Love Quotes About Moon Novels & Stories

Para siyang nabato-balani sa napakagandang kwintas, gayon na rin sa halo-halong damdamin na lumulukob sa kanyang puso ng oras na iyon. "Do you know why the pendant I chose is the moon?" tanong pa ni Zack sa likod ng kanyang tenga. "B-Bakit?" nauutal namang tanong ni Calley sa nobyo. Sobrang bilis ng kanyang puso na para bang aatakehin na siya. "Because I first saw you under the moonlight. And every time I see the moon, it reminds me that you came into my life. Someone like you who loved me even though I wasn't perfect. Someone like you that I love and I am willing to dedicate life to..."

Ang kumikislap na tubig ng dagat na nanggagaling sa repleksyon ng mga bituin sa kalangitan at ang bilog na bilog na buwan ang nagbibigay ng liwanag sa buong kapaligiran, ang nagbibigay ng liwanag upang malinaw kong masilayan ang mga mata ng babaeng punong puno ng pagmamahal sa akin. Dahil sa linawanag ng buwan malinaw kong nakikita ang nag uumapaw na saya ng bawat matang maluhaluhang pinapanuod ang isa sa pinakamasaya at pinakaimportanteng araw ng buhay ko.. ng buhay namin ng mapapangasawa ko.

Baka dahil lang 'yon sa puno o kung ano. I shifted my gaze above. The bright and full moon effortlessly captures my whole attention as well as the twinkling stars sparkling around it. Walang pag-aalinlangan kung binuksan ang french window para makalabas sa balcony at mas maayos na matitigan ang buwan. "I want to become that moon, ravishing and is capable of lighting someone's dark nights." I muttered.

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

"l love you, moon cake." Leah felt like lightning struck her heart hard. It shocked her, actually. Hindi niya inaasahan na sasabihin iyon ni Achilles sa kanya. "A-ano?" nauutal niyang sabi. "Pakiulit please?" Hinaplos nito ang pisngi niya. "Pinaglololoko ko lang ang sarili ko nang sabihin kong hindi na kita mahal. Because deep down, I know I'm still fucking in love with you and I'm waiting for your return. Ewan ko ba, kapag ikaw, ang daling malusaw ng galit ko. I can't be mad at you for a long time. Maybe that's because I love you so much. Dapat galit ako sa 'yo, pero mas nananaig ang pagmamahal ko. Sa loob ng isa't kalahating taon, nabuo sa isip ko na maghihiganti ako sa 'yo sa pananakit mo

"Hey, Ms. Rochet." "Bakit mo ako tinatawag ng ganiyan?" "Hey, Ms. Rochet." Mas lalo pa niya itong diniinan. Anong nangyahari sa kaniya? He's acting awkwardly. "You shut up or I'll lick your cornetto?" "I don't have ice cream but I have..." "No. Shut up. Just tell me what' your problem?" "Into the black heavens, upon this clear night, comes the grace of white-gold moon. I was beguiled by its beauty. You are as twice as beautiful as the moon and all the stars together."

She asked me. "I hate the rain." I coldly answered. Nagkibit – balikat siya. "Well, I love it. I love wated. I really want to go back to Maldives. It's my favorite country because the water is just majestic. I love water. I sometimes think that I am the moon, 'cause you know, the moon pulls the water in Earth – it pulls the gravity. It makes the Earth steady. "It does..." I said while still looking at her. And then, I realized something and for the first time, I imagined that there's light in her.

Agad agad naman akong tumingin sakaniya, maganda Ang buwan Ngayon at nasa gilid lang kami ng dagat kaya sobrang kakaiba ito napaka hiwaga nito, bigla namang kumabog Ang dibdib ko ng malakas at Ang mga larva ay parang nag sasayawan na sa tiyan ko ng iabot ko na Ang kamay ko. Agad Naman akong tumayo at dinala Niya na ako sa gilid, Ang liwanag ng buwan ay agad na sumilaw sa mga mata ko. " You're beauty is rare, even the moon can't handle it" wika naman ni Apollo sakin. Hindi Naman ako makatingin sakaniya ng diretsahan dahil nahihiya ako at kinikilig ako ng sobra. " Ang ganda mo" wika naman Niya sakin.

Inapakan ko ang kanyang paa na bahagya niyang ininda habang natatawa. "I don't like you kase I love you!"banat niya. "Ang korni mo,"pinaningkitan ko siya ng mga mata. "Atleast love mo, 'di ba?"confident niyang sambit. "The moon is so beautiful,"manghang-mangha niyang usal nang magawi ang kanyang paningin sa kalangitan. "Indeed,"pagsang-ayon ko nang lumingon sa buwan.

I wondered when I would finally feel that constant—when the noise inside me would stop, allowing me to just be. The moon doesn't try to compete with the sun. It knows the sun is brighter, fiercer, and capable of commanding the entire day, but the moon doesn't disappear in shame. Instead, it waits for its moment. It owns the darkness, turning the shadows into something beautiful and soft. It doesn't need to be blinding to be significant; it has its own spotlight, a gentle glow that guides people when the world goes quiet.