Marco Jose Novels & Stories

Matapos ang maikling katahimikan, nag-alok siya, “Sige po, Lolo. Tatawagan ko si Juancho para tulungan ako—” “Hindi rin makakapunta si Juancho, Marco,” sagot ng lolo niyakap ng ngiti habang inaalog ang ulo. Napangisi si Marco, humarap. “Bakit po, Lolo?” The old man’s expression remained calm, his tone steady. “Juancho is Jiggo’s nephew. You know how close Jiggo is with Alec. Jiggo just called to say he needs Juancho to speak with Alec personally about an important matter. That’s why Juancho can’t go.”

Nakilala niya ang lalaki, si Marco, dating accountant sa Tuazon Group na nagresign upang mag-abroad. “Marco,” tipid na bati ni Sebastian. Napangiti si Marco at tumingin kay Jenny, saka bumalik ang tingin kay Sebastian. “Small world! Hindi ko inasahang makikita ko po kayo dito… at may kasama pa.” May nakakalokong ngisi ito na parang may ibang kahulugan. Namula siya at agad tumingin sa kalsada. “Business trip,” maikling sagot ni Sebastian, walang ekspresyon ang mukha pero matalim ang mga mata.

"Anong ibig niyo pong sabihin?" "Ang sentensya kay Marco ay kailangang ihinto," pahayag ni Teodoro sa harap ng hukom, ang kaniyang boses ay paos ngunit may awtoridad na hindi matatawaran. "Sapagkat si Marco... ay hindi lang isang Del Fierro. Siya ay ginabayan ng kaisa-isang tagapagmana na sadyang itinago ko sa mundo upang protektahan ang Elizalde Empire mula sa kasakiman ni Robert at sa kahinaan ni Augusto."

Sinisi lang niya si Sister Maricar sa pagiging malamig. Nalungkot si Marco kay Sister Maricar. "Kalimutan mo, hayaan mo itong maging kapalaran." Jayson Sandoval didn't want to say more, raised his hand and waved past Marco and left. Marco didn't care about him.

Lumaki kasi siyang paulit-ulit na kinukutya at pinaalalahanang ampon ng nagmamay-ari niyon. "I-Ikaw?" "Ako, si Papa Marco, at syempre, 'yong isa pang ampon ni Papa na namatay sa pagtatanggol sa'yo, si Escobar. Kami. Laging kami..." Tumawa si Adriano at nanatiling matigas sa pagtutok ng baril sa kanyang mukha. "Giyera 'to, Romano. Walang pilian kung kanino ba ipuputok ang baril."

Naramdaman ni Maria ang kakaibang hangin na dumapo sa balat niya at sa isang kisap-mata niya lang ay may humawak sa palapulsuhan niya. Namilog ang mga mata niya sa gulat at takot, kasabay roon ang malakas niyang tili. Dahil ang nakahawak sa palapulsuhan niya ay isang lalaking missionary sa kombento na nais maging pari. At ngayon ay nanlilisik ang mga mata,duguan ang mukha dahil sa malaking sugat nito sa kaliwnag pisngi na halos makita na ang laman. Nakangisi ito at tumutulo pa ang laway na nakaharap sa kanya.

“Hindi mo ba ipapakilala ang bago mong asawa?” Tahimik lang si Marco. Samantalang ang lalaki ay lumapit kay Alex at inilahad ang kamay. “I’m Adrian Villareal. Marco’s cousin.” Magalang na ngumiti si Alex. “Alex Reyes.” Hindi pa man niya mahahawakan ang kamay ni Adrian ay nagsalita na si Marco. “Don’t.” Napaatras si Adrian. “Ano na naman?” “Don’t touch my wife.”

Kasama ko s'yang nakaupo sa stage. Sa totoo lang, wala naman sa akin kung hindi ako mabibigyan ng parangal. Ayos na sa akin basta malinis ang aking pangalan. Kung ako ay katulad pa rin ng dati, I'll surely boast about this thing. Paniguradong sabik na sabik ako sa pagkilala. "Good Morning everyone. I am Mikaela Perez. A former lawyer that got arrested and now acquitted." Mas lalo akong ngumiti sakanilang lahat kasabay ng palakpakan ng ilang tao na pinangungunahan pa ni Galand.

Napapailing nalang ako sa mga tipo nila. I can’t deny it. Chase has a foreign feature. Tito Charles is Half British and Half American, while Tita Janice is a pure Filipina. Chase is just like a carbon copy of his Dad. His looks came from his father, and Tito Charles is proud. Malalim akong napabuntong hininga at pumikit saglit. Narinig kong tumigil ang elevator, hudyat na nasa tamang floor na ako. Habang hinihintay kong bumukas ang elevator ay naramdaman ko bigla ang pananakit ng aking batok, minasahe ko ito habang palabas ako ng elevator. Akmang didiretso ako sa desk ko ng mapansin ko ang isang pamilyar na bulto ng isang lalaki.

Nanginginig ang kamay ko na may hawak na tumbler. Sa pantry, napatigil si Anthony na may dalang dalawang kape. At si Marco na kadarating lang, may dalang helmet ng Ducati, naka-off white polo, maong, at amoy pabango na pang mayaman pero ngiti pang bata. Si Marco Torres. Boss ng De Vega Motors.Isa pang boss at BFF ni Ethan simula college. "Uy, one peso lower na naman. Classic," bulong ni Marco kay Anthony pero rinig ko. "Bro, 25 years na yang linya na yan ah. Wala pa rin bago?"