Mahal Ko In Spanish นิยาย & เรื่องราว

Halata sa mukha niya ang pagtataka dahil tumigil ako sa dapat ay pagsubo sa pagkalalaki niya. “Meron pa pala ako,” sabi ko at napahagikhik. Kumunot ang noo niya at halata ang panlulumo sa mukha nang maintindihan ang sinabi ko. “Oh, come on, Ma Reine.” “Ma Reine?” Alam ko ang ibig sabihin no’n pero hindi ko alam kung bakit iyon ang biglang naitawag niya sa’kin. Ma Reine means My Queen in French. Parang may mga paro-parong naglipana sa tiyan ko dahil sa sinabi niya. I know I am the queen of my own but those words coming from his mouth made me feel the luckiest and prettiest woman on earth.

Kahit pa sabihing hindi nakapagtataka iyon dahil sa mabait naman talaga ito. "¿Senyora Leonara? ¡Estás de vuelta aquí en Madrid! ¡Guau! Bienvenida de nuevo, Senyora. ¿Cómo estás? ¿Desde que volviste aquí? Siéntese, señorita.( Senyora Leonara? You are back here in Madrid! Wow! Welcome back, Senyora. How are you? Since you came back here? Please have a sit, Senyora.)" Masaya siyang lumingon sa dating amo.

Mukhang may ibinibigay na instruction sa isang middle-aged na ranch hand. Nang makababa siya ay saka naman lumayo ang antipatiko. Tinutumbok nito ang gawing silangan, pabalik siguro sa mga kwadra o koral. Pakialam ba niya kung saang hell ito magpunta! Ang mahalaga ligtas siya at si Vergue. “Magandang umaga ho sa inyo, Ma'am. Masayang pagdating po dito sa Estancia de Monférrer.” Finally, nakatagpo rin siya ng mabait na tao sa probinsya ng Santa Coloma.

sabay halik sa pisngi niya "nag dinner kana? " tanung nito "hindi pa nga po tita" "San Kaba kasi galing bata ka? "na masyal lang po ako tita" "na masyal? at pano ka naman na masyal ih hindi mo naman alam ang pasikot sikot sa lugar na ito? nagtatakang tanung nito "sa hacienda Monte Negro po ako namasyal tita"

Mahal niya ako. Mahal niya ako?!

(At sabihin mo sa iyong kasama na ipasok sa loob ng mansyon,") dag-dag kong sabi. "Sí,sí, Señora," sagot naman ito agad. Pagpasok palang namin ay agad kaming sinalubong ng pagbati sa mga kasambahay namin dito. "Bienvenidos de nuevo Señora " ("Welcome back Madam,") sabi ng mga katulong ko dito sa Spain. "Especialmente para vosotros los gemelos, estamos felices de que estéis de vuelta aquí en España," (Lalo na sa inyo twins, masaya kami at na ka balik na kayo dito sa Spain,") dag-dag na sabi nila na kinangiti ng kambal.

Bukod sa mas naiintindihan ng mga ito ang sinasabi ng kausap, mas napapadali rin ang usapan sa ganoong paraan. “Pero este es el restaurante al que estás llamando. ¿Hay alguna otra tarjeta de llamada allí? O tal vez llamar a la policía,” (But this is the restaurant you are calling. Is there any other calling card there? Or maybe call a police.) mahabang wika nito. “Arrepentido. Mis conocimientos sobre español no son tan amplios. Can you speak English?” (Sorry. My knowledge about Spanish is not that wide.)

kunot-noong bumaling ang tingin niya sa katabi. “Na isang dakilang palikero si ginoong Mateo, marami raw siyang naging kasintahan at kababaihang kasa-kasama sa Madrid. Karamihan ay mga dayuhang binibini, mga Espanyoles,” anas nito sa tenga ni Vahlia na animo’y si Marites na nakasagap ng panibagong chismis. Maya-maya pa’y nagbago ang awra sa paligid ni Vahlia, hawig ang isang dragong umuusok ang tenga at ano mang oras ay magbubuga ng apoy!

Mukhang hindi niya inasahang sasagot ako. "Hoy." itinuro niya ako. "Muchacha ka lang dito." Napataas agad ang kilay ko. "Muchacha?" "Oo." "Ay wow." "Anong wow?" "May pa-Spanish." "Anong karapatan mong sagut-sagutin ako?" Napairap ako. "Excuse me. Dadaan ako." "Eh di dumaan ka." Napailing ako. "Ay nako."

"Mahal, alam mong hindi kita kayang lokohin." Ang tawag niyang "Mahal" na dati ay musika sa aking pandinig, ngayon ay tila isang malupit na biro na lamang. Napatalikod siya sa akin habang mahigpit na nakahawak sa kanyang noo. Doon ako nanigas sa aking kinatatayuan, habang pinapanood ang dahan-dahang paggalaw ng kanyang mga balikat—isang senyales ng paghikbi na hindi ko inakalang makikita sa isang lalaking katulad niya.