Luha Quotes Tagalog Novels & Stories

biglang tanong ni Lennon kaya't napaubo siya nang malakas. Inabutan siya ng tubig ni Lucho. Pagtingin niya dito ay may multo ito ng ngisi kaya't inirapan niya. "Love," simpleng sagot ni Lucho pero alam niyang kasinungalingan iyon lalo't halos hindi nga iyon lumabas sa bibig nito. "Di nga? Sige nga po magkiss kayo," hamon pa sa kanila ni Liam.

Hindi makasagot ang prinsesa sa tanong ng kanyang pantas, hindi niya alam kung anong ibig sabihin nito. “Makinig ka sa puso mo, Liah.” “Anong ibig mong sabihin?” “Kailangan mong makita ang tunay na rason bakit kailangan mong ipaglaban ang pag-ibig mo sa kanya.” “Bakit nga ba?” “Malapit ka nang mamatay, Liah,” biglang tugon ni Lala. “W-what?!” “Ang dugo mo ay malapit nang maubos, at tanging pag-ibig ng tunay na tao ang makapagligtas sa ‘yo.”

Luha na simbolo ng kaligayahan. "Rafael, Salamat! Salamat sa lahat! Walang pagsidlan ang tuwa ng puso ko tuwing sa araw-araw na magkasama tayo. Mahal na mahal kita! Salamat dahil hindi ka nagkulang na iparamdam sa akin kung gaano ako kahalaga sa iyo. Salamat dahil tinangap mo ng buong buo ang pagkatao ko, pati na din ang pamilya ko." sagot ko sa kanya. Marahan pa itong kumalas sa pagkakayakap sa akin. Tinitigan ako sa mga mata sabay binigyan ako ng halik sa noo.

“Alam kong hindi madali, pero kaya mo. At kung pakiramdam mo’y hindi mo kaya, mag-isip kang muli. Dahil ikaw ang pinaka-matapang at pinakamatibay na babaeng nakilala ko.” Hindi ko na napigilan ang ngiti habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata ko. Lumapit pa siya sa akin at niyakap ako ng mahigpit. Pinigilan ko ang pag-iyak pero tuluyan nang bumagsak ang luha sa pisngi ko habang yakap niya ako.

"Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? " Napailing siya pero tumalima pa rin siya. "Okay mahal... " "At mahal na mahal din kita Cataleya. " Biglang sinakop ng labi nito ang labi niya. At isang halik na ang namagitan sa kanilang dalaw ni Lukas. Malinaw niyang narinig ang lahat. May tila mga anghel na nag-aawitan sa sandaling iyon.

"Mr. Chua sends his final regards to your team." ​"Haven! Huwag ka nang lumaban!" marahas na sigaw ni Sirius. Tatangkain sana niyang lumapit upang harangan ang dalaga ngunit isang malamig na dulo ng baril ang agad na naramdaman niya sa kanyang sentido.

“Maglalaba ka?” “Gaga! Alangan naman ug niadto ko dirig magkitkit ug lubi, siyempre maglaba. Buang ka!” Gaga ka! Alangan naman kung pumunta lang ako dito para magngatngat ng niyog, siyempre maglalaba! Buang ka! Natawa siya sa walang prenong bibig nito, “Himala ah! Ganitong oras ka na naglaba.”

wika nito. "Ano nga po?" tanong ko ulit dito dahil ngayon lang ako nakarinig ng pangalan na pachushay. "Hay na ko, pachushay ang ibig sabihin ay puke, bisong kung sa bisaya pa kapang Tagalog ay bilat!" walang prinong sambit nito kaya ako na lamang ang nahiya sa kanya sinabi. 'Lord, kayo na po ang bahala sa aking ina. Talaga lang po ay ganyan na po ang kanyang bibig walang preno kong masalita!' piping sambit ko.

Yuckk! May luagh a lot. “Talaga naman oh bulate ang haba pa” “Kadiri ka, kumain kana nga lang jan. Kakawalang gana”

pambabara ko. Pansin ko ang pagtakip ni Lolo Luxio sa bibig. Nakakaloka rin ang isang ‘to. No’ng huli naming pagkikita ay sa hapagkainan tapos ang lamig pa ng pakikitungo sa ‘kin tapos ngayon tatawa-tawa na. “Namimilosopo ka ba? Hindi ka dapat ganiyan sumagot sa ina ng mapapangasawa ng isang Monteverde.” Diniinan pa nito ang salitang ina.