Mag-aral O Mag Aral Novels & Stories

Chapter 1 Magdalena POV Ako si Magdalena, may kapatid akong lalakeng bunso. Namatay ang aming ama at ina sa isang malagim na pangyayari kaya hanggang grade 4 lang ang aking natapos. Hindi na ako nag-aral muli; ang kapatid ko ang aking pinapaaral, at ngayon ay nasa grade 10 na. Kahit ganoon, hindi ako nawalan ng pag-asa na matuto sa mga bagay-bagay. Sa edad na 18, hindi pa ako nakahawak ng tinatawag nilang cellphone. Narito ako sa aking tambayan sa gilid ng paaralang Elementarya, nakikinig at sumisilip sa bintana habang nagtitinda ng mga candles at sigarilyo. Kahit papaano, may natutunan akong salitang English kahit kaunti. Sa tanghali, sa kabilang paaralan naman ako ng tambay, isang paaralan

“Leonardo, mahal na mahal kita. Sige pa please.” Pakiramdam ko may dumudurog sa puso ko. Parang patalim na sumaksak sa akin ang eksena. Napaatras ako bigla, gusto kong umalis, pero sa pagmamadali ko, natabig ko ang tray sa tabi at naging maingay ang pagbagsak nito. Nanigas si Leonardo. Agad naging malagim ang kanyang ekspresyon. Nakakatakot ang titig niya.

[Oo naman, pwede nading wag kanang mag-trabaho sa gasoline station anak, puro kasi lalaki don tapos kung gabi dyan ka sa cafe] "Ha? Eh? Paanong umaga? Wala naman akong ginagawa Mama eh" [Papa-aralin kita] Nagulat ako sa sinabi ni Mama. Mag-aaral ako! Hindi ko na malaman ang nararamdaman ko dahil sa tuwa, excitement at parang naiiyak ako. "Talaga Mama?" Di maka-paniwalang sambit ko. [Oo naman! Wala natayong po-problemahin sa renta at tsaka ang pambayad ko sa renta ipa-paaral ko nalang sayo, total pangarap mong mag-aral]

'Yon na lang. KAHIT na namamaga ang aking mga mata dahil sa kakaiyak kahapon, nagawa ko pa ring pumasok. Ayoko kasing maapektuhan ang pag-aaral ko dahil lamang dito. Ayoko kasing bumaba ang grades ko. Ayokong ma-disappoint si auntie sa 'kin. Nakasuot ako ngayon ng fashion glasses para hindi gano'n ka halata. "Ayos lang kaya siya?"

Mas na excite ang lahat dahil nga aalis na kami bukas kaya maaga kaming natulog lalo na ang kambal excite na excite ang mga ito. Kinabukasan ay maaga kaming gumising para maaga kaming maalis at makadating doon. Ilang oras din ang biniyahe namin hanggang sa pagdating namin doon ay sumalubong saamin ang white sand. “Wow! Ang ganda naman dito.” Sabi ng Mama ko na ikinasangayon naman namin. “Welcome to our Resort!” Sabi ng magulang ni Keiron na ikinagulat ko at napatingin kay Keiron na nakangiti lang.

Saglit siyang natahimik at mukhang naghahanap ng salita habang nakaupo sa sahig at paa ko naman ngayon ang nilalagyan niya ng bendahe. "You probably don't remember if you have your magus or not. Magus is the expert capacity of an individual. It's an extra ordinary skill. You will be called a mageno once you have your magus but if not, you will be considered as an ordinary xena living here at lumphosa." "Mageno... xena?" Hindi ko pa rin lubusan maintindihan dahil hindi ko pa alam ang ibigsabihin ng ilang salita na ginagamit niya kaya nakatanong na ako bago ko pa mapigilan.

AYEISHA’S POV MAAGA akong nagising kinabukasan para mag-jogging, though may equipment naman sa bahay. Mas gusto ko kasing mag-jogging sa labas, nalilibang pa ako sa mga nadadaanan ko. Napangiti ako nang mapansing masarap pa rin ang tulog ng dalawa. Nagising sila kaninang madaling araw para kumain tapos natulog din kaagad. I’m sure, tanghali sila magigising. Balak kong ipasyal sila mamaya paggising nila.

"What if..." "Maging tayo?"

"Mama mo optimistic! Baka mag-cramming ka kapag exam na!" "Mag-aaral naman ako! Anong akala mo sa akin, pabaya? Unlike you, I'm not just depending on stock knowledge!" Naniningkit ang mata ni Crezst. Kami naman ay nanatiling tahimik, kinakausap ang sarili kung paano sila maaawat.

Kahit nagtatrabah cya bilang model ay hindi nya naman napapabyaan ang pag-aaral cya. "hmmm... impressive!. Bilib ako sa mga taong nag aarala at nagtatrabaho at the same time pero nakuha pang mag-excel." wika ng papa nito. Kahit papaano ay napahinga cya ng maluwag. "Ano nga pala ang apelyedo mo iho?" muling tanong ng Daddy ni Megan. "Ahm.... Basa po ang apelyedo ko, Sir."