Lovegood In Harry Potter Novels & Stories

Dahan-dahan kong binuksan ang mata ko at napahawak sa buong katawan ko. "Buhay pa ko" Bulong ko sabay pikit ulit.BUHAY PA KOOOO! Dahil sa sobrang saya ko dahil buhay pa ko ay napadasal agad ako para magpasalamat kay Lord.Di ko ineexpect 'to-- "Good morning, Hannah!" Bati ng nasa pintuan ng kwarto ko habang nakangiti kaya mabilis akong umayos ng pwesto.Nakaluhod kasi ako dahil nagdasal nga ako diba.

Tiningnan siya ni Thomas. “Nag-away na naman ba sila ni Mr. Lovegood?” Kahit na matanda na siya, malinaw na pa rin ang mata niya para makita kahit na malayo na namamaga ang pisngi nito. At ang tanging taong pwedeng manakit sa kaniya ay si Aaron. Dahil kahit gaano pa kadismayado ang apo niya sa kaniya, hindi siya kailanman sasakyan ng apo niya.

Tamad akong tumango. "The one that loves us, never really leave us." She said serious while looking into my eyes. Sandali akong napaisip doon. Nakaramdam ako ng pag-asa at the same time pait. I'll be happy to hear that if I know that Nicholas loves me. Pero sa lagay kong ito, nakakalungkot pakinggan iyon. "That's a quote from Harry Potter. Sirius Balck said that in the HP and the prisoner of azkaban." She said proud.

“I have to find a way to save us.” Napailing sa kanya ang lalaki. Napabuntonghininga bago nag-iwas ng tingin. Lumagok ito ng shot ng vodka. “Love . . .” Pumalatak ito. “I’ll be damned.” #

mahinang wika ni Donya Loida, "pwede bang makahingi ng litrato ni Harry? Gusto ko makita siya, kahit isang larawan lang." Tumingin si Maria kay Donya Loida at ngumiti ng malungkot, nang hindi makaligtas sa kanyang isipan ang alalahaning hindi pa nila nasusumpungan ang lahat ng kasagutan sa kanilang relasyon ni Kean. Ngunit alam niyang hindi pwedeng mawala ang pagkakataon na magbigay ng saya kay Donya Loida, na para nang naging isa sa mga lola niya. Ibinuka ni Maria ang kanyang bag at kinuha ang isang larawan ng kanyang anak na si Harry. Habang inabot niya ito kay Donya Loida, hindi nakaligtas ang mga mata ng matanda na kumislap ng saya.

Bukod pa roon ay napakabait ng katulong na tumutulong sa kanya dahil binibigyan din siya nito ng pagkain para may mabaon siya. Dumating sa punto na naroon ang mag asawang MORGEN sa naturang bahay na iyon. Kasalukuyang kausap ni Grievo ang katulong banda sa gate ng napakalaking bahay na iyon at nag eeehersisyo si Mrs. Morgen sa kanilang hardin kasama ang aso nila na isang golden retriever.

At ang pundasyon parang matitibay at halos kapanahon pa ata ito ni Pilato. Marmol ang sahig at yung sa ibababa ako namangha. Parang doon ginanap yung Ball kung saan sumayaw si Cinderella o di kaya si Bell. Saka sabi ko nga diba sa inyo, tipong ala Hogwarts ang lagay ng buong bahay. Adik ata ang ama ni Luis sa Harry Potter. Buti nga kahit paano napanuod ko yung ilang series noon.

Napaisip ako. Kid. Bata iyon, di ba? Binabata mo ba ako? Anak din iyon ng kambing. Nakita ko iyon sa book na para sa baby ni Ate Rose. Kinakambing mo ba ako? Ang gulo ng English, ha. "Ba't kita ilalakad? Ano ka pilay?" Inirapan ko si Craig. "Kaibigan mo iyon, e." "Diskarte mo na iyon. Pero sinasabi ko sa'yo, huwag kang mag-aabot ng love letter."