Novel & Cerita Madame Morrible

"Walang kasiguraduhan yun pero wala naman syang paki alam sa inyo" "Welcome to the game Samantha, i wonder who is this unlucky woman". ..... "Manang paki lagay sa baso ni Mira". Utos ko kay Manang Violeta. Gaya ng dati ay napakatalim ang parang laging nagbabantang napakasamang tingin nya sa akin. "Oh umalis ka na, istorbo ka dito. Umalis ka na bago pa kita spray han ng pesticides, nakakadiri kayong mga babaeng pakalat kalat dito sa mansyon".

A great underground societies’ war will definitely happen in no time. Umiling si Morris. “Buhay. Narinig kong sinabi ni Sir Franco kay Ma’am Cent na bantayan ang lalaki at kapag nagising ay sabihan siya agad. Kanina pa ‘yon. Kaya siguro dumating na si Madam Elle ay baka gising na ang lalaki.”

Hinila ng babae pababa ang kanyang maskara, at bumungad ang maayos na makeup niya, mahahabang mata, at isang mukhang may halong inosente at pang-aakit. "Direktor Morris, ako si Charlotte. Narito ako para sunduin ka ngayon." Napakunot-noo si Morris. Palagay niya, hindi niya kilala ang babaeng ito. Pero bigla niyang naalala ang sinabi ni Director Lamangan—may kapatid si Camila, si Charlotte. Naging malamig ang kanyang ekspresyon at mahinahong nagtanong, "Ano ang pakay mo?"

Hindi ba dapat matuwa pa ang matanda? Bakit ganito ang reaksyon nito?! Tumayo si Norberta Villamor na madilim ang mukha, kinuha ang chestnut cake na bigay ni Chona, at itinapon ito sa sahig. "Marcuw, ipakalat mo na mula ngayon, ayoko na ng chestnut cake!"

Malakas si Moria pero hindi sapat para matalo niya ang kapatid ko. "My Lord." Magalang na lumuhod at yumuko sa harapan ko si Boral. "Did something unexpected happened yesterday?" Moria can sometimes get out of control when he can't get what he want as soon as possible. That brat's temper isn't as long as mine. Though I can't tell if I have a long one. "A vampire was killed near the mountain of witches with a poison they only own and only them can possess." Poison that only witches can own. Moria......did he brought that poison here?

Nakaramdam na naman ako ng panliliit sa aking sarili. May mga lumapit sa kaniya upang makipagkamay. Sa loob nitong silid, may ilang mga babae na halos kasing edad lang ni Craig ang lumapit. Mga engineer at architect daw ang mga babae. Mga edukada. Tapos ako, heto... Tinabihan ako ni Madame. "Dito tayo, hija..." aya niya sa akin. Malumanay naman ang kaniyang boses, kahit paano ay kumalma ang malikot kong isipan.

Bago sa paningin nila, lalo na kung ganun ka-ganda at ka-amo ang mukha. “Pwesto ka lang diyan sa loob, sigurado naman ako na ayaw mo maging dancer,” sabay turo sa mga babaeng halos hubad na at iginigiling ang bewang sa posteng nasa entablado. “Special ka kaya dito ka lang, kapag may parokyano ako na dumating ay iaalok kita.” Sa salita ni Madam Heidi ay akala mo isa siyang produktong itinitinda sa kalye at inaalok sa kung sino man ang nagnanais bumili. Iwinaksi ni Aleyna ang takot sa isipan, kinindatan siya ni Madam Heidi bago siya iniwan sa silid kasama ang mga babaeng patuloy ang bulungan. Ang silid na iyon ay maliit lamang, prenteng nakaupo ang mga kasama niyang babae habang nakaharap sa i

Tawag nito. Nagulat ang dalaga at halos mapatalon ito nang makita ang mayordoma nang hindi inaasahan. "M-Ms. Mildred?!" Nang makita ang magulong buhok at damit pati ang hulas na make-up disguise ng dalaga ay natigilan ang mayordoma. Napaangat ang tingin nito sa itaas ng hagdan. Kahit isa s'yang matandang dalaga at kahit wala pa siyang karanasan ay tila may ideya na siya sa kung ano ang nangyari sa dalaga. Dumilim ang kanyang mukha nang maisip iyon. "Saan ka nanggaling, galing ka ba sa itaas?"

Puno ng pagtataka na sagot ko. Ngumiti ito. "I am Morticia Ruth, Gabriel's mother and the wife of the man you are screwing with. Nice to meet the woman who makes my husband moan and groan."

I stepped closer, halos magdikit na ang balikat namin. “It’s only an illusion if you stop believing in it.” “Then maybe I already did,” sagot niya, pero kumapit siya sa arm ko nang dumaan si Mirielle sa tapat namin — dazzling in red, lethal in confidence. Ah. So this was the storm. Mirielle looked at me with that smile — the kind you wear when you already know where to stab someone. “Well, well,” sabi niya. “The infamous Mr.De La Joya. Still collecting fragile things?”