Mapusok Novelas e Histórias

sagot ni Jaxson at inambahan nang batok ang mga pinsan siya. Nagkasagutan pa silang magpinsan,habang ang tatlo kong kaibagan hindi napigilan ang pagkiringking sa mga ka partner nila. May kalayuan ang batis,kaya dadaan nalang kami sa maisan na pagmamay-ari ng mga Montefalco. Sabi ni Jaxson dito raw ang short cut patungo sa batis. Panay parin ang agruminto nila hanggang sa makarating kami sa batis na tinutukoy ni Jaxson.

sabi neto Okay sagot neto tara na Papa sabay yaya na sa ama Sige iha Salamat muli sana 'y gumaling na si Mr Makapili sabi ni Mr apollo Sabay lakad na palabas ng Bahay sumunod na din si Blue sa ama pero napatingen sya kay France nang Nasa labas na ay sinundan sila ni Hilary At muling nagsalita Salamat po ulet sa pagdalaw

Kahit alam kong mali, gusto ko pa ring pakelaman ang phone ni Chusan Kang. “Kahit local po, ayos lang,” sabi ko pa. Ngunit napailing ang tindera. “Ingat ka lang.” Nagulat ako sa sinabi niya. “Bakit naman po?” “Maple phone kasi iyan.” “Ano naman po kung local ang charger na gagamitin?”

Pagpasok ko, agad kong napansin ang malaking mesa sa gitna ng silid. May mga papel. Mga mapa. At isang malaking screen sa dingding. Lumapit ako nang kaunti. Sa screen ay may digital map na may mga pulang marka sa iba’t ibang lugar. Hindi lang sa probinsya. May mga marka sa ibang lungsod. Sa ibang bansa pa nga. Napahawak ako sa gilid ng mesa habang pinipilit unawain ang nakikita ko.

Pagpasok niya sa cubicle ay agad niyang nilabas ang ear piece at tinawagan ang assistant. "Send me the map of this town," utos niya. Dalawang segundo at nakuha na niya ang mapa sa buong lalawigan. Naningkit ang mga mata ni Jenica. According sa mapa, may ilog na dumadaloy sa buong probinsiya at malapit ang isang bahagi niyon sa pabrika. At ang bayan malapit sa bahaging iyon ay siyang tinamaan ng malalang sakit.

Nawa'y mapagtagumpayan namin pareho! TO BE CONTINUE MISSGORJUICE | M.J

I'm So Sorry (Gabion POV) Maaga pa nagpaalam si Arzelle na sasama kay Manang Fern mamili ng groceries at iba pang kailanganin sa bahay kaya ako na lang magi-sa, nagpasyang magjogging at mag-exercise sandali. Malaki ang Cordova City at sobrang mahal ko ang lugar na to. Kahit may mga gangsters maunlad parin ang lugar kaya gustong gusto kong tumira dito kaysa sa mangibang bansa. Bumili ako ng maraming lupa at bahay sa loob at labas ng Cordova City para na rin sa kambal ko. Dagdag pamana ko sakanila pagdating ng araw na kakayanin na nila.

siguro. Mapanood nga 'yang Re:Zero na 'yan.

mapapikit niyang sinabi, “walang makakakuha sa akin maliban sa sariling pagpili ko.” Tumayo si Marco, ibinukas ang pinto. May isang malakas na tunog mula sa labas—yapak na sobrang mabilis. “Oh, oh—guys. Time to move,” sabi niya, at nagpatuloy sa pag-alis. Ngunit bago siya tuluyang lumabas, lumingon ito, at may inis na ngiti: “Huwag kang mag-alala, Cass. Hindi kita tatantanan. Hindi ako maiiwan ng huling salita.” At lumabas na parang hari ng dilim.

NICOLA Mapayapa akong minamaneho ang Mclaren P1 kong sasakyan sa kahabaan ng mataong kalsada. Tinatapik ang mga daliri sa manubela habang nakikinig ng kantang just the way you are ni Bruno Mars. Naging mapayapa ako makalipas ang dalawang linggo pagkatapos ng mahabang proseso ng pagpapatawad ko kay Papa. Patay na siya at nilibing na namin. Wala na kong problema.