Telepono Malalim Na Tagalog Novels & Stories

"Nandiyan rin ang mga numero ng telepono namin." "Good, good," the older man beamed at him. "Buweno, Miss Valdez, masayang-masaya ako para sa 'yo. Isang magandang suwerte ang naghihintay sa 'yo. Narinig na ng Panginoong Diyos ang ating mga panalangin," he ended the happy speech in a pious note. Amen, bulong ni Tyler sa sarili. May bahid ng sarkasmo. Manghuhula din kaya ang duktor na ito? Parang pinapaalalahanan niya ako, a!

Could he be a scammer? : Kakaiba ka, hindi ako makapaniwala na makakaramdam ako ng ganito. (You're different, I couldn't believe I could feel this way.) I am shocked that he can speak Tagalog. I didn't think I could talk to anyone else who was good at Tagalog except Fritz, Ev, and my parents. : Are you Filipino? You can speak Tagalog... A few minutes passed without anyone replying so I just put my phone down again and closed my eyes.

Baka mal-late? Nagulat ako nang biglang nag-vibrate ang phone na hawak ko. Nagreply pala si Kat, "Baka ma-late or hindi ako makapasok." Ayon lang ang naging sagot niya. Nagreply naman ako agad ng 'bakit', ngunit hindi na siya muling nagreply pa kaya hinintay ko na lang ang reply ni Alex. Sakto biglang pumasok ang Filipino Professor namin kaya agad ko nang ibinalik sa bag ang phone ko at umupo ng maayos. Agad naman kaming nagsitayuan upang bumati.

--- = 12 2. -.-. ..- .-.. .--. .- = Culpa 3. -.-. ..- .-.. .--. .- = 4. .... --- ..- ... . = House 5. ..... --..-- = 5, 6. -... .- .-. .- -. --. .- -.-- = Barangay 7. .- ... . ... .. -. --- = Asesino 8. -- . -. - .. .-. .- = Mentira

So much peace. Sinipat ko muli ang cellphone ko pagkaraan ng ilang sandali. Napasimangot pa ako ng makitang 2 minuto pa bago ang takdang oras. Ang tagal naman nun. Di ba pwedeng tawagin ko na siya dahil inaantok na din ako? Ilang sandali pa'y napahikab ako at sinipat ulit ang cellphone ko. 11:10 pa lamang. Isang minuto pa.

Pumasok kami sa Jollibee at lalong sumigla ang dalawang bata na dali daling pumunta sa second floor, para daw sosyal. Pumunta naman ako sa counter at nag order ng kakainin pero tumunog ang cellphone ko. Flashing Gideon's name on the screen. Tumikhim muna ako bago sumagot. "Yes?" ["Thank God you answered! I was calling you for almost hundred times."] "Bakit?" ["I want to talk to you, let's talk."] "Talk about what?" ["Talk about us."] Matunog akong ngumisi. "Us? Walang tayo assuming ka."

Umiwas na ako ng tingin dahil nahihiya ako sa ekspresyong binigay ko. He cleared his throat. "Uhm, hoy Jo! Bayaran mo tempered neto! Iphone pa man din." Tinignan niya ang kaibigan niyang Jo na kung 'di ako nagkakamali ay 'yung lalaking dumagan sa phone ko. "Tol, 'yun na nga eh. Iphone pa man din eh wala akong pambayad niyan." lumiit ang boses nung Jo sa huling sinabi niya at nagtago pa sa likod ng isa nilang kasama.

Bothered pa rin kasi ako sa unknown number na tumawag kanian, at may kutob akong si dad yun Bell Ayan na nga ba sinasabi ko eh. Dismissal na at peeew, wala akong naintindihan ni isang pinagsasasabi nung teachers ko Akalain mo yun, pwede pala mangyari yun? Lulutang utak mo out of nowhere to the point na parang physically nandoon ka pero mentally wala

Walang alinlangan kong ni-dial ang numero ni Vee, ngunit nagdadalawang isip rin kung siya nga ba ang tatawagan ko. Putragis.. -SAMI GONZALES POV- ~§~ As I quietly worked on my homework, a call from the telephone can be heard, but still ignored it due to what I was doing. The ringing continued and it had me irritated bit by bit, causing me to impulsively answer it. “Ano?” Tanong ko at bakas sa tono ko ang inis. “Anong ‘ano’? Gaga, may lakad tayo.” Sagot nito.

Pero paano? “You can speak tagalog too?” naitanong na lang ni Euphie upang hindi magduda sakaniya ang dalawa. “Well. I've been living here in the Philippines with Leonard for three years. I always think that I'm obliged to learn since it's their own language and Besides, I also think that speaking tagalog is the only way to communicate with others. So yes. I do speak tagalog. Pero kaunti lang..” sabay kindat niya.