Tula Tungkol Sa Mag Aaral Mga Nobela at Kwento

Ako lang yung parang tanga na nag-iisip ng kung anu-ano. "Hoy, kanina ka pa nakatingin dyan sa libro ah. Ganun ba kahirap intindihin yan?" Puna naman sa akin ni Misha. Pareho kaming nag-aaral ngayon para sa aralin bukas. We always do advance study para hindi na gaanong kahirap ang magiging aralin kinabukasan. Tatlong subject lang naman dahil hindi na kailangan mag advance study sa weapons and combat dahil wala kaming libro nun. It is an actual learning and stock knowledge ang basihan.

At dito, nagsimula na ang kaguluhan. Sumugod pa ang dalawa ngunit hindi nagpatinag ang gurong si Dahlia. Iwas at atake ang kaniyang naging galaw sa mabilis at maliksi nitong pagkilos. Hindi makapaniwala ang limang kalalakihan na kayang-kaya sila ng isa lamang babaeng-guro. Samantala, kaagad namang nagkaingayan ang mga guro't mag-aaral dahil sa pangyayari. Maging ang mga kasamahan ni Dahlia ay hindi makapaniwala sa kanilang nakikita. Na kaya nitong makipagbakbakan sa mga kalalakihan.

"By the way, kung ang reason mo kaya pumunta ka rito, ay para mag-aral ay isa sa magandang desisyon mo sa buhay dahil wala kang iintindihan sa paaralan namin. You will learn everything about your course, and mas nagfofocus sila sa major subjects kaysa sa minor. I hope you will enjoy it here." "Iniisip ko pa lang kung dito ako mag-aaral o hindi." "Really? Bakit mo pa pinag-iisipan kung pwede namang dito ka na mag-aral? Nandito ka na rin naman, and maganda sa bansang ito. Safe rito lalo na kapag kasama mo ako." Napangiwi ako at hindi na sinagot ang mga sinasabi niya. Kakadating ko lang dito pero ineendorse niya na sa akin.

Tumango tango si Yuna. "Kung sabagay, narinig ko nga na ang mga taong nag aaral daw sa abroad ay natutotong magluto maglinis at maglaba ng kanilang sariling mga damit ganun daw talaga ang pamumuhay sa ibang bansa" ika niya at hindi na masyadong nag isip pa.

“That's great. Scholar ka?” Tumango naman si Lalaine saka proud na sinabing, “Full scholarship.” Kung may isang bagay na maipagmamalaki si Lalaine sa kanyang sarili, iyon ay ang pag-aaral niya na wala siyang binabayaran at tanging talino lang ang kailangan. TO BE CONTINUED.

bakit? "Lagi na lang akong nag aaral, saka sa ibang bansa ako nag aral ng kolehiyo.. ang elementary at high school ko naman ay ginugol ko dito saka sa loob ng kumpanya." Habang nag uusap, nakasalubong nila si Maureen na labis ding nagulat sa kanila. "Oh my God!" napaatras pa si Maureen, "bakit kayo magkasama?""

"Pwede naman. But I suggest, mag-aral ka Kulot hangga't bata ka pa. For me, okay lang na magaral ka lalo at wala ka namang ginagawa masyado sa bahay. You can study online course if you want to." "Nako ma'am, mag K-12 pa ako ma'am eh. Nahinto kasi ako sa pagaaral ko noon. Paano 'yon?" "Kaya mo 'yan. Magisip-isip ka lalo't magpapasukan na." "Sige ma'am pagiisipan ko. Salamat po," I heard something determination in her voice. Sa tingin ko naman ay matalino si Kulot, sadyang nahinto lang dahil mas kailangan niyang kumayod muna para sa pamilya niya.

Hindi na lang din siya umimik. KINAUMAGAHAN, maagang nagising si Tallulah dahil sa hindi niya maintindihang dahilan. Hindi naman kasi talaga siya nagigising ng maaga dahil nasanay na siya sa ganoong routine lalo't hapon ang pasok niya sa paaralan. Kasalukuyan siyang nasa first year college sa kursong Business administration dahil iyon ang gusto ng pamilya niya. Wala raw kasing ibang mamamahala ng kompanya kung 'di siya kaya kailangan niyang matuto sa pagpapatakbo ng negosyo.

Tumango tango naman sila, at yung babaeng studyante ay umupo na, batid ko sa mukha niya ang konsensya. "Sa tingin niyo students, may tao bang gustong maging mahirap? Wala naman sigurong may gustong ipanganak sa hirap kahit na iyon talaga ang nakatadhana sa kanila. But everyone had given a chance to change their lives and that is to study hard.

tumango lang si Lola at pinahid ang luha niya. “Wag na po kayong umiyak Lola, parang ayaw niyo yata na umalis ako eh. Mag-aaral lang naman po ako, hindi naman po ako mag-aabroad. Sige pag di kayo tumigil, hindi nalang po ako tutuloy.”