Novel & Cerita Luha Quotes Tagalog

Mainit, magulo, puno ng luha at dugo ang yakap namin. “You came,” bulong ko, halos hindi makapaniwala. “Always,” sagot niya, paos pero buo. “I told you, amore mio… I’d burn the world for you.” **************************************************** 🔥 “At sa gitna ng putukan at ulan, dalawa silang nagsanib muli — hindi bilang biktima at tagapagligtas, kundi bilang dalawang kaluluwang handang ipaglaban ang pag-ibig, kahit ang kapalit ay giyera.”

Pregnant "Lumayo ka nga sa akin!" naiinis kong sabi. Kanina pa siya dumidikit habang nagluluto ako at kanina pa ako naaalidbaran sakanya. Ayoko nang maulit pa yung nangyari kanina, ayokong isipin niya na sa paraan niyang iyon ay makukuha niya ako ulit. "Okay, as you wish." He chuckled.

Nang malapit na ako classroom ay bigla akong nagulat nang may maapakan akong madulas sa sahig sanhi para matumba at bumagsak ako at tumilapon sa akin ang juice na hawak ko. "Why you're so lampa Via." sabay tawa ni Trisha na nasa pintuan ng classroom habang nakahalukipkip itong nakasandal. Hinaplos ko ang pwet kong unang bumagsak. Tiningnan ko si Trisha at tinaasan ko ng isang kilay. "Lampa agad ang tawag kapag nadulas? Have you checked the meaning of lampa or are your just making your own definition.?" sagot ko na kinawala ng saya sa mukha niya.

“Walang baril, walang pera, walang galit.” Hinawakan ni Lucas ang kanyang kamay at hinaplos ito. “Darating din ang araw na ‘yan,” sagot niya. “Pero bago ‘yon, kailangan nating tapusin ito.” Tumayo siya at lumapit kay Aurora, hinalikan siya sa labi. Sa bawat dampi ng halik, naroon ang pag-ibig at pangako, at ang init na kay tagal na nilang ninanasa sa gitna ng lamig ng panganib. Ang dilim ng gabi ay tila kumukupkop sa kanila habang yakap-yakap nila ang isa’t isa.

Muli akong uminom ng alak bago ako umiling -iling bilang sagot ko. "As long as I can, ayokong muling mapalapit sa kaniya," mahinang wika ko dahil nararamdaman ko na ngayon ang pamumuo ng luha ko. Shit! Ayokong umiyak pero nandito talaga 'yung kirot sa puso ko.

(sabay baba ng phone) »»» "i like your eyes (deep voice) "i like yours eyes too (bulong ko namang saad habang nakatingin sa mga mata nito. "isang pang yayare ang lagi kung napapanaginipan na araw araw nalang Malabo ang itsura ng lalaking kasama ko. "natatakot ako.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

I don’t know if they are angry or what but their stares bothers me. “Bakit gano’n sila makatingin? Galit ba silang lahat?” Pabulong kong ani kay Raya nang malapit na kami sa upuan. “Nung una naiinis sila syempre ikaw ba naman mang-ghost ng isang klase sa field trip.” Humalakhak siya. “Pero echos lang ‘yang mga ‘yan. ‘Di na ‘yan mga galit kasi nga may emergency nga raw na nangyari sa’yo.”

mahinang sabi ni Lucent Nagliwanag ang buong paligid, nakakasilaw. May kung anong mahika ang tumama sa akin. May mga mabibilis akong yabag na naririnig, paakyat ang mga iyon. Ramdam ko na naroon silang lahat, pero wala akong nakikita. "Memoire" boses ni Lucent ang narinig ko. Unti unti akong may nakikita... "Mama? Papa?"