Novel & Cerita Malalim Na Tagalog Ng Computer

Napatitig siya nang maigi sa computer sa pag-aakalang namamalik-mata lang siya. The file is corrupted and cannot be read! 'A-anong nangyari? No. No!' "Huh?" Hindi nakaalpas sa pandinig ni Alexa ang reaction na iyon mula sa baritonong boses na nasa unahan, kahit hindi niya magawang iangat ang tingin na nakapagkit sa computer ay alam niya kung sino ang may-ari ng boses na iyon. That single word was full of disappointment.

Hindi kumikibo si Nimuel, nagbukas lang ito ng computer para maglaro. “Yan! Dyan ka magaling sa kakalaro mo ng computer,” Dahan dahan namang pumasok ng kwarto si Tala, ayaw niyang pumagitna sa away ng magkapatid. “Isa ka pa!” ang lakas ng boses ni Limuel. Napatingin si Tala. “A-ako po?” kahit walang kasalanan ay namutla si Tala, galit talaga ang kaharap.

Baka mamaya sabihin nito kasal na namin bukas. ["Of course you won't remember a scene yet. Comeback here in Manila so I can add scenes that worth remembering."] Bakit naman ang husky ng boses niya? Waaa! Illegal possession of hot and husky voice. "B-babalik na ako." Iyon lang ang nasabi ko at agad ng pinatay ang tawag. Humawak ako sa pisnge at dibdib ko para pakalmahin ang sarili. Kapag talaga siya ang kausap ko daig ko pa yung machine sa washing machine.

I tried to think and went back to typing a word. 'SINGO BARONG' The word is the name of a wild animal that comes from the eastern mainland, where the Tri Group stands. No need to wait long, the screen also changed to black, with large writing filling almost the entire screen area. 'WELCOME TO SINGO BARONG' No one is not amazed once inside the server of Singo Barong. For people who understand computers like me, Singo Barong is the most advanced computer system I have ever seen. The Singo Barong room is round, the light blue walls are filled with flickering lamp ornaments.

Mabilis ang mga kamay niya sa pagkilos. Sinaksak niya ulit ang disk sa CD ROM Drive at mabilis na nagtipa sa keyboard ng laptop. May lumabas na mga numero sa screen ng laptop na pagkarami-rami. Nagtipa ulit ang mga daliri ni Mr. Clinton at maya maya pa ay may lumabas na loading logo. Tumigil siya sa pagtipa at tumitig nalang sa screen. "I can't believe I just destroyed my ten years of hardwork." Bulong niya na may panghihinayang.

pagdedesisyon ko. "Try mo lang ano ka ba hindi 'yung nakakulong ka lang dyan sa kwarto mo palagi at kaharap ang computer. Unwind, unwind din 'te masaya 'yon!" pamimilit pa niya. Hindi na ako nagreply pa kay Jodi at nag logout na. Nawala na ako sa mood kumausap ng kahit na sino. Akalain mo 'yon? Parang kahapon lang 'nung namamalimos pa ako ng makakausap tapos ngayon inilalayo ko naman ang sarili ko sa mga tao?

But she also doesn’t want to expect anything. NOTES: (1) Tagu taguan, maliwanag ang buwan... - is a traditional Filipino game also known as hide and seek. (2) Matthew 19:6

Nang mahimasmasan kami’y sinimulan na niyang magturo at kagyat nakinig ang mga kaklase ko. “Ano nga ba ang Baybayin?” pang-unang salita niya. Ni isa sa amin ay walang nagsalita kaya’t ipinagpatuloy na niya ang buong buhay na pagtuturo. “Sa Korea ay may Hangul. Sa Japan ay may Kanji, Katakana at Hiragana na bilang sa panulat. Siyempre, sa ating inang bansa ay mayroon ding sariling bersiyon ng pagsusulat at ito ang tinatawag na Baybayin.” Isinusulat niya ang itsura ng mga ito sa blackboard.

"Ang mas mabuti pa ay magpahinga ka muna." Ako naman ang umiling agad. "Hindi pwede. Magtitipa pa ako sa laptop," anunsyo ko at isinarado na ang orocan matapos maipasok lahat ng mga damit. "Wala pa po akong update, e."

Simula Palaging may liwanag sa dulo ng madilim na lagusan. Iyon ang palagi kong itinatatak sa puso at isip ko. Sa tuwing nawawalan ako ng pag-asa o kaya naman ay gusto ko nang sumuko, iniisip ko na lang na matatapos din ang lahat. Na balang araw, makakamit ko rin ang inaasam ko sa buhay. Mabilis kong isinarado ang kalan nang makitang luto na ang almusal na ginawa ko. Sinandok ko iyon sa plato bago ko inilapag sa mesa.