Novel & Cerita Mad Place

18.2: Wrath Laglag panga na pinagmasdan ni Madison ang isang building na nasa harapan niya ngayon. It’s not just a simple building, kitang kita niya ang mga babaeng halos kulang na lang ay mag bikini sa kanilang mga suot. Kitang kita din niya ang nakakasilaw na disco lights na nagmumula sa loob kasabay no’n ay ang malakas na tunog ng tugtog na pinapagana ng DJ.

Hindi siya makapagdesisyon, ang labo na ng lahat ng plano niya! “Brute, they’re in the basement.” Nag-angat siya ng tingin kay Maddoxx nang sumulpot ito bigla sa harap niya. Inabot nito sa kanya ang beer in can. “Elizabeth is fine. So is the baby.” Maddoxx witnessed how miserable he was while they were in Morocco. Muntik na siya nitong dalhin sa mental facility dahil tatlong araw siyang nagkulong sa hotel suite at tulala lang.

katwiran ni Sapphire saka nag-drive na lamang. Umiling si Maddox at hindi na sumagot. Kinuha niya ang telepono at nagtipa upang kamustahin ang asawa. Ilang oras din ang kanilang binyahe nang makarating sila sa lokasyon. Isang abandonadong building nga ang bumungad sa kanila, napapalibutan ito ng mga nagtataasang damo kung kaya't hindi ito kita sa kalsada. Kailangan mo munang lumapit para makita ang building na ito. Marami ang nakakalat na mga basura, toyong dahon at mga basag na salamin. Ang pader ay bitak-bitak na rin halata mong napabayaan na ng ilang taon.

Nakatayo sa harapan ko. Ngumingiti. “Good morning, everyone.” Halos maloka ako. Pati boses. Bakit pati boses maganda? May batas ba na bawal maging ganito kaguwapo? May limitasyon ba ang pagiging perpekto? O sadyang paborito siya ng universe? “Hi, I'm Brandon Madrid. I'll be happy to work with all of you.” Halos lahat ng babae sa silid ay natahimik.

Umupo na ito sa tabi ko, umusog pa ako ng kaunti sa gilid para hindi ako madikit sa kaniya. Uminom nalang ako ng tubig dahil sa inis na nararamdaman. "I want us to get married next week." Pinigilan ko ang sarili kong maibuga ang ininom kong tubig. The hell!! What's wrong with this man, masyado siyang straight to the point. Pero teka anong sabi niya? Next week? Hindi naman halatang nag mamadali siya. "Of course Mr. Madrigal,"

paninigurado ni Madam Heidi. Alas-otso nang makarating si Aleyna sa bahay-aliwan ni Madam Heidi – ang House of Magda. Tapatan ang mga bahay-aliwan, kaliwa’t kanan, maingay at amoy ng sigarilyo at alak ang naghahari sa lugar. Hindi naman nagreklamo si Aleyna dahil sanay na siya sa ganitong mga amoy, maging sa masangsang na amoy sa palengke, o ang mabahong amoy ng isang lugar dahil sa nagkalat na basura.