Novel & Cerita Maputlang Labi Ng Bata

Maputi rin ang bata kaya tila mistulan itong isang kerubin. Naisip tuloy niyang ganoon din kaya ang itsura ng magiging anak niya kung sakali? Kasing-cute kaya nito o mas cute pa? Ano kaya ang pakiramdam niya sa tuwing mapagmamasdan ito? Ang sarap sigurong maging ama...

Nang sabihin ito, ang malalaking mata ng bata ay kumikislap at may kakaibang pamumula sa kanyang kutis. Napataas ang mga kilay ni Sapphire nang mas matindi, at dali-dali niyang binuhat ang bata upang ipasok sa loob ng bahay upang malapatan ng paunang lunas, "Liam, may lagnat ka."

Mahilig ba talaga ang mga bata ngayon sa teddy bear na walang mata? Tiningnan nilang muli ang mukha ng bata—mabilog ang pisngi, namumula at may bakas ng luha. Nakasimangot siya, halatang hindi natutuwa, at ang malalaki niyang mata ay gumagala sa paligid, puno ng pagtataka at bahagyang galit. Naku po!

Maputi, bagay ang clean cut na gupit, makapal ang kilay kahit bata pa lamang, mahahaba ang pilik mata, at matangos ang ilong. Makulit ito at nakakainis. Matalino at nakakapikon na minsan ang katalinuhan nito dahil kahit siya ay sinusubukang bwisitin. He loves raising his eyebrows and pouting his lips. Madalas din nitong ikiling ang ulo at halatang hindi natutuwa sa kanyang presensya. But despite of those, just like what he's always telling to humself--- he's still a kid.

"Mukhang kuhang kuha mo ang pagtingin ng mommy ko ah," para si Juliong sira ulo na ikinukumpara ang sarili sa isang bata. Ano ba ang meron sa batang ito?" Ngunit nagulat siya, paglingon sa kanya ng bata. Nakangiti ito, labas ang dalawang bily sa magkabilang pisngi. Bigla niyang naalala ang nakaraan niya..

pagtatama ng bata sa kanya. "Pilita o Perlita ganoon parin yun, manghihingi ka na naman ng candy, " masungit na wika niya sa bata. Napanguso ang bata na humalumbaba doon. "Kaya ka walang boypren, e, kasi masungit ka. " "Ako masungit? " nakapamewang na usal niya. "Masungit ako? Wala kang candy sa akin. "

mabilis ko iyon natanggal ,mabilis Akong lumapit sa mga bata na ngayon ay gising na ang mga ito. "please tulungan mo po kami,ayaw na po namin Dito"umiiyak na wika ng batang nakapansin sa akin,mabilis ko Naman itong inalo baka marinig pa kami ng mga bantay,"wag kayong mag-aalala ililigtas ko kayo rito,"wika ko kaya nakita ko ang tuwa sa kanyang mukha ganun din sa mga kasama nito.

Tumingin sa kaniya ang babae. Namumula ang pisngi nito. Kitang-kita niya ito sa liwanag. Kulay itim ang mapungay nitong mata. Matangos ang ilong at mapula ang mga labi. Pinalibot niya ang tingin niya sa katawan ng babae. Bagay na bagay ang suot nitong bestida. Kitang-kita ang magandang hubog ng katawan nito. "Hindi ba ikaw si Rain Tyler Montenegro? Ang guwapo mo pala!" sabi nito sabay hagikhik.

Mabuti na nga lang at mababait ang mga bata at nagawa nilang magpababa sa kanilang mga ina at sumama sa mga yaya na nakatalaga sa kanila. Sa bawat paglipas ng segundo ay patindi nang patindi ang aming kaba, at nang malapit nang matapos ang palabas ay pasimple kaming lumuhod sa kanilang likod, kaya naman nang sabay-sabay silang humarap sa amin ay mababakas ang gulat sa kanilang mga mukha. Si Maeve ay hindi rin maiwasang mapaluha lalo na nang makita ang singsing na aking hawak.