Luffy Hito Hito No Mi Novels & Stories

Kumain muna kami sa resto bago mamasyal at mamili ng mga gamit sa bahay. Napangisi ako nang makita ko nang hindi sinasadya ang ex ko kasama ang babaeng pumalit sa akin sa buhay niya. Nang malapit na sila sa amin bahagya kong tinulak ang pinsan ko at nasagi nito ang kasamang babae ng ex ko. "Why did you hit me?!" sigaw ng babaeng kilalang-kilala ko ayoko lang pangalanan.

inis na binato ni Lance si Mafuyu ng throw pillow na nasa sofa. "Ya-Yamete! yameru Kudasai!" [Stop! Stop it!] "Ang hilig hilig mo kasing mag japang hapon ka!" inipit ni Lance ang leeg ni Mafuyu sa kaniyang braso at pinagkukutungan ang ulo nito. "Hanase! Ha.na.se!" [Let me go!] ani naman ni Mafuyu habang tinatapik ang braso ni Lance na nakapulupot sa leeg nito.

"This is your first mission as part of HuPoFEL, Fullentes. Do what I said or you won't see her anymore." "S-Sorry," "Kuya, kumalma ka," lumapit si Sinji sa kanyang kapatid at hinila nito ang braso palayo sa amin ngunit hindi naman natinag si Luther kaya napabuga na lamang ng hangin si Sinji.

Ang sweet ng asawa ko. Pero pag-naiisip ko na naman ang itsura niya ay hindi ko talaga mapigilan na tumawa. Nagsimula na siyang kumuha ng isang hiwa ng manga. Hindi naman ito maasim na manga. Paborito ko nga ang ganitong klaseng manga. Good thing may ganito palang namumunga dito sa paligid namin. “Hmmm…” Napatingin ako kay Luther. I was expecting his sour face, but instead, relaxed ang itsura niya at parang nag-e-enjoy pa.

ani Lyn. Tumango ako. “Yes, I can do it, Lyn. Kakayanin ko for Kuya Alfred.” turan ko habang pinupunasan ang mga luha sa aking mga mata. Pinilit ko ring ngumiti kahit panay pa rin ang patak ng luha ko sa mga mata.

Hiyang hiya na sabi ni Yamato kaya natignan ko ang sariling katawan. "Oh, huwag ka assuming ate. Asa ka namang papatulan ka ni Kuya Laze." Nanlaki ang mata ko at galit na binato si Yamato ng unan ko. "Bwisit ka!" Singhal ko. "Hehe, slight." Nag-peace sign ito at bumalik sa sofa. "B-Bakit kayo magkasama?" Tanong ko, nahihiya ako kay Laze ngayon. "Mag-sipilyo ka muna ate, ambaho mo." Naiinis kong tinignan si Yamato tsaka ko siya sinunod, nagmadali akong maligo at aaminin ko sobrang sakit ng ulo ko.

Luigi Point Of View Lumipas ang mga araw, linggo hanggang sa naging buwan. Nalaman na naming lalaki ang anak nila Yuan at Hope. Pinangalanan na agad ito ni Hope na Luhan. Kahit pa may lihim akong pag tingin kay Hope. Hindi ako naghahangad na masuklian niya ang pagmamahal ko. Lalo na at alam kong si Yuan pa rin naman ang mahal niya. Kahit anong gawin ko, wala akong laban roon. Kilala ko si Hope, kapag mahal niya ang isang tao matagal bago siya makalimot. Hindi lang iyon, gaya ni Hope ayoko ring masira ang samahan naming dalawa. Masyado ko siyang mahal, ayokong dumating ang araw na maging kami at ako mismo ang maka-panakit sa kanya. Hindi ako perpektong tao, I have my own flaws at imperfection

"ahhh Edmund, harder please ahhhhh" Yumuko sya para salubungin ang bibig kong nang hihingi ng kanyang mga halik habang patuloy lamang sya sa pagbayo sa aking likuran. "Ahhhh Lily, lalabasan na ako ahhhhh".

(*calm down, Louelle*) "Watashi wa kare ni ressun o oshietaidesu," she murmured inhaling and exhaling from anger. (*I want to teach him a lesson*) "Watashi wa shitte imasuga, anata wa rirakkusu suru hitsuyõ ga arimasu," I murmured back. (*I know but you need to relax*)

Bigla niyang pinihit ang balikat ko at hinila ako para yakapin nang mahigpit. "Bitawan mo ako, Liam! Ano ba!" sigaw ko habang pinaghahampas ang dibdib niya. Each strike I threw was weak because of the fever, yet it was fueled by anger. "Umalis ka rito! Ayoko sa 'yo! Nakakasuka ang pagmumukha mo!"