Novel & Cerita Magbasa Tayo

Zandro's father exiled him to leave their mansion. He was just only 8 then when it's force him to leave in his foreign country. Together with his butler they moved to the philippines and lived a simple life. Not knowing the real situation he begin to feel a deep livid unto his father. He begin to shut off his self to anyone. But only one person can actually change him. A person which he didn't expect with to treasure the most. "ZANDROOO!" matinis na sigaw ng isang babae. Isang ngite ang namutawi sa kanyang mga labi bago ito tuluyang hinarap. "What?" paingos niyang tanong dito. Namumula sa galit ang may kaliitan nitong mukha at halos umusok na ang ilong nito sa galit. Naka

Matapos ng tatlong taong pagiging martir at pagkakakulong sa sagradong kasal ni Alyson Samonte kay Geoffrey Carreon ay tuluyan na itong sumuko sa asawa. Sa kabila ng pagtulong ni Don Gonzalo Carreon na pigilan 'yun ay nangyari pa rin. Muntik na sanang magtagumpay ang Don, kaya lang isang pangyayari ang naganap. Nalagay sa alanganin ang buhay ni Alyson at ng mga batang nasa sinapupunan. Iyon ang naging daan upang tuluyang talikdan ni Alyson si Geoff na akala niya ay pipiliin na siya. Lumabas siya ng bansa. Pilit na bumangon, nangarap at nagsikap sa tulong ni Oliver Gadaza, sa pag-aakalang kaya niyang kalimutan ang dating asawa sa paglipas ng maraming taon. Sa pagbabalik niya ng

"W-what the fudge am I gonna do?” Citrine found herself in a panic as she saw the blood flowing in Rivers"s stomach. “Don"t you dare die on me! I'm telling you River!"She hasted in a very panic tone because she can’t afford to see a person dying in front of her. P-pwede tumahimik k-ka?” Nahihirapang salita ni River sa kanya habang sapo-sapo nito ang kanyang tiyan na may tama ng bala. Kinuha nito ang kanyang kamay upang ipangtakip sa sugat nito na mas lalo niyang ikinataranta. “F-fuck! Come on, Ill take you to the hospital! "She shouted when she felt his body was hot. Sinapo pa niya ang noo nito but River refused to be touched. She was stunned to speak again when she noticed how Ri

Nagising si Liza Reyes at natuklasang nawawala ang limang taon ng kanyang alaala. Sa kanyang harapan ay isang cute na bata na mahiyain siyang tinatawag na “Mommy.” At sa tabi nito, isang lalaking may malamig at mabigat na presensya ang walang emosyong nag-uutos na dalhin niya ang bata para magpa-blood transfusion sa kanyang stepsister. Doon niya unti-unting natuklasan ang nakakagimbal na katotohanan—sa loob ng limang taon na hindi niya naaalala, ikinasal siya sa fiancé ng kanyang stepsister. At mas masahol pa, ginamit ng lalaking iyon ang kasal bilang kapalit para puwersahin siyang pumirma sa isang makapal at hindi patas na kontrata. Galit na napasuntok si Liza Reyes sa mesa. “Hayop ka!

si Winston Lawrence ay ipinanganak ng kaniyang Ina sa tabi ng bundok na mga Basura at dito na lumaki at nagka isip si Winston Lawrence isang araw, habang pumapasok ito sa School, lagi itong binubully ng kaniyang mga kaklase dahil na rin sa Mabaho ang kaniyang mga damit at halos tatlong notebook lang ang dalaga nito araw araw at ang mga pinag tirahan lang ng mga kaklase at kapit bahay lang nito ang mga Notebook na ginagamit niya at minsan napupulot lang nito sa bundok ng basurahan kinuha niya ito ang mga walang sulat, at kaniyang pinag sama sama upang maging isang notebook. sa tindi ng hirap nang kaniyang, nag sikap si Winston Lawrence na mag aral ng mabuti, at lagi niton

“Let’s get divorce, Gale.” Nahinto sa pagsasalita si Sunset dahil sa sinabi ng asawa. Sandaling hindi niya maiproseso ang sinabi nito. Nablangko ang kanyang isipan habang nakatingin sa seryosong mukha ni Lucian. “Let’s get divorce.” Sa pangalawang pagkakataong ulitin iyon ni Lucian, tila bombang sumabog sa kanya ang anunsyo ng asawa. Pagkalito ang sumunod niyang naramdaman nang iritableng inilayo ng asawa ang pagkakadikit ng hubad nilang katawan na para bang may nakakahawa siyang sakit na dumapo lamang pagkatapos nilang magniig. Ganoon na lang ba iyon, pagkatapos siya nitong makuha, ang tingin na sa kanya ay isang basura? “Hindi magandang biro iyan, Lucian—” “You don’t want to? Magk

Ang misyon lang ni Solenn nung una ay ang akitin ang batang bilyonaryo kaya ito nagtrabaho bilang isang sekretarya sa Walton Corporation. "Anong ibig sabihin nito?" Galit na galit at kunot noo na pagtatanong ng chairman sa harap nila Solenn at Marcus habang dumausdos sa lamesa ang mga stolen shot na mga litrato nilang dalawa na magkasama. "May relasyon kayo? Halos mapatid ang litid ng matanda sa loob ng meeting room na yon. "Mauubusan tayo ng investors sa ginagawa mong kahihiyan?" Hasik pa ng chairman matapos nitong pukpukin ang lamesa na nasa harapan. Nakaramdam ng awa si Solenn sa bilyonaryong boss nya na katabi. Alam nyang wala siyang karapatang maramdaman yon sa lalaki dahil

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa

“We’re just getting what we need, Astherielle. Huwag mo akong kukulitin unless it’s absolutely necessary. It’s that simple.” Iyan ang malamig na deklarasyon ni Radleigh Ross noong araw na pirmahan nila ang kanilang kasunduan. Isang purong transaksyon lang ang lahat—isang kasal sa papel para iligtas ang pamilya ng dalaga mula sa pagkabangkarote, kapalit ng batang dinadala nito. Nilinaw ng bilyonaryo na walang espasyo ang emosyon sa pagitan nilang dalawa. Ngunit sadyang mapangahas at walang takot si Astherielle. Balewala sa kaniya ang mga banta ng lalaki, ginawa niyang misyon ang basagin ang tila yelong kontrol nito sa sarili. Hanggang sa isang gabi... Umuwi si Radleigh nang

"Mylez, can you go to Room 421 –the guest requested a housekeeper. Thank you." Sabi ni Ms. Claire ang supervisor ng Housekeeping department ng hotel na pinag ta-trabahuhan ko dito sa Paris. “Sure Ma’am! I’m on my way.” Sagot ko dito gamit ang radyong mayroon ang lahat ng chamber maids ng kilalang hotel para makapag communicate. Ako si MYLENE REYES, 25 Y/O, single mom. Dati akong nagta-trabaho bilang isang waitress sa isang sikat na Entertainment Cruise Line sa Singapore na pagma-may ari ng isang mayaman na Pilipino. Tumagal ako doon ng halos dalawang taon ngunit dahil sa hindi magandang karanasan ay kinailangan kong iwan ang minahal kong trabaho. May lihim ako na hindi alam ng mga k