Malalim Na Tagalog Ng Cellphone นิยาย & เรื่องราว

singhal nito. I'm in deep shit, I thought as I toyed my shirt. "Where's your phone?" "S-sorry?" "Phone." Mula sa madilim nitong mukha bumaba ang mga mata ko sa maugat nitong mga kamay na nakalahad sa harapan ko. I blinked several times then absentmindedly gave him the business phone. "Not this one, Genessia.Your phone," galit na anito emphasizing the word 'your' at ibinalik sa kin ang iPhone 11.

Kailangan kong makaalis sa sinumpang gubat na ito. Nakarating na ako sa kalsada. Walang ilaw, walang sasakyan. Dilim. Madilim. Nilakasan ko na lamang ang loob ko, naglakad ako maski madilim, maski wala akong makapa. "Yung cellphone ko!" napangiti naman ako. Low battery! Aish. Kapag minamalas ka nga naman talaga. Muli kong nilingon yung gubat, ano na kaya ang nangyayari doon sa dalawa? May namatay na kaya sa kanila?

Wala na siyang kailangang patunayan pa. Nakatitig pa rin si Riva sa screen ng cellphone. Ang repleksyon niya sa madilim na salamin ng cellphone ang bumungad sa kanya. Hindi niya sigurado kung namumula siya dahil sa araw o dahil sa naramdaman niya sa tawag. Pero alam niyang hindi lang init ng panahon ang bumabalot sa pisngi niya. ‘This damn gay…’

I stopped when my phone rang twice before I answered. "Oo, ano po? Oo itatry kung makabili ngayon, maghahanap ako ng pera. Huwag niyo lang pabayaan si mama diyan. Maghahanap ako, huwag kayong mag-alala."

Kung ano-ano na yatang napindot ni Jimin sa cellphone ko! I hastily snatched the phone from her hand. Pagkatapos ay pinatay ko ang tawag. "Mal! What was that?!" Agap ni Lance. Inagaw naman nito mula sa kamay ko ang cellphone ni Lovely at akmang tatawagan ulit ang numero ko. "I left my phone inside, okay! Naroon ang isa sa mga triplets at mukhang nant-trip..." "S-sino? Si Brandon ba?" Agad ang pagliwanag ng mata ni Lovely.

"yes Ellaine thank you " tuluyan na ngang umalis si Christine kayat nang makita kong nakalabas na sya nang bahay ay kaagad ko naman inilagay ang Cellphone sa aking tenga para balikan at kausapin ulit si Josephine "sorry phine gusto ko sanang isurprised ka kasi uuwi ka lang din naman dito for vacation hindi ba kaso mukhang hindi ko na ata yun magagawa haha naunahan na pala ako ni Tita"

Ininit niya lang pala ang konting natirang adobo kagabi at nagluto na lang siya ng dalawang itlog. Umupo na ako sa upuan alangan namang dumapa?! Umupo na rin siya sa harapan kong upuan, tsaka kami nagsimulang kumain ng.... Tahimik. *TING* Ang pagtunog ng cellphone ko ang sumira sa katahimikan. Tiningnan ko ito. Isa itong unknown number. From: +6390562479714 [Hi, Xzy!] To: +6390562479714

Umaga na! And now I'm glad I didn't know🎵🎶 The way it all would end, the way it all would go🎵🎶 Our lives are better left to chance🎵🎶 I could have missed the pain🎵🎶 But I'd have had to miss the dance🎵🎶 Patuloy lang naming dinadama ang labi ng isat-isa kasabay ng kantang nanggagaling sa cellphone ko.

Sinagot lang naman nila ako pareho ng, sunod na ako. Dumaan muna ako ng aking kwarto. Sa 'di kalayuan tanaw kong naka-ilaw ang cellphone ko, ibig sabihin may nag message sa akin. From: +6391206***** Hi Inis kong binaba ang cellphone ko, akala ko importante na ang message. Hindi pala! Hinayaan ko na, hindi naman ako nagrereply sa mga ganoong message. Wala man lang pakilala, kaya dedma!

Bakas na bakas sa mukha nyang naiinis ito sakin at ang sama-sama pa ng titig nya. "Kung hindi mo naitatanong naiinis din ako sayo!" Pagtataray ko. "Arrrggggg!!" Inis ako nitong tinalikuran at naunang naglakad. Susunod na sana ako kaso biglang nag ring itong cellphone ko kaya agad ko na itong sinagot dahil parang alam ko na kung sino yong tumatawag at tama nga itong nasa isip ko.