kaniya? He's acting awkwardly. "You shut up or I'll lick your cornetto?" "I don't have ice cream but I have..." "No. Shut up. Just tell me what' your problem?" "Into the black heavens, upon this clear night, comes the grace of white-gold moon. I was beguiled by its beauty. You are as twice as beautiful as the moon and all the stars together."

The picture of the Mil Flores shown. "It is lovely." Sabi ko. "Unique and blue..." "You are the Mil Flores." He said to me. A picture of the moon came in. "Amal once asked me what you are in my life." He said. "And I answered her by this, you are the moon that pulls the gravity in Earth. The moon is calming and beautiful, the moon is lovely, so the wolf cries, howls at the moon, because in a way, I think the wolf is in love with the moon, you are the moon, I am the wolf and even if you are this close to me, I can only stare at your beauty and cry for not being able to have you. I cry, Iake, because I can see very well that you can live without me, on the other hand, I cannot see myself livin

Agad agad naman akong tumingin sakaniya, maganda Ang buwan Ngayon at nasa gilid lang kami ng dagat kaya sobrang kakaiba ito napaka hiwaga nito, bigla namang kumabog Ang dibdib ko ng malakas at Ang mga larva ay parang nag sasayawan na sa tiyan ko ng iabot ko na Ang kamay ko. Agad Naman akong tumayo at dinala Niya na ako sa gilid, Ang liwanag ng buwan ay agad na sumilaw sa mga mata ko. " You're beauty is rare, even the moon can't handle it" wika naman ni Apollo sakin. Hindi Naman ako makatingin sakaniya ng diretsahan dahil nahihiya ako at kinikilig ako ng sobra. " Ang ganda mo" wika naman Niya sakin.

Inapakan ko ang kanyang paa na bahagya niyang ininda habang natatawa. "I don't like you kase I love you!"banat niya. "Ang korni mo,"pinaningkitan ko siya ng mga mata. "Atleast love mo, 'di ba?"confident niyang sambit. "The moon is so beautiful,"manghang-mangha niyang usal nang magawi ang kanyang paningin sa kalangitan. "Indeed,"pagsang-ayon ko nang lumingon sa buwan.