Marco Jose Novels & Stories

"Mabuti naman. Mukhang tamang tama ang pagdating mo, at sino iyang kasama mo?" "Siya si Angelo, at hanggang doon na lang muna ang maaari mong malaman tungkol sa kanya." Napangiti lang ang lalaking may apelyidong Macaraeg at saka tumingin sa akin na para bang nag-uusisa. Napayuko naman ako bigla dahil ayaw kong magtama ang aming mga mata. "Bueno, nais mo bang kumustahin ang mga nasa selda?" tanong ni Macaraeg na binaling na ang tingin kay Padre Tiago.

Hindi ko na kailangang sirain si Marco gamit ang sigaw o drama. Pwede ko siyang sirain sa mas marahang paraan — sa pamamagitan ng lalaking hindi niya kayang kontrolin. At sa mismong sandaling ‘yon, isa lang ang pumasok sa isip ko: Alessandro Ruiz. Matagal ko nang naririnig ang pangalang ‘yon — “the elusive Mr. Ruiz,” sabi ni Marco dati, “the uncle na mahilig sa art pero ayaw sa mga sosyal.”

Isinama ko rin sina kuya Pako at kuya Kiboy, mga pinsan ko, para may backup ako dahil sabi ni Fatima na huwag na ako umasa na sasama sakin ang lalaking nakabuntis sa kanya, lalo na kung ako lang mag-isa ang makikipag-usap. Kita ko ang isa-isang pagsidatingan ng mga tao na dadalo sa kasal. Halos lahat ay nakasakay sa magagarang sasakyan. Nanlaki pa ang mga mata ko ng makita si Senadora Rhea Alcaraz, ang isang senador na inindorso siya ng Papa ni Gabbi noong eleksyon. Isa rin siya sa mismong namigay personal ng relief noong binagyo ang provinsya namin. Nakipag-beso si Senadora sa ilang kababaehan na nasa labas bago pumasok sa loob ng simbahan.

“Oo nga po eh, no’ng una ay nagtataka pa ako dahil hindi niya naman ako kilala tapos inalok niya ako ng tulong.” “Marahil ay na mimiss niya lang Klaus.” “Sino po ‘yon?” tanong ko. “Hindi niya ba nabanggit sayo? Si sir Klaus ay ang nag iisang anak niya.” “Sinabi niya ang tungkol sa anak niya at na sa ibang banda pero hindi ang pangalan.” saad ko. “Ah gano’n ba? Matagal din kasi kung umuwi ang isang ‘yon dahil busy sa trabaho.”

"Consequently, gusto ko na ang lahat ay nakaupo sa kanilang upuan, dahil walang silbi ito kapag hindi n'yo gagamitin... at hayaan natin si Marco at Augustus na magpaliwanag... this time, wala ng magkakagulo." After putting the microphone down, the Mayor took his seat just near the stage where Marco and Augustus are standing. With that, everyone took their seat and behaved themselves. Marco looked at his comrade with a this-is-the-time look. That is the time where the two started talking. "Magandang hapon sa ating lahat..." Marco started as he settled his hands inside of his pocket. "Sa mga hindi pa nakakakilala sa amin, ako po ay si Marco, kasama ko si Augustus... at kami po ay mga geologist

Alam kong delikado ito, pero hindi ko kayang umurong na lang basta. Maya-maya pa, huminto ang sasakyan sa isang abandonadong gusali sa gilid ng syudad. Bumaba kami at nakita naming naghihintay na si Menandro sa loob. “Ganda ng timing niyo,” sabi niya, nakasandal sa dingding at may hawak na sigarilyo. “We have a problem.” Gunter crossed his arms. “We know. Spill it.” Humithit muna si Menandro bago nagsalita. “Marcos is planning something big. He’s been making moves in secret, and from what I’ve gathered, he’s targeting someone close to you.”

Pero sa ginawa ko kanina, baka tuluyan nang nabura ang anumang magandang impresyon niya sa akin. At si Marco? Kilala ko ang taong 'yon. Si Marco Ledesma ay ang tipo ng negosyante na hindi basta-basta pupunta sa bahay ng ibang tao na purong negosyo lang ang pakay. May iba siyang agenda. Amoy na amoy ko ang interes niya kay Jamilla mula pa noong magtagpo ang mga mata nila sa fashion show.

Malinis ang sapatos, maayos ang buhok, at halatang hindi ordinaryong tao. Lumapit siya sa amin. “Magandang araw,” bati niya habang seryosong nakatingin sa amin. “Magandang araw rin po,” sagot ko naman. Ngumiti siya pero saglit lang. Parang masyado siyang seryoso. Sa totoo lang, ngayon ko lang siya nakita rito. Bago lang siya sa paningin ko. “Ako si Marco. Staff ako ng bagong beach resort na ginagawa dito sa Colmenares town.”

“My brother build this for me,” Itinuro ni Lance ang letrang; ‘Only Lance Javier’ nang mapansin na panay ang sulyap doon ng dating asawa. Marahil iniisip nito na masyado siyang mayabang na mayroon pa itong 'only'. Zarchx Montenegro, his brother made this room for him when he become the CEO of Montenegro Corporation.

"Kayo na ang bahala riyan. Iyon lang ang problema ko sa party, Aman. Si Josen na ang bahala sa Isle Jia. Rinig ko ay mga barbaro sila. Not my thing." Asar na pinanood ni Marco ang papalayong si Matteo. Umiling si Josen dito. "`Wag mo gayahin ang kayabangan no'n." Bumaling siya sa Don. "Aman, susundin ba natin `yong mungkahi ni Marco?" Kumurap ang Don. Lumabas ang hindi pantay nitong mga ngipin noong sarkastiko itong ngumiti. "Ayaw niya sa mga barbaro?"