Maging Sino Ka Man Lyrics の小説・ストーリー

I snapped my right finger to make a beat and to also serve as an instrument. "Ako'y iyong binibini, ika'y aking ginoo" Bumalik ang aking nga ngiti at mas sumigla ako. " Parang bumabagal ang mundo tuwing magkasama tayo," Hindi pa rin mawala-wala ang ngiti sa aking mga labi. Kinikilig ako sa lyrics ng kanta. Kahit nakahiga ako ay naggawa ko pa ring kumanta. Manghang mangha ako sa sarili ko.

"Why? Kasi kinikilig ka?" Sino'ng hindi kikiligin sa kaniya? How can he utter a sweet words without lapses?! How can he easily shake my world with those words? Hindi ako umimik at nag-iwas ulit ng tingin. Grabe! Yung puso ko ay parang tanga dahil sobrang bilis ng tibok. Sige... mine po kay Magen. "Dito ka sa harapan ko kiligin," natatawang sabi niya.

Ikaw ang kanlungan na kailangan ko Kahit hindi ko alam Ilang beses mo akong niligtas Dito sa hantungan ng aming wagas Pa'nong maniniwala Wala na sa 'king harapan Wala naman to sa plano ako'y masaktan ng gan'to Pa'no na eto Sa isang iglap Nalunod ako Hindi ko na kayang inahon mo ako Ikaw ang kumpas 'pag naliligaw Ikaw ang kulay sa langit na bughaw Sa bawat bagyo na dumadayo Ikaw ang kanlungan na kailangan ko At kahit nung di ko alam Ilang beses ko akong niligtas Dito sa hantungan ng aming wakas ah At nung akala ko ubos na Ikaw ang naging pahinga Ikaw 'yung kumpas no'ng naliligaw Ikaw kulay ka sa langit na bughaw

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

sabi niya na para bang kung magsalita siya, para siyang si white lady. Ginawa ko tuloy ang lahat para makayanan ang paghihirap na ito. Kahit hindi na ako makahinga, ginawa ko ang lahat para makaakyat sa itaas. Habang umaakyat ako, patuloy na nagchi-cheer ang babaeng donya. Pilit niyang pinapalakas ang loob ko na akala mo ay matagal na kaming magkakilala. Pero ang pinagtataka ko lang, bakit nakikita niya ako. Tao ba siya o kaluluwa rin? Pero sa tingin ko ay tao siya kasi may anino siya, isa pa, ‘yung boses niya, umaalingawngaw sa buong manisyon, kaya sure akong tao siya. Pero, sino kaya siya? Sino ang babaeng ito at tinutulungan niya ako ng ganito?

Nasa ganoon akong pag-iisip nang bigla nalang tumugtog ang kantang ginawa ni El Manu, ang "Tahanan" [Verse] Nagsimula ang lahat Sa isang kanta "Bakit ngayon ka lang?" Sabay nagtagpo ating mata Ilang beses humindi Buti ay 'di ako nakinig Tadhana na ang bumulong sa 'kin. Napatingin ako kay ate na naghatid sa akin sa lugar pero bigla siyang nawala sa tabi ko. Ginapangan ako ng takot dahil madilim ang buong lugar. Pero parang nagugustuhan ko ang tugtog, masarap sa tenga. Nawawala ng kaunti ang kaba na nararamdaman ko.

"Baka pwede lang kahit isang saglit Masabi lang na merong konting pagtingin Baka pwede lang kahit pa pasaring Sa sarili ko'y magsisinungaling." I sang the next stanza again. Napayuko ako, fûck! Mura ko sa isipan. The song hit me hard. Sapul na sapul yung sitwasyon ko. Tàngina! Nakakabadtrip. Sino bang nagrequest nito sarap sipàin.

Ikaw lang naman ang hanap, Ikaw lang ang pinangarap noon. Paano na ngayon? ♬♪♩ That woman... She's singing like she went through all kind of pain in this world. ♬♪♩ Paano tanggaping wala ka na Paano at Saan magsisimula? Magsisimula... ♬♪♩ Bigla siyang napaangat ng tingin sakto sa akin, all I can see is her eyes. Her eyes has a lot to tell... A boundless stories of pain.

Nagbago man ang hugis ng puso mo (nagbago man) Handa na 'kong hamunin ang aking mundo Tuloy pa rin ang awit ng buhay ko Nagbago man ang hugis ng puso mo Handa na 'kong hamunin ang aking mundo 'Pagkat tuloy pa rin, whoa-oh, oh Tuloy pa rin ang awit ng buhay ko Nagbago man ang hugis ng puso mo Handa na 'kong hamunin ang aking mundo 'Pagkat tuloy pa rin Tuloy pa rin ang awit ng buhay ko (tuloy pa rin) Bago matapos ang kanta ay na paubos namin ang tinda ni Manong. Nagbago man ang hugis ng puso mo Handa na 'kong hamunin ang aking mundo (hamunin) 'Pagkat tuloy pa rin (tuloy pa rin)

Sana bumalik ka rin sa akin Sana 'di mawala ang 'yong puso At kung sakali man ikaw ay dumating Ako'y nandito lang, naghihintay sa 'yo Simula pa lang ng kanta ay naramdaman ko na ang pamamanhid ng katawan ko. Sana di mawala ang 'yong ligaya Sana masaya ka ngayon At di ko man masabi kung san tutungo Ako'y nandito lang, naghihintay sa 'yo Hindi ko na maipaliwanag ang nararamdaman ko. Umawang ang labi ko ng tumingin sa akin si Akio.