Novel & Cerita Maikling Kwento Hango Sa Totoong Buhay

"Buksan mo. Pero handa ka sana sa kung ano ang makikita mo sa loob. Minsan ang katotohanan ay mas masakit pa kaysa sa kasinungalingang nakasanayan na natin." Huminga ako nang malalim at dahan-dahang binuksan ang unang pahina. At sa nakasulat doon, naramdaman ko na parang gumuho ang lupa sa ilalim ng paanan ko. Dahil ang nakasulat ay hindi lang kwento ng buhay ko kundi kwento ng lahat ng pangyayari na nangyayari na ngayon.

Kami sa bahay (Based on Niccolo's own story - Kapag Ayaw, May Dahilan) •• Linggo, akala ko tahimik na ang buhay ko pero hindi pa pala kasi itong si lance, dinalaw ako rito sa bahay ng walang pasabi.

mahabang kuwento pa niya. “Noong disi-otso naman na ako, naaksidente sa motor ang boyfriend ko. Para akong pinaglalaruan ng tadhana kasi... nawala rin siya. Kaya ako napadpad dito sa Manila para makahanap ng trabaho. Mahirap mawalan ng mga mahal sa buhay. Hindi biro. Iisipin mo pa lang ang ideya na kahit kailan ay hindi mo na sila mahahawakan at makakausap ay sobrang sakit na. Pero inisip ko na lang na… maiksi lang naman ang buhay. Darating ang araw na mawawala rin ako, at mawawala rin ang lahat ng sakit. Umaasa na lang din ako na totoo ang afterlife, at doon magkakasama kaming lahat na walang hirap at sakit,” mahaba at nakangiting kuwentp pa niya. “P-Paano mo nagawang kayanin?” mahinang tan

sagot ni Gian. Hindi na ako nagulat sa kwento nila. Nakwento naman na sa akin ni Kylo ang tungkol sa mga ganitong bagay sa buhay niya. Mabuti nga at tumino na siya kahit papaano ngayon.

Mukhang mabait naman pala? "Pasensya ka na maliit lng tong nirerentahan ko, mukhang sanay ka pa naman sa buhay mayaman." Sa totoo lng nahihiya ako amoy palang at tindog obvious na talaga ang katayuan sa buhay ehh. "It's okay, not a big deal at all." nakahinga ako kahit konti sa sinabi niya. "Initan muna kita ng tubig para maka ligo ka, may extra ka bang damit? Baka kasi magkasakit ka." mahirap nang magka utang na loob pa ako sa lalaking toh noh.

At isang saglit lang ay umuusok na ito at maya-maya ay may apoy na. Hinipan ko muna ang maliit na apoy oara lumaki ito. "Kapag ikaw ay pumasok sa buhay na ganito ay kailangan mong matuto sa mga bagay na tulad nito para mabuhay ka." Saad ko.

pag ku-kwento ko. Nang mangyari kasi ‘yun gising na ako. “Sa paahan ng talon doon ako mismo nahulog kung saan bumabagsak ang tubig doon din talaga ako bumagsak. Tumama ang ulo ko sa bato na malaki doon. Muli akong nawalan ng malay, noong nagising ako kung tama ako mag uumaga na ‘yun..” putol ko sa kwento.

__________________________ Ang nangyaring 'yon ay hindi ko inaasahang pangyayari-na akala ko hanggang sa mga movie ko lang mapapanuod ngunit nagkatotoo sa tunay kong buhay. Galing ako ng university kong saan ako nag-aaral.Dahil wala akong pamasaheng pauwi,naglakad akong mag-isa.Pero ang daan na tinatahak ko ay isang short cut pauwi sa bahay nila larry at wala rin akong naging kasabay ng mga sandaling 'yon.

Tama, bago ako mawalan ng malay at tuluyang nawalan ng malay, inihayag niya ang lahat tungkol sa kung sino talaga ako. Pero, naguguluhan ako kung paano mangyayari ang mga imposibleng bagay na iyon sa buhay ng isang ordinaryong tao na tulad ko. Kapansin-pansing nakakakilabot ang kwento ng buhay ko, parang ang daming gulo na nangyayari. Nakakapagod. Ni minsan sa buhay ko ay hindi pumasok sa isip ko na sina Sam, Liam, Noah, at ang kanyang Tatay... Naging bahagi sila ng buhay ko.

Poprotektahan at mamahalin hanggang sa huling hininga ko. Napakaraming nangyari sa buhay naming dalawa. Puno ng saya at lungkot. Pero narating pa rin namin ang dulo. Humantong din kami sa pinakadulong pahina kung saan nag papaalam na ang mga bida. But this story will still remain to my heart. Hindi ako magsasawang balik balikan ang kwento naming dalawa na puno ng saya at sari-saring emosyon. Ikekwento ko sa lahat ng angkan at magiging lahi ko ang kwento naming dalawa.