Sa bawat anihan ng 'luntang', tila nakahanap tayo ng tila isang malaon na nawawalang kayamanan sa mundo ng anime. Ang kwentong ito, na umiinog sa mga temang puno ng kabuluhan at kasaysayan, ay tila binuhay ang puso ng mga tagahanga gaya ko. Ang mga karakter ay may lalim, at may mga pagkakataong nakakaramdam ako ng sakit at saya habang naglalakbay sila sa kanilang mga larangan at labanan sa mga pagdududa at takot. Isa sa mga bagay na tumatak sa akin ay ang estilo ng animation, napaka poco-poco at puno ng mga detalyeng sumasalamin sa mga damdamin ng mga tauhan. Ang pagkakaroon ng magandang balanse sa pagitan ng mga nakatatawang eksena at mas seryosong mga pagkakataon ay tila napakahirap, pero naipasa ito ng mga manlilikha ng serye. Iba’t ibang damdamin ang ipinapahayag ng bawat yugto, kaya sa bawat bagong episode, palagi akong nag-aabang kung ano ang susunod na pagsubok na pagdadaanan ng mga pangunahing tauhan. Ang ganitong pagsasalaysay ay nagbibigay ng makabuluhang pagninilay-nilay sa akin at sa iba pang mga tagahanga, na tila sa bawat linear na kwento, may malalim na mensahe ng pag-asa at kumunikasyon. Minsan nag-iisip ako kung paano ito maiuugnay sa mga alaala at karanasan ng bawat isa sa atin; talagang kay sarap pag-usapan!
Nang una akong narinig tungkol sa 'luntang', akala ko isang simpleng kwento lang ito. Pero habang pinapanood ko ito, napagtanto kong ito pala ay puno ng simbolismo at mga mensahe na tumatagos hindi lamang sa mga karakter kundi pati na rin sa mga tagasubaybay. Napansin ko ang mga simbolo ng pamilya at pagkakaibigan, na tila nagpapaalala sa akin na sa likod ng bawat laban, nariyan ang mga taong sumusuporta sa atin. Ang pagkilala sa mga pagkatalo at tagumpay, na dinaranas ng mga tauhan, ay nagbibigay ng pagkakataon para sa bawat isa sa atin na magmuni-muni at makita ang ating sarili sa kanilang mga Journey. Ang serye ay talagang nagbigay ng bagong pananaw sa akin ukol sa paano natin dapat pahalagahan ang bawat mensahe ng ating mga karanasan, at kung paano ito nagbubuklod sa atin.