Novel & Cerita Love's Near Me

Ani ni Keird Sendo at kinuha muna ang celphone. Sinave niya ang kanyang number at ang pangalan na kanyang nilagay ay HONEY MY LOVE. Para pag may nakialam sa celphone nito ay aakalain na may nobyo ang dalaga. Kinilig siya ng sobra nang mabasa ang naka- register na me sa contact list ni miss cupid. Tiningnan niya muli ito, para malaman kung ano ang ginagawa nito. Nakatingin lamang ang dalaga sa kanya. Kaya naman nilapitan niya ito.

Parang may mainit na kamay na humawak sa puso ko, pinapaalala kung bakit ko pinipiling lumaban, gumaling, at bumalik. Maingat akong sumandal nang mas maayos sa sofa, inayos ang pwesto ko na parang kahit sa simpleng pagtanggap ng tawag ay gusto kong maging kalmado, handa, at buo. Saka ko sinagot ang tawag. “Hi, Love…” masigla niyang bati, yung boses na kahit ilang libong kilometro ang layo namin sa isa’t isa ay ramdam ko pa rin ang ngiti niya.

Nakanganga siya habang nanlalaki ang mga mata na tumitig sa lalaki na ngayon ay nakakagat-labi na. "L-lover?" Pag-ulit niya sa sinabi nito habang nanlalaki pa rin ang mga mata na nakatitig rito. "Hmmn." He hummed sabay tango ng makailang-beses. Ang mga kamay nito ay pumadausdos sa kanyang bewang as he leaned closer towards him hanggang sa ilang dangkal na lamang ang layo ng kanilang mga mukha. "Hindi mo ba naalala?" Muling saad nito.

natatawa kong sambit. Nakahiga kami ngayon sa kama ko. Nasa gitna nila akong dalawa. I mentioned earlier na we bougth food for midnight snack. Little did I know that they have plans of ruffling my room. Nanonood kaming Love Alarm, isang Korean drama. Nasa Episode 4 na kami at patapos na rin ang episode. 12:46 na ng hatinggabi, tinatamaan na rin ako ng antok.

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

“Mas okay na magkaibigan kami, tayong tatlo.” Sinungaling. Bulong ng isip niya. Because she knew deep in her heart, umaasa siya na magustuhan din siya nito. Napakasutil pa naman ng puso niya. Ilang beses na niyang pinagsabihan at inutusang kalimutan si Caleb, ayaw sumunod. Hindi siya kagaya ni Maddie na matapang at ginagawa ang anumang gusto. Madami siyang kinakatakutan. Paano kung pati ang pagkakaibigan nila ay masira. Hindi niya hahayaang mangyari ‘yon. We don’t have to stop loving someone. We can love people from a distance.

Sunod sunod ko tanong. "Oo naman Naka lock lahat Love Kaya you have nothing to worried. Napanatag ang kalooban ko sa mga sinasabi nya. Good night Love Ilove you. Malambing na boses ni Yummi. Binaba nya ang Cellphone at Ganon din ako. I'm so grateful for having Her. Lahat ng hinahanap at pinapangarap ko sa isang babae ay meyron na Si Yummi.

Deadline na daw kasi 'non sa susunod na araw kaya hindi pa kami nakakalabas. Ako lang ngayon ang nandito sa bahay. Si Love ay isinama ni Lay sa kanila. He lives outside the City and they'll be there for a week. Si Faith naman ay nasa beach ngayon kasama ang blocmates niya. Sem ender daw nila at sa isang araw pa ang uwi niya. Wala pa naman si Manang ngayon kasi umuwi din sa kanila.

Natatawa siya, pero halatang may kaunting kaba. “Looks like you’re the one behind on the news now, Hopia,” pang-aasar ko rin dito. Alam ko na rin kasi ang tungkol do’n, nabanggit na sa ‘kin ni Tita Baby. Hindi ko lang binanggit kay Hope dahil akala ko ay alam na niya. “Next month,” sagot ni Love, kasabay nang mabilis na paghakbang ni Hopia patungo sa pinto. “Where are you going?” maagap na tanong ni Love.

"Unica Ija, ganiyan talaga ang love, minsan... unpredictable. Hindi naman kasi sa lahat ng oras, masaya. You've grown up already. " I laughed. Yes, I already growing up. Pero kulang ako sa lahat. Including love. But when Logan was away from me, I slowly lifted my head and saw the light sparkling above. A light that tells me that love is not always a magnet na didikit lang kung magkatabi o magkalapit lang. Love does not require us to be near each other. But required to remember each other.