Luke 1 37 Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Nag aminan? "Stop that or you will break your own heart." Anito at hinila na siya papunta sa kanilang upuan. Parang lagi siyang pinoprotektahan ni lucas, "Ah lucas okay lang ba kung uuwi na ako?" Paalam niya sa binata. "What? Ang aga pa." Tutol naman ni tasia na tila may tama na. "It's okay. Hahatid na kita?" Sabi ni lucas tatanggi sana siya kaso naisip niya di pala niya dala ang kotse niya at nakisakay lang siya kay tasia.

Third Person's POV “Akala ko mag-isa lang siyang nakatira ro’n,” bulong ni Lucy sa sarili habang naglalakad palayo mula sa bahay ni Colleen. Napangiwi siya, halatang irita. Akala kasi niya, may matutuluyan si Diane, ang anak ng bago niyang asawa na si Rick, habang nag-aaral ito sa lungsod.

Bagama't magkakaiba ng lahi ang nanggalingan nila ay hindi naging mahirap sa tatlo na magkasundo. Manghang-mangha sina Yaboo at Lauke habang patuloy silang naglalakad sa maberding kapaligiran. Ang masuyong hatid ng papalubog na araw ay nagbigay balsamo sa mga pagal na utak nila. Patapos na sila sa paglalakad ng umimik si Lauke. "Vermous aking kaibigan nasabi mong tayo' y pabalik na, ngunit mayroon ka yatang nakaligtaang ipatingin sa amin. "

pumiyok ako sa huli. "Shhh...Oo tutulungan kita. Ito ang salamin ng katotohanan, Aloisia. Sigurado ka bang matatanggap mo kung ano malalaman mo sa huli?" Tinitigan niya ako at pinunasan ang mga luhang bumuhos. Tumango lang ako sa sinabi niya.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Lahat ay binigay nang mapangiti ka lang~ Ba't 'di ko nakita na ayaw mo na Ako ang kasama, pero hanap mo siya. --- While waiting to arrive, I felt an unusual feeling. --- At kung masaya ka sa piling niya Hindi ko na pipilit pa Ang tanging hiling ko lang sakanya 'Wag kang paluhain At alagaan ka niya~ Saan natigil ang pagiging totoo Sa tuwing mababanggit na mahal mo ako~ Ba't 'di mo inamin na merong iba Ako ang kayakap, pero isip mo siya.~

"Ano po iyon?" "Ngayong titira ka na kasama namin, kailangan nating mag-doble ingat. Kailangan nating ilihim sa lahat ang pagiging 'taong-lobo' mo." Sinadyang hininaan ni Mercy ang katagang taong-lobo. "Higit na marami ang mga tao rito sa siyudad at hindi rin lahat ay katulad namin ni Simeon na maiintindihan_."

Sa mga mata ni Azure, si Zeke ay isang diyos. Nangako si Azure kay Zeke na tatapusin niya ang misyon nang walang anumang problema at ibabalik ang anak ng tao sa kung saan siya tunay na kinabibilangan. Tinapik ni Zeke ang likod niya at nagpasalamat, tiniyak si Azure na umaasa siya sa kanya.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Kita ko sa mata ng asawa ko ang luha na pilit niyang pinipigilan. "My Lukey, mahal kita hindi ko man maamin sa 'yo. Pero napamahal ka sa akin sa paraan ng pagsusungit mo. Sa lakas nang busina mo dahil nakaharang ako sa daan. Sa lahat ng ginawa mo sa akin para mapasaya ako. At higit sa lahat ang pagmamamhal mo sa amin. Thank you kasi tinanggap mo ako, tinanggap mo ang nakaraan ko kahit na ganito ako. Napakaswerte ko dahil ikaw ang lalaking binigay sa akin ni Lord. Sa lahat ng nanyari sa nakaraan, sa mga pagsubok na dumadating sa atin. Marami tayong natutunan, marami tayong nakayanan. Na naging dahilan kung bakit matatag na tayo ngayon. Pangako ko, na ako ang magiging ilaw mo kapag nasa dilim