Mamaso Causes Novels & Stories

"Malakas pa ako at nariyan din naman si Bebang na laging nasa bahay upang maglaganap ng tsismis 24/7." Sa sinabi ni Mama ay malakas akong natawa. Bakit nga ba nakalimutan kong bukod sa siyam ang buhay ni Mama ay sing tigas din siya ng kalabaw naming si Marites. Wala nga siguro akong dapat na alalahanin. Kung mayroon man ay hindi naman siguro ganoon kalala. Isa pa, kapag may problema ay kaagad namang tumatawag si Mama. Bukod pa doon, ilang oras lang naman ang biyahe mula Olongapo hanggang Masinloc.

Despite this, my mama still suffers trauma, and she is unable to move forward because justice was not served. My Papa ignored it. He didn't fight back to file a case for Mama but fled like it wasn't a big deal. I guess Mama blames Papa until now. Kaya ba madalas kahit nag bubunganga si Mama, balewala lang kay Papa, dahil may ganitong pangyayari. Hindi ko lubos maisip ang hirap at trauma na pinagdaanan ni Mama, naiintindihan ko saan nanggagaling ang galit niya. Pero wala naman kasalanan si Ate Maze. Pero hindi ko parin maiwasan maaawa kay Mama, at Ate Maze, pareho silang biktima ng pagkakataon at masamang tao na humalay kay Mama, at si ate Maze ang naging bunga ng kawalanghiyaang yun. Both of

At alam niyang may isa pang dahilan na lalong papabor ng desisyon na sa panig ni Samantha mapupunta ang bata kung sakali . Ilang ulit na kasi niyang sinabi at kinumpirma kay Samantha na wala na itong maaasahan sa kaniya mula ng araw na balikan niya si Marisse na lalong naging dahilan para ipagkait nito sa kaniya si Camille .Mabuti nga at kahit paano ay nakukumbinsi pa ito ng Mama niya na bigyan siya ng karapatan na dalawin at makita ang bata iyon ay kahit ilang beses na niyang kinumpirma na kung sakali mang pinupuntahan niya ito ngayon ay dahil lang sa iniisip niyang anak niya sa sinapupunan nito .

Pero agad ko iyong inalis sa akin isipan dahil baka nagkamali lang ako at baka ay ganoon talaga ang ayos niyon bago ako umalis. ***** I sigh deeply when the doctor explains everything that happened to Mama Shirley. Kung bakit ito madalas na sinasakitan ng ulo at nahihilo. That's all because of her hypertension. Mataas rin ang sugar level ni Mama sa kanyang dugo.

Nag-aalalang tanong ni Mama habang dinadaluhan ako. "Ewan ko, pero nahihilo ako tapos bigla akong nagsuka. May ulcer na ata ako, Ma." Kinakabahang paliwanag ko kay Mama. Kahit papaano hindi ko maiwasang mangamba dahil delikado pa rin ang ulcer. Bigla namang namutla ang mukha ni Mama na siyang ikinapagtataka ko. Hindi kaya may nararamdaman pa rin siyang side effects?

Isang dahilan iyon kaya umiiwas siya sa kasal bukod sa hindi pa niya natatagpuan ang babaeng magpapatibok sa kanyang puso. Naalala kasi niya noon ang sinabi ni Dr. Leonardo. Na ang anyo raw ng tao ay genetically acquired. Kung ano ang puno ay ganoon rin ang bunga. Ang santol ay hindi maaring mamunga ng bayabas. Ang pangit ay hindi puwedeng magkaanak ng maganda. At kung ano ang itsura ng mga ninuno ay ganoon rin ang magiging itsura ng mga magiging anak at iba pang salin lahi.

ani Mama. Alam kong nagngingitngit din si Mama dahil sa ginawa sa 'kin ni Amos. Tiyak na siya ang makakasagot sa problema 'kong 'to.