Novel & Cerita Magkakaibigan

nagmamakaawa nitong wika. "Hayyy naku! HInd ako expert pagdating diyan. Kita mo ngang 'BIGO' din ako pagdating sa pag-ibig! Kaya tigilan mo na iyan. Focus ka na lang muna sa ibang bagay at huwag kay Kuya Christian para hind ka maagang masaktan." sagot ko dito tsaka muling lumangoy palayo sa kanya.

Hay naku! "Sa akin, masasabi kong tunay ang pagkakaibigan kung kahit wala man kayong kailangan sa isa't isa, nandiyan ang isa para damayan ang isa. Naniniwala kasi akong hindi dapat nakabase sa benipisyo ang pagkakaroon ng kaibigan. Friendships should be about love and supporting each other not just about fun and benefits," sagot naman ni Marian at napainom na rin siya.

Sobrang feeling close nya yata sakin kung ganon ah! "Bakit hindi ba nang gaganito ang magkaibigan?" "Hindi!" Pabulyaa kong sagot sakanya. "Ang tunay kaibigan parang kapatid nag dadamayan!" Wla nga pala akong kapatid pero feeling ko naman same lang yun este tama naman siguro ako? Diba?

Sinuklay niya ang kaniyang buhok at saka muling tumingin sa salamin. Bumaling ang tingin ni Roxxane sa kaniyang kaibigan. "Hindi ba nakahihiya na magpunta ako roon? Wala naman kasi akong koneksyon sa kanila. Kaibigan mo lang ako. Baka mamaya ay hindi nila ako papasukin. Nakahihiya naman," saad ni Roxanne sa malungkot na tinig.

ani Migz. Nagpakawala ako ng isang pagak na tawa, pinipilit na huwag magalit at mag-isip nang masama sa mga kaibigan ko. Ang tagal naming magkakakilala at magkakaibigan. Pero dahil sa nangyari, bakit parang kasalanan ko pa? Bakit parang ako ang dapat sisihin sa lahat ng nangyari? Last month lang din iyon!

“Magkasama.” Tumango ako, batid na ang salitang "magkasama" ay may mas bigat kaysa sa anumang kontrata sa negosyo, anumang pangako, anumang deal na pinirmahan ko na. Ito ay isang bono na hindi masisira, hindi dahil sa mga tuntunin o obligasyon, kundi dahil sa pagpili. Dahil sa pag-ibig.

“Eh 'di sana all!” Naiiling na lang habang tumatawa nang mahina si Kaia habang pinanonood ang mga kaibigan niyang mag-asaran nang ganoon. Kahit kailan talaga ay hindi siya nabigo na patawanin ng mga ito kaya sobrang thankful siya na may kaibigan siyang katulad ng mga ito. Bukod sa mapagkakatiwalaan na'y masaya pang kasama.

Dahan-dahan naman itong tumango "Kung hindi mo siya kayang tangapin bilang bagong kapatid , at least, pwede mo naman siyang tangapin bilang kaibigan diba? Or kung hindi naman, pwede bang huwag mo siyang awayin?" muli kong sambit

Sumagot ni Ruby, "Bakit ko sasabihin sa’yo? Ano ka ba sa akin? Hindi ba ako pwedeng magkaroon ng kaibigan?" "Gusto mo lang bang magkaroon ng kaibigan, o nalulungkot ka at gusto mo nang magmahal ulit?" may pang uuyam sa tinig ni Shawn. Ang mga salitang iyon ay mahirap marinig. Ano nga ba ang ibig sabihin ng pagiging malungkot at pagnanais na umibig? Ngunit tama siya. Kapag matagal nang nag-iisa ang isang tao, magsisimula siyang umasa sa isang kakaibang pagtatagpo.

Nalimutan na niya ang konsepto ng pagkakaroon ng “kaibigan.” Kaya bigla siyang kinabig ng pagkakaibigan nila ni Megan, at kahit masaya siya, may konting takot sa dibdib niya. Paano kung mabalitaan ni Megan ang mga tsismis tungkol sa kanya noon? Paano kung, tulad ng lahat, iwasan na rin siya nito?