Lucifer Quotes Bible Novels & Stories

Lumapit sa 'kin si tita Remi pero umiling lang ako. “H'wag n'yo akong lalapitan!” malakas kong sigaw. Dinuro ko si Lucifer at galit na galit akong sumigaw. “Putangina n'yong dalawa ni Luciana! Mga demonyo kayo! Wala kayong puso! Pinagkatiwalaan kita at minahal ng lubos. Hinarap ko ang lahat ng kahihiyang idinulot ng pagiging kabit mo pero tangina hindi mo naman sinabi sa 'king paghihiganti lang ang gusto niyo eh 'di sana ay pinatay ko na lamang mismo ang sarili ko!” akmang lalapit si Lucifer nang pinulot ko ang nabasag na kapiraso ng vase at inilapit 'to sa leeg ko.

Hindi rin maikakatwa ang napipintong paglalag ng mga luha nito. “That’s the sincerest thing I’ve ever heard from you. Salamat sa pag-unawa mo,” wika ni Lucifer nang umalis ang ina nito. “Iyon lang naman ang magagawa ko sa pagmamahal at kabutihang ipinakikita mo sa akin.” Niyakap siya ng lalaki. “I love you, Lucianna. I love you so much.” Hindi siya sumagot. Gumanti lang siya ng mahigpit na yakap dito.

“Huwag kang excited dahil hindi excited si Lucifer na makita ang pagmumukha mo. Maghintay ka lang dahil darating din tayo diyan, you don’t deserve to die too fast. Dapat ninanamnam mo ang bawat kirot at sakit. Papatayin kita ng paunti-unti and you deserve it.” “AAHHH!” muli niyang d***g nang sugatan niya ang binti ng Don. Napapamura na lang siya sa sobrang sakit at pinipigaan pa niya ng dayap ang lahat ng mga sugat niya. Halos hingalin na siya sa pagsigaw niya at sa sakit at kirot ng mga sugat niya. Nanghihina na lamang ang katawan niya dahil sa pagsigaw niya at nanginginig ang kalamnan niya sa sakit ng mga sugat niya. “Ayusin mo ang pagsigaw niya, praktisin mo dahil pagdating mo sa impyerno

"Anong maipaglilingkod ko sa inyo kamahalan?" "Tawagin mo rito si Lucifer," wika ng ina. "Masusunod!" sagot ni Kap at lumipad na patungo sa punishment area. Ilang minuto pa lang ay nasa harap na nila ang amang si Lucifer. Abot-tenga ang ngiti nito na tila alam na nito ang nangyayari. Kumindat sa kanya ang ama na ikinatawa niya. Palihim siyang nag-thumbs up rito.

sambit naman ni Lucifer. Mas lalong nalukot ang hitsura ni Alas sa sinabi ni Lucy. “No hell way, Lucifer. She’s not a bait!” Agad kong hinawakan ang kamay ni Alas dahilan upang mapatingin ito sa ‘kin. Ngumiti ako rito. Ramdam na ramdam ko ang pag-aalala ni Alas para sa ‘kin. I know now’s not the time to entertain this happiness I am feeling after hearing Alas’ reaction but I can’t help it.

pinakita ko sa alaga kong uwak na hawak ko pa rin yung bible Illusion. Isang hallow block talaga ang binagsak ko "Osya alis na tayo? may magandang balita ako para kay lucifer! hahahahaha" At sa isang iglap walang kurap kurap.. nasa silid na ako ni lucifer sa kanyang kaharian "Papa!" bati ko sakanya at sinalubong ito ng yakap "Lilith! bakit naparito ang pinaka maganda kong anak? bored ka na bang paglaruan ang mga tao?" tanong nito saakin

Lasing na sabi ni Nabi at tinuro ang mga bote na ngayon ay wala ng mga laman. "Let me get you to the bed." Sabi ng asawa niya. Nabigla na lang ito ng hinila ni Nabi ang tie niya at hinalikan siya. "Ang gwapo mo." 'Yan ang huling salita ni Nabi bago siya tuloyang natulog sa mga kamay ng asawa niya. *END OF FLASHBACK* "Luci! I miss you!" Sigaw ng isang lalaking nakasalamin at niyakap si Lucifer pagka pasok pa lang nila ni Miche ng warehouse.

At hell is empty because all the devil is here! Oh! Mahabaging diyos! Bakit ganito ang nangyari? "Done checking me out? Stupid motherfucker of all insect?" Halos matigalgal ako nang bumungad sakin ang unang kalahi ni Lucifer! Damn it! Bakit kasi kailangan ko pang dumaan dito sa hideout nila? Bakit walang ibang daan?! "Ah.. U-Uhm.." Damn it! Pano ko ba sasabihin ito? Huhu! Mama! Help me! I don't wanna die yet!

“R-read, Mommy . . . D-Daddy read that to D-Dreysh. . .” Namungay ang mga mata ko nang bahagya siyang mautal sa pagbanggit ng pangalan niya. Dahil sa kagustuhan kong bumawi sa kaniya ay kaagad kong tinanggap ang journal at binuklat iyon para basahin ang kung ano’ng laman nito. Nagulat ako nang mapagtantong sulat kamay pala ’yon ni Damon. Tahimik kong binasa ang naunang mga salita sa pinakaunang pahina. Halos sumabog ang dibdib ko sa pinaghalo-halong sakit at mga emosyon na hindi ko mapangalanan. Once upon a time, there was a boy named Lucifer. He used to be free like a bird who had wings to fly up above the heavens. He used to be like a prince who lived in the castle.

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”