Marco Jose Novels & Stories

ani Marco, sumubo ng pagkain. “S-salamat. Pero minsan lang talaga ‘yon kapag… sinisipag lang.” Tumango-tango si Marco. “Sana kagaya mo rin ako. Hindi naoobliga na maging masipag araw-araw,” anito. “Sometimes I having fun too, you know. But it is what is. I am the first born son of Nick Gutierrez and I have responsibilities before I was born.”

Nandoon lahat ang mga kasamahan ng mga kumidnap kay Zaraya, burning. "Nakapaghiganti na ako, droplets. You have violence, pero hindi ako papayag na makitang humihinga pa kahit isa sa kanila." Mr. Alterado is Dead. He was killed by his rival. Mrs. Alterado is paying all her debt in jail.

Sa lahat ng mga pagkakataon, ito siguro ang pinakamasakit, ang makita kung gaano kasaya ang mga tao sa tambalang dati ay minsan ng naging kasayahan niya, pero ngayon, bahagi na lang ng trabaho. At sa gitna ng ingay at liwanag, may narinig siyang pamilyar na boses sa likod. “Elira.” Paglingon niya, nandoon si Marco, nakangiti, suot ang simpleng puting shirt at jeans, hawak ang kanyang script. Wala itong bahid ng tensyon, parang walang nangyari. “Hi,” bati nito, kaswal. “Long time no see.”

“Delikado.” Huminga nang malalim si Marco, pinapainit sa palad ang perang ibinigay ng pamilya Alvarez. Tumingin siya kay Jasmine, huli, puno ng paghanga at pagsisisi. “Aalis na ako, Madam… sir…” Tumingin siya kay Mark bilang respeto. “Salamat sa inyong dalawa. Salamat sa—” Napasinghap siya, parang mababasag ang boses. “Salamat sa pagkakataong binigay n’yo sa’kin. Sa—” Tumingin siya ulit kay Jasmine, mas matagal ngayon. “Sa pagmamahal.”

si Johnson na ang nagtanong. He nodded his head. "Iba talaga 'tong tropa natin." pang-aasar ni Marco. Tumawa naman sila. "Ikaw, Dwight? Diyan ka ba mag-wo-work sa parents mo?" Dwight seemed uneasy but he still answered it. "Yes.” "Awit. Ikaw pala tagapagmana, no? Engineer Dwight Dela Torre slash CEO. Yayamin talaga!" Marco laughed. "Bobo, hindi 'yun madali. I need to work hard,” sagot niya.

On his upstairs, Mang Kiko is going down. "Naroon siya sa kwarto niya noong dalagita pa siya. Igagawa ko siya ng sariwang tsokolate, iyong natural na Cacao natin. Napakatagal mo naman, Aslan," anang mayordomo sa kanya. "Donating sina Mang Tibor. Manganganak na si Marishka at walang duktor," aniya rito at saglit na napaawang ang labi nito sa kanya.

Hindi niya pinigilan si Marcus na kumilos, at ang kanyang mga mata ay palaging malamig at nalalatagan ng niyebe. Pinanood ni Veronica ang buong proseso, at dapat sabihin na kung minsan ay mas kasiya-siyang kumilos kaysa magsalita! Nang makita si Vladimir na binugbog at si Martha na binugbog hanggang sa manahimik, naramdaman na lang niya na siya ay nagpakawala ng galit. Lumakad siya ng ilang hakbang at yumuko kay Marco, "Salamat, Mr. Marco." Si Marco ay napakatangkad, ibinaba ang kanyang mga mata upang tumingin sa kanya, ang kanyang mga mata ay bihirang tumingin sabay nagsalita "Ang aking apelyido ay Sandoval."

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Headline: 𝗬𝗲𝘀, 𝗜'𝗺 𝗻𝗼𝘁 𝘁𝗵𝗮𝘁 𝗜𝗺𝗽𝗿𝗲𝘀𝘀𝗲𝗱 - 𝗖𝗼𝘂𝗻𝘁 𝗠𝗮𝗿𝗰𝗼𝘀 Headline: 𝗧𝗵𝗲𝗿𝗲 𝗪𝗼𝗻'𝘁 𝗯𝗲 𝗮𝗻𝗼𝘁𝗵𝗲𝗿 𝗼𝗻𝗲 - 𝗖𝗼𝘂𝗻𝘁 𝗠𝗮𝗿𝗰𝗼𝘀

pananakot ng matabang lalaki. " Ano palang pangalan niyo? At anong pangalan ng boss niyo?" Sunod-sunod na tanong ni Marcos sa kanila. " Welmar," Saad ng isang matangkad. " Tarek nga," inis na saad ni Tarek. " Bogart," saad naman ng mataba. " Eh, ikaw?" Dugtong nito. " Marcos Jax," maikling tugon ni Marcos. " Eh, ang boss niyo--anong pangalan?" Dugtong niya.