Luca X Alberto Novels & Stories

*Allessandro* It's been a few days since Alana left the house. I feel bored. I feel alone. It's my fault. All of this happened because I treated her just like she was nothing. I just can't allow myself to be weak. I'm Allessandro Castellucio, a man of honor and power. I have everything as long as I have money. I can do whatever I want without asking permission from anyone. I created this world and I don't want to destroy it just because I loved someone again. I'm falling for Alana and I don't want to admit it. I want to hide it and burn it until it becomes dust and gone. Alana deserved better.

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

Sinabihan pa ito na huwag daw magsusumbong sa asawa ng sir Luke nito. Paglabas ni Luis tinanong ito ni Albert, ang bodyguard ni Ram. Ang isa naman, bodyguard ni Polo. Nasa ibaba ang bodyguards ng iba pang kaibigan ng amo nito. "Tol bat lumabas ka? Namputsa ang seseksi lalo ng mga bebot ngayon. Sana ako ang naisama sa loob!" nanghihinayang na sabi ni Albert. Hindi na lang nagsalita si Luis.

Mathew pov Habang abala ako sa aking binabasang files ,Panay Ang hilot ko sa aking noo. Dahil hindi ako makapag concentrate sa aking binabasa. Laman ng utak ko Ang babaeng iyon. it's Lucy ,the sister of my girlfriend. Isa rin itong babaeng ito Wala Naman Akong gusto sa kanya at pagnanasa. Nabigla na lang ako ng Sabihin nito sa kanilang magulang na nililigawan ko ito, nang araw din na iyon dumating Ang dalagang gusto kong Makita pero. Nabigla ako ng Sabihin nito she accept me as her boyfriend. Kaya lang Naman ako lumapit sa babaeng iyon because of her sister Lucy. Matagal na Akong may pagnanasa Kay Lucy at alam ko rin Ang pinaggagawa nito noon sa akin. Everyday she leave a love letter to my s

sabi ni Alberto, papalapit sa akin. Biglang bumukas nang malakas ang pinto ng resthouse. Pumasok ang lamig ng gabi kasama ang isang galit na galit na Lucius. Basang-basa siya ng ulan, ang kaniyang mga mata ay nanlilisik habang nakatingin kay Alberto. "Lumayo ka sa kaniya," malamig na utos ni Lucius. "Lucius, ang bilis mo yata?" tawa ni Alberto. "Masyado kang praning pagdating sa 'decoy' mo."

"No." Xillin smile. "Good." "I never have one, after you break up with me." Lucca almost whispered while looking at Xillin's eyes. Xillin's eyes lit up. "Really?" "Yeah." Lucca's arms snake to her waist. Napaliyad naman si Xillin at napalapit ang katawan kay Lucca. "You're a liar, Lucca," she said. Aalisin na sana niya ang kamay sa pisngi nito ng pigilan iyon ni Lucca at dinampian ng halik.

“I just want to talk. Is that so wrong? We’re going to be family soon. Your best friend is marrying my mother. That makes us… something.” “It makes us nothing,” malamig na sagot ni Luca. “Your mother is marrying Antonio. That does not make us family. It just means magkakilala tayo sa iisang tao. That’s it.” Bahagyang nagbago ang mukha ni Lillian pero hindi pa rin siya bumitaw. “You’re cold, Luca. Pero I like that about you. You’re a challenge.” “I’m not a challenge. I am your future stepfather’s best friend. That’s all. And that’s all it will ever be.”

Nagkaproblema si Luca. Ang isang pinuno ng alyansa ay parang isang baka na nag-aararo ng bukid, na hinahagupit sa likod ng isang latigo. Medyo nakakatawa ang eksena. Hinampas ng Capricorn si Luca sa likuran, habang si Luca ay gumulong-gulong at gumagapang sa kanyang harapan, hindi naglakas-loob na huminto kahit sandali. Ang mga tao sa magkabilang gilid ng kalsada ay patuloy na inilalabas ang kanilang mga telepono upang i-record at i-upload ang mga nakakatawang eksena sa Internet.

Pero kahit gaano ko itago, halata pa rin ang pamumugto ng mga mata ko. “Phoebe, you okay?” tanong ng seatmate kong si Liza, hindi inaalis ang mga mata sa screen. “Yeah, just… puyat lang. Deadline kasi kagabi,” sagot ko, forcing a weak smile. Before she could press further, a deep, warm voice called my name. “Good morning, Miss Jimenez. Hindi ka yata natulog?” I turned, and there was Luca—tall, broad-shouldered, with that casual charm he always carried. Effortlessly good-looking, the kind of man people couldn’t help but notice.

Lumingon siya kay Alexandro, nagbago ang kaniyang mukha sa mas dramatikong ekspresyon. "Ginoong De Luca, taos-puso po kaming humihingi ng tawad. Alam naming madalas na nakakaabala si Lucia. Mula noon ay talaga namang mahirap siyang alagaan. Sinubukan naman naming palakihin siya nang maayos, pero ganito siya, palaging pabigat."