Novel & Cerita Luke 1 37 Tagalog

pumiyok ako sa huli. "Shhh...Oo tutulungan kita. Ito ang salamin ng katotohanan, Aloisia. Sigurado ka bang matatanggap mo kung ano malalaman mo sa huli?" Tinitigan niya ako at pinunasan ang mga luhang bumuhos. Tumango lang ako sa sinabi niya.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Nag excuse muna ako kay Cody bago naglakad palayo ng konti para sagutin ang tawag. [ "Hello?"] ["Where the hell are you Lee?!"] ["Hoy! Grabe ka naman kong makasigaw, hindi ako bingi! at Oo nga pala, Pasensiya kana dahil nakalimutan kong magpaalam sa'yo kanina, inimbitahan kasi ako ni Cody na lumabas kasi nga Valentines day ngayon, baka gabihin na akong umuwi pabida."]

"Ano po iyon?" "Ngayong titira ka na kasama namin, kailangan nating mag-doble ingat. Kailangan nating ilihim sa lahat ang pagiging 'taong-lobo' mo." Sinadyang hininaan ni Mercy ang katagang taong-lobo. "Higit na marami ang mga tao rito sa siyudad at hindi rin lahat ay katulad namin ni Simeon na maiintindihan_."

Sa mga mata ni Azure, si Zeke ay isang diyos. Nangako si Azure kay Zeke na tatapusin niya ang misyon nang walang anumang problema at ibabalik ang anak ng tao sa kung saan siya tunay na kinabibilangan. Tinapik ni Zeke ang likod niya at nagpasalamat, tiniyak si Azure na umaasa siya sa kanya.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Kumindat ito bago sinabi, "Buti naman." Inabot ni Luke ang inumin sa kaniyang kanan at iyon ay tinungga. Pumikit siya, umaasang siya na ang kauna-unahang taong malulunod sa isang basong tubig ngayon mismo. 'Nakakahiya!'​

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Pagod siya sa nangyari. “Nasaan tayo pupunta?” tanong ko. “Bahay niyo sa Batangas,” sagot ni Luke. “Magpapahinga muna kayo. Wala ng takot. Promise ko yan.” Tumingin ako sa labas. Araw. Maliwanag. Walang usok. “Luke,” tawag ko. “Ano?” “Salamat,” sabi ko. “Hindi mo kailangan magpasalamat,” sagot niya. Hinawakan niya kamay ko sa manibela.

"No way, Ate Ash said 'I love you in tagalog is Mahal kita'." "And so?" I rolled my eyes. "Luke just said it to me last night waaa," she screamed. "Wth." napailing ako. Hindi ba nila alam na pinagloloko lang siya ni Luke. Sigurado ako roon kasi kahit kailan hindi naging madaling sabihin ang salitang 'Mahal Kita' sa taong kakakilala mo pa lang. Natigil ang paguusap nila ng may kumatok sa pinto, binuksan iyon ni Anika.