Madame Morrible Novels & Stories

"Pero bakit pinatay ni Madam Corie ang asawa niya? Noong nasa poder pa nila ako, kung magkwento siya ay para bang mahal na mahal niya ang ama ni Morgan," hindi makapaniwalang bulalas ni Yelena. "Para sa kapangyarihan, para malipat ang pamumuno ng Cuntis Corporation kay Morris. Iyon lang, namatay rin si Morris dahil sa kapabayaan at katangahan ni Nova," pahayag ni Jeremy.

Sambit ng butler kay Countess Margarret. "Vraiment? Appelle Marcos... As-tu vu la femme avec qui elle est... ?(Really? Call Marcos... Did you see the lady she is with...?)" Tanong ni Margarret. "Oui Comtesse... Elle... Elle ressemble à la défunte Comtesse Amelia... (Yes Countess... She... She looks like the deceased Countess Amelia...)" Sambit ng butler. "I know... I know..."Sambit naman ng Contessa na tila naman na lungkot.

“Hindi ko makakalimutan ang mga matang ‘yon. Kahit sa impiyerno ko pa siya makita— alam kong siya ‘yon. Siya nga si Amora.” Nagkatinginan sina Russell at Rio. Sa mga mata ni Russell, bakas ang matinding pagkalito. “But that’s impossible. Amora died fifteen years ago. Sinundan na natin lahat ng lead.” “She didn’t die,” giit ni Evie, matalim ang tinig. “Kinuha siya—ng parehong grupo na gumawa ng Revenants.” Nagsalubong ang kilay ni Nikolai. “If that’s true, ibig sabihin hindi lang gawa-gawa ang mga sinabi ni Marionne.”

Kabanata 3 Pagkalabas ni Carmelle sa building ng kumpanya, agad niyang napansin ang eksenang hindi niya inaasahan. Isang itim na sasakyan ang huminto sa tapat ng entrance, at dahan-dahang bumukas ang pinto. Lumabas mula roon si Morgana, nakasuot ng simple pero maayos na outfit, parang may sariling mundo sa paligid niya.

Naupo ako sa kama at huminga ng malalim si Chrome, I flinch when he placed his hand at my head and smile bitterly. "That is true, but at least, I can help you to save those money that the organization can steal from you, pera yon ng pamilya mo, you deserve to keep it after all the damages that they done to you, it's unfortunate that hindi ako nakaabot para mag-file ng complaint, but on the other hand, other people take care of the karma that they deserve." Tumayo si Chrome at pumasok naman ang maid ng bahay n'ya, dala ang bag. "I will let you rest, my maid will deliver food for you. I'll see you tomorrow, Charlotte, goodnight." I gently close my eyes when he tapped my shoulder and leave.

“Teka lang po... Tita!” “Huwag mo na akong tawaging ganyan. Wala tayong anumang relasyon,” matigas na sagot ni Madame Morticia nang hindi man lang lumingon. Galit na galit ang matanda kapag nararamdaman niyang naloloko siya. Ngayong bukas na ang mga mata niya sa katotohanan, wala na siyang balak na pagbigyan pa ang mga taong mapagsamantala sa kanyang tiwala.

Ngunit biglang nabasag ang payapang paligid nang makarinig siya ng malakas na sigawan mula sa loob ng mansyon. “Anong kaguluhan ‘yon?” kunot-noong bulong niya. Agad niyang ibinaba ang hawak na pandilig at dali-daling tumungo sa loob. Habang papalapit siya sa grand staircase ay lalo niyang naririnig ang matinis na boses ng isang babae. “At ito lang ang silbi mo?!” galit na sigaw ni Belle. Pagdating ni Cyzrie sa sala ay doon niya nadatnan ang eksenang nagpahigpit sa kanyang kamao.

Ang nakashades at nakasuit na tauhan ay kaswal lamang na yumuko sakaniya kaya hindi niya alam kung oo ba o hindi ang sagot nito. "You're at the right place, dear." napalingon si Dahlia sa pinanggalingan ng boses na 'yon at nakita ang isang matandang nasa edad singkwenta na. Nakasunod sa likod nito si Azriel. "Welcome to our humble mansion." malayo sa kanyang striktong mukha ang tono ng kanyang pananalita. Napakamahina ng boses at may ngiti sa labi ang matanda. "I believe you are Dahlia Ramirez?"

Wala siyang ibang naiisip na puntahan kundi ang tahimik na bahay kung saan pansamantalang nananatili si Helen habang nagpapagaling mula sa trauma ng kidnapping. Pagdating sa harap ng simpleng bahay nina Helen, nanginginig ang mga tuhod ni Helena habang naglalakad patungo sa p***o. Ang dating napakamapagmataas at marangyang Donya Moran ay mukha nang isang taong-grasa—magulo ang buhok, namumutla, may marka ng dugo sa kamay, at basang-basa ng pawis dahil sa matinding takot. TOK! TOK! TOK!

malamig na ani ko sa kanila. Napatingin naman si Jane sa akin at sinabi na 'Milady, wag na po kayong magsalita. Siya po ang master ko!' Kahit alam ko naman. Paninindigan ko ang bagay na yun at lumapit ako sa kanila. "And who are you?" tanong ng kanang kamay ni Mr. Morgan. I think Bruno Mars pangalan nito. Charoot lang. "I'm the lady of this mansion. I'm Geraldine Muller."