Mag-aral O Mag Aral Novels & Stories

hindi makapaniwala na tanong ko. "Avril, you're smarter than me. Lahat tayo alam 'yan. For once, use your brain for me. Ikaw, kahit magbasa ka lang, maiintindihan at pumapasok na kaagad sa utak mo 'yong lesson natin. Samantalang ako? Kailangan kong magpuyat at paulit-ulit na basahin 'yong lesson para lang maintindihan. Kailangan kong magpuyat at mag-aral para makakuha ng mataas na score. You're effortlessly smart and I'm not."

Maghiwalay muna tayo pansamantala, mag-isip ng maayos tungkol sa hinaharap. “Hindi na kailangan,” sagot ni Shaira habang pinulot ang bag sa tabi niya at tumayo. “Ang ibig sabihin ng ‘maghiwalay muna at magpalamig’ ay hiwalayan na talaga. Leonard, wala akong tutol sa hiwalayan. Bata pa ako. Akala ko, kagaya lang ng dati kapag may gusto ka sa isang tao — pero hindi pala ganun kadali.

sa magdamag, paano siya matatakot? "Tingnan mo muli Maghanap, kahit na hinanap mo na ang lugar, hanapin muli, at pagkatapos ay tingnan ang lahat ng lupa sa bahay para sa mga palatandaan ng pag-aararo,” sabi ni Arman Cervantes.

di ko na natapos ang sasabihin ko. "Wala akong pakialam sa kung anong meron dyan sa report-report na 'yan!! Dapat kase di ka na nag aral, wala ka namang mapapala dyan! Ano bang ginawa pagkatapos mag-aral, diba trabaho?!" "M-Mas maganda naman k-kase iyong may p-pinag aralan ka." "Yayaman ka ba dyan sa pinag-aaralan mo!? Ako hindi ako nakapag tapos ng pag aaral! So sinasabi mo bang wala akong pinag-aralan!!"

"Girl, pwede ka magsalita pinanindigan mo naman 'yang pagiging tahimik mo. Gusto mo yata mangamoy panis 'yang bibig mo." "Maggie ano ba? hindi ba obvious ayoko makipag-usap sa'yo kasi nga nang-aasar ka lang at baka abutin tayo ng ilang oras bago matapos mag-usap sa daldal mo 'yan. Himala nalang na tatahimik ka." Napalingon naman silang pareho ni Maggie ng marinig ang pagtawa ni Archer. "May nakakatawa ba sir?" inis na tanong ni Maggie.

Ni hindi pa nga nag aalarm eh. --- skip --- Nasa school na ko. Wooh. maaga aga pa ako. Sabi na eh. Maganda ang kondisyon ng katawan ko. Wala pang ganong estudyante. anong gagawin ko? Edi maglakad lakad muna. Kesa naman tumunganga ako diba? Hindi ko naman mapapapasok ng maaga yung dalawa. May sa kantulog yun eh. Naglakad lakad na ako.

sagot ni Aria. "Pero may nabasa ako na pwede lang magsama ang dalawang tao kapag kasal na sila, kahit pa may anak sila." Napailang na lamang ako at kinuha ang atensyon nilang dalawa. "Huwag na kayong magtalo, parehas kong naiintindihan ang point niyo pero sa ngayon, bilisan niyo na munang kumain dahil malalate na kayo sa school."

Aleron POV Maaga pa lang, nasa gym na ako. Asar na asar si Ralia dahil hindi raw pala talaga ako sasama mag-shopping sa kaniya. Akala niya ay hindi ako seryoso sa kaniya kagabi.

seryosong wika ni Arif sa akin Pakiramdam ko ng sandaling ito, biglang bumigat ang puso ko. Apo? Shit, oo nga pala, iniexpect ng matanda na makita kaagad niya ang apo niya sa aming dalawa ni Arif. Pero, paano mangyayari iyun kung wala naman sexual na mamamagitan sa aming dalawa Anong apo ang pwede naming ibigay sa kanya. "Magpahinga ka na muna diyan. Matulog ka para may energy ka bukas sa biyahe." muling wika n Arif. At pagkatapos noon, mabilis na siyang lumabas ng silid

“Magta-trabaho ako, bhie, pagtutulungan natin ang pag-aaral mo. Kahit ako na ang hihinto. Huwag ka lang lumayo. Huwag mo lang akong iwan lahat gagawin ko para makatapos ka, makatapos tayong dalawa.” “At sa tingin mo, matutuwa ako na may isa sa atin ang magsasakripisyo? Kailangan siguro muna nating mag-focus sa ating pag-aaral. Kailangan muna natin maghiwalay para magawa muna natin kung ano ang dapat at tama.”