Luffy Ugly Face Novels & Stories

Kapansin-pansin din ang kulay asul na langit na mga mata nito na animo ay nangungusap. Mga matang mahirap kalimutan. I think I saw him somewhere. "Selio?" Nagpakawala ito ng buntong hininga bago tumango at dinampot ang pusa. Hindi ko maiwasang mapatitig sa mga braso niyang nakabalandra saking mga mata sapagkat wala siyang suot ng pang itaas. "Kinagat ka ba ni Luffy? O kinalmot? Teka, napilayan ka ba?" Seryosong tanong nito.

Napatigil si Lacy at nanlalaki ang kaniyang mga mata nang makita ang itsura ito. It's a guy with a long scar across his face. He's smirking wickedly at her. Kaagad namang nanginig si Lacy at dali-daling lumayo sa pinto. Mas lalo siyang nanginig at nakaramdam ng takot nang maglabas ito ng isang tubo at sinimulang ipangpukpok sa salamin ng kaniyang balcony.

his handsome face crumpled. Tumayo ako at pinagpag ang suot ko. "I defeated you!" buong kompyansang deklara ko dito kahit na ba namilipit ito sa sakit. I couldn't care less! I painted an emotionless expression on my face. Habang maaga pa ay kailangan kong pigilin ang umuusbong na damdamin para sa lalaki. "H-Hana that doesn't count, you stupid!" giit nito na nalukot ang gwapong mukha.

Isang malakas na suntok ang inabot niya kaya tuluyang tumigas ang panga niya. Naiangat niya ang isang kamay para patahimikin ito ng isang sampal din. He was then ready to slap her face but he contained himself when he saw how innocent her face is. Puno ng luha ang mga mata at pati na mukha. Halos mawalan ng mata dahil maliit na nga, namumugto pa. Her upper lip is swollen due to crying, yet still so very cute and so pert. Damn! How can he beat such face?

Mga hugot lines,nakaka-in love, nakakasakit at nakakakilig na mga senaryo sa kwento: ''Wala na yatang pag-asa na magbabago ang hitsura ko.Sabi nga nila wala daw forever. Pero ako, naniniwala talaga ako na may forever.Na forever na akong ganito. __Forever ugly.'' -----

Tapos ang labi nito ay naturap na mapula kahit walang lipstick. Nakakapanghina rin kapag ngumiti ito, dahil litaw ang pantay nitong ngipin at mapuputi. "Galit ka ba?" Tanong ng Kuya Lucian niya. Nagawa pa talaga nitong magtanong?! Bigla ang pagbalik ng kanyang inis. "Hindi ako galit!" Malakas n'yang bulyaw rito, kaya napalayo ito sa kanya at napatakip ng tenga. Paano ay umalingawngaw ng paulit-ulit ang boses niya sa kweba.

He's currently removing his prosthetic mask on his face. "Ugh! That's awful!" sabi ko sabay ngiwi. Seeing his face right now---ew! A bald-headed, old man. Uhhh! Disgusting. "I know." he glared at me. Magkasabay na kaming naglalakad. "That would be the last face in this cruel world I could ever wear. Heh!" I exclaimed.

Wala akong pake kung may higher year na magalit sa akin dahil sa paglabag ko sa rules, I have a mission—search and destroy Sayuri De Chavez. "Hi! Sir. Timmy- whoah! Anong nangyari sa perfect face mo?!" Napairit na sabi ng isang lowerclassman. Napapikit ako sa inis, hindi lang dahil sa black eye kundi dahil sa sakit ng ulo na binibigay sa akin ng Sayuri na 'yon. Wala siyang pakialam kung masira niya ang pinakaiingatang yamashita treasure ng Strawberry Fields Academy—my face.

But nang mapadapo ang paningin ko sa picture na nag appear sa screen niya, nagulat ako nang tumambad ang larawan niya with a man who look exactly my face. Nanginginig ang kamay ko ng kunin ko ito. Lalo na nang makita ang pangalan na naka registered dito. 'Ugly Hiro' ang nakalagay. It's not coincidence right? I answered it. Halos hindi ako makahinga nang marinig ang ilang mga mura sa kabilang linya. Boses iyon. Boses ng taong matagal ko nang gustong makita. Boses ng taong akala ko ay patay na.

"Kita niyo naman diba,mas gumanda nako ngayon oh!" Turo ko sa mukha ko habang malaki ang pagkakangiti. Pero hindi man lang nabago ang reaksyon nilang mag ina,talaga ngang parehas ang ugali nilang dalawa mga seryoso sa buhay. "Para ka pong clown sa hitsura mo HAhA!" Napabusangot ako dahil sabay pa silang mag inang tumawa. "Hindi tita Yulie nagbibiro lang po ako,maganda kapo lalo dyan sa blush on mo,diba po mommy!"