Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Mag Aaral

pangaral ko kay jude pero naka busangot lang ang mukha nito. "Tsk, basta baby dito lang ako kakausapin ko sila don ashton kung puwede doon nalang ako mag aral sa paaralan nila kung saan ka nag aaral balita ko lahat naman course meron sila doon" saad nito. "Oo sa laki at lawak ba naman ng paaralan nila at maganda din naman ang pag tuturo nila doon at matatalino din ang mga student doon"

Gusto ko lang ipaalala rito ang reyalidad na nangyayari sa buhay ng tao sa mundong ibabaw. Tumunog ang bell hudyat na kailangan na naming bumalik sa classroom. Sabay na tumayo kami ni Delilah at tinungo ang aming silid-aralan. As usual, nasa amin ang lahat ng atensyon ng aming mga kaklase. Palibhasay, kami ang ulam ng mga ito for today's memes. "Wearing a ball gown na hindi naman nababagay sa isang basahang katulad niya."

"Kumusta ang mga bata? Makukulit ba sila?" "Oo nga. Sabihin mo lang, ha? Minsan talaga, may mga matitigas ang ulo sa klase mo." "Hay, naku, mukhang kayang-kaya ni Dahlia 'yan. Hindi talaga mapipigilan sa mga estudyante ang maging malikot at matigas ang ulo."

"By the way, kung ang reason mo kaya pumunta ka rito, ay para mag-aral ay isa sa magandang desisyon mo sa buhay dahil wala kang iintindihan sa paaralan namin. You will learn everything about your course, and mas nagfofocus sila sa major subjects kaysa sa minor. I hope you will enjoy it here." "Iniisip ko pa lang kung dito ako mag-aaral o hindi." "Really? Bakit mo pa pinag-iisipan kung pwede namang dito ka na mag-aral? Nandito ka na rin naman, and maganda sa bansang ito. Safe rito lalo na kapag kasama mo ako." Napangiwi ako at hindi na sinagot ang mga sinasabi niya. Kakadating ko lang dito pero ineendorse niya na sa akin.

Tumango tango si Yuna. "Kung sabagay, narinig ko nga na ang mga taong nag aaral daw sa abroad ay natutotong magluto maglinis at maglaba ng kanilang sariling mga damit ganun daw talaga ang pamumuhay sa ibang bansa" ika niya at hindi na masyadong nag isip pa.

"Pwede naman. But I suggest, mag-aral ka Kulot hangga't bata ka pa. For me, okay lang na magaral ka lalo at wala ka namang ginagawa masyado sa bahay. You can study online course if you want to." "Nako ma'am, mag K-12 pa ako ma'am eh. Nahinto kasi ako sa pagaaral ko noon. Paano 'yon?" "Kaya mo 'yan. Magisip-isip ka lalo't magpapasukan na." "Sige ma'am pagiisipan ko. Salamat po," I heard something determination in her voice. Sa tingin ko naman ay matalino si Kulot, sadyang nahinto lang dahil mas kailangan niyang kumayod muna para sa pamilya niya.

Hindi na lang din siya umimik. KINAUMAGAHAN, maagang nagising si Tallulah dahil sa hindi niya maintindihang dahilan. Hindi naman kasi talaga siya nagigising ng maaga dahil nasanay na siya sa ganoong routine lalo't hapon ang pasok niya sa paaralan. Kasalukuyan siyang nasa first year college sa kursong Business administration dahil iyon ang gusto ng pamilya niya. Wala raw kasing ibang mamamahala ng kompanya kung 'di siya kaya kailangan niyang matuto sa pagpapatakbo ng negosyo.

Tumango tango naman sila, at yung babaeng studyante ay umupo na, batid ko sa mukha niya ang konsensya. "Sa tingin niyo students, may tao bang gustong maging mahirap? Wala naman sigurong may gustong ipanganak sa hirap kahit na iyon talaga ang nakatadhana sa kanila. But everyone had given a chance to change their lives and that is to study hard.

tumango lang si Lola at pinahid ang luha niya. “Wag na po kayong umiyak Lola, parang ayaw niyo yata na umalis ako eh. Mag-aaral lang naman po ako, hindi naman po ako mag-aabroad. Sige pag di kayo tumigil, hindi nalang po ako tutuloy.”

Dear Teshia, Alam naming marami kang katanungan tungkol sa tunay mong katauhan kaya halika at pumasok ka sa paaralan na ito at marami kaming ituturo sayo. ‘Di ba gusto mong mag-aral? Pumasok ka rito at tuturuan ka namin nang libre patungkol sa iyong kakayahan. So ano, sana pumasok ka dahil may chance na maging tagapagligtas ka ng mundo. Nagmamahal,