Maikling Kwento Sa Filipino Mga Nobela at Kwento

Hindi naman ako magaling magk'wento. "Ngunit nais kong marinig," aniya. Tumango ako nang bahagya. Gusto ko talaga ik'wento. "Maikli lang naman. Sana maintindihan mo." Ayoko kasing natatahimik kami rito. Natakot ako sa sinabi niyang tikbalang, e. Lalo pa't dumarami ang fireflies. "Dati, wala talaga silang ilaw sa pwet nila," panimula ko kaya natawa kami. "Mahilig silang lumapit sa mga apoy. Gaya niyan," turo ko dun sa mga lumilipad na maliliit na insekto at pinalilibutan nila iyong gasera. Nabasa ko yata 'to kay Jose Rizal. "Sabi ng nanay ng maliit na gamu-gamo sa anak niyang mahilig lumapit sa apoy, 'anak, huwag kang lalapit at baka masunog ka' ngunit hindi nakinig ang anak. Nahuhumaling ta

Epilogue Philippines 3000 “ASULA! ANO BA naman iyang kwento mo? Bakit ganyan? Ang bitter mo naman. Pangit na nga ng kwento mo, mas pinapangit mo pa sa ending.” Reklamo ng kaibigan niyang si Angelie nang matapos nitong basahin ang manuscript niya sa kaniyang laptop.

Sagot niya at agad nang inasikaso ang plates namin nang sinerve na ang pagkain. Masaya kaming kumakain habang nag ke-kwentuhan sa nakaraan namin. "Dati palang, sumasama na kami ng kuya ko sa itay." Kwento ko. "Doon kami natutong sumisid sa dagat." "May isang nangyari nga na natusok si kuya ng salungo." "What's salungo?" Tanong niya habang hinihimay ang hipon para sa akin.

Kwento nito. “Paborito ko parin ang ensaimada, it’s remind me kung sino ako noong bata pa ako, at saan ako nanggaling at nagpapaalala sa akin na noong bata ako madalas ako pasa-lubungan ng magulang ko ng ensaymada mas lalo ang mama ko.” Muling kwento nito. Nanlaki ang mata ko sa pag ku-kwento nito, sa pagkakaalam ko dati siyang laki sa bundok at hindi ganun kayaman ang magulang nila. Akala ko kwento lang ‘yun.

nakangiting wika ko rito kaya napakunot ang noo nito "Akala ko ba hindi mo alam na may isang katulad ko sa buhay ninyo ni mommy?" takang tanong nito sa akin "Nakukwento ka niya sa akin noong maliit pa ako hanggang sa lumaki at siguro kaya hindi kita makilala ay dahil ayaw tanggapin nang sistema ko ang katutuhanan noon na iba ang ama ko dahil sa kalagayan namin ni mama noon" mahinang kwento ko dito bago ako nag-iwas nang tingin

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

Samantalang kung si Papa ang titingnan ko ay hindi siya kakikitaan ng pagmamahal sa sariling asawa. Ayon sa kwento ni Mama sa'kin noon, arranged marriage daw ang nangyari sa kanila. Galing kasi sa kilala at mayamang angkan sa Pilipinas. My mother is a Filipino and my father is a Japanese. Nagpakasal ang mga ito dahil na rin sa kagustuhan ng kani-kanilang mga magulang. At dahil na rin sa kagustuhan ni Mama ay sa Pilipinas nila napagdesisyonan na tumira. Kung kaya't kung titingnan si Papa ay mahahalatang banyaga ito. Pero kapag magsalita na siya ng Tagalog ay diretso na ang dila na akala mo'y isang tunay na Pinoy. Nag-aral kasi siyang magsalita ng Tagalog kung kaya't gan'on siya kahusay.

Ganoon din siya. "You know what? I have read endless love stories before. I listened to a thousand love songs and watched a few hundred romantic films. Yet, not a single one compares to our love story. Nothing will ever be as beautiful as ours." Sinasabi ko ang mga iyon habang naka tingin lamang ng diretso sa kanyang mga mata. Sa hindi malamang dahilan ay bigla na lamang tumulo at umagos ang luha pababa sa kanyang pisngi. Mabilis niya itong pinunasan gamit ang kanyang palad.

“Good to hear that. First time na may sinabihan akong ganito na tumango sa sinabi ko. It’s so rare to find a girl that is familiar with the things I like.” “Gusto mo po ‘yong Philippine Mythology?” “Kind of. Nagustohan ko dahil kay Mom. Those were her bedtime stories when we were still young. But anyways, ito na nga ‘yong story ko...” Tumagilid ako para ibigay sa kaniya ang buong atensiyon ko. Kapag ito story na naman ni Tungkung Langit at Alunsina, I swear, magwo-walk out talaga ako. Pero kapag ito iba naman, well, makikinig ako ng buo, ano pa ba?

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.