Lullaby In Tagalog Novels & Stories

Hagulhol ni Guiller. "Huwag kang mag-aalala andito ako hindi kita pababayaan mag-isa..."puno ng pangngako ang tinig ni Badette. Sobrang napakasakit sa kanya na makitang naghihirap ang nag-iisa niyang anak.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

DALAWA: KAKILALA Natapos ang seremonya at tuluyan nang ibinaba ang kabaong sa ilalim ng lupa. Lalong lumakas ang iyakan ng dalawang puslit na nasa bisig ng binata. Hindi ko man kita ang mga mukha nila ngunit alam kong puno iyon ng luha dahil sa pagluluksa. Hindi ko alam kung bakit pati ako ay naluluha sa nakikita. Hindi ko sila kilala ngunit nararamdaman ko ang nararamdaman nila ngayon. Alam kong sobrang sakit nawalan ng mahal sa buhay. Sobra na para bang ikamamatay mo.

Tuluyan na namin silang iniwan sa labas habang ang ingay ng kanilang pagbabangayan ay tila isang nakakairita ngunit nakakatuwang musika sa aking pandinig. Pinahiga ko na uli ang bata sa kama, kinumutan at kinantahan ng lullaby para naman hindi niya intindihin pa ang ingay sa labas ng kwarto. “Mommy...” muling usal niya. “Yes, baby?” “Ang ingay po talaga nila. Hindi ako makatulog,” hindi niya mapigilang magreklamo, kaya napabitaw ako ng isang mabigat na buntong-hininga.

“Mommy—“ “Shhh!” mabilis na saway ni Gael kay Liana. Tinakpan agad ni Liana ang bibig niya. “Sorry po!” Tumunghay si Luna at hindi niya maitago ang saya nang makita niyang muli ang kambal niya. “Hi,” nanghihinang wika ni Luna. Bahagya niyang kinaway-kaway ang maliit na kamay ng bagong silang niyang sanggol. “This is bunso, Ate at Kuya.”

Spg Pagbaba nila sa yate, agad silang tumakbo, sabik at may halong kasiyahan, papunta sa kagubatan na akala mo’y may hinahabol. Nang makarating sila, sinalubong sila ng isang napakagandang lugar na tinawag nilang paraiso. Namangha silang dalawa, ninanamnam ang tunog ng umaagos na talon kasabay ng huni ng mga ibon sa paligid. "Ga, ang ganda pa rin dito!" sigaw ni Lai habang patalon-talon.

Masigla niyang anunsiyo at tumayo. Tumingin sa kanya si Athrun. Nagsalubong ang mga kilay pero hindi nagsalita. Nag-umpisa siyang umawit kasabay ng sayaw. "Ang mga ibon na lumalangoy ay mahal ng Diyos...di kumukupas... Ang mga ibon na lumalangoy ay mahal ng Diyos di kumukupas...Huwag ka ng malungkot...oh...mahal ko... Ang mga isda na lumilipad ay mahal ng Diyos...di kumukupas...Ang mga isda na lumilipad ay mahal ng Diyos di kumukupas...Huwag ka ng malungkot...oh...mahal ko..."

“Hey, Lulu.” Narinig ang nagmamadaling boses ng babae sa kabilang linya, umiiyak, “Kuya, bumalik ka na bilis! Namamatay na si Papa!”

"Anak, kilalanin mo sila. Hindi ako magagalit kung d'yan ka muna." "Hindi po. Uuwi po ako, mama." "Sabihin mo nga ulit?" "Ho?" "Iyong itinawag mo sa akin." Napangiti siya sa pagitan ng mga luha. "Mama," ulit niya at lalong napaiyak. "Mama... Mama," paulit ulit niyang bigkas "Mama," hanggang sa marinig niyang tumatawa na sa kabilang linya ang kanyang ina. "Mahal na mahal po kita..."

Tinanguan niya ang tauhan na alisin na ang busal sa bibig ni Lily. Napabuga ng hangin sa bibig si Lily nang maalis na ang busal sa bibig. Pakiramdam niya ay galing siya sa pagkalumos sa tubig. Nang makabawi ay malulutong na salita ang namutawi sa bibig niya. "Idiot! Tanga, bobo kang gago ka!" Nagdilim ang paningin ni Raffy at malakas na sinampal sa pisngi ang dalaga. "Bitch, wala ka sa lugar para magmatapang!" Pasakal niyang hinawakan ito sa leeg.