Marco Jose Novels & Stories

Dugtong pa nito at tinuro ang isang table. Hindi nga nagtagal ay bumaba na sa isang hagdan ang lalake na mas lalong pumuti sa suot niyang tuxedo, nakaayos din ang buhok nito kaya mas nakita ang medyo makapal niyang kilay at ang itim na itim na pilik-mata, nasinagan din ng ilaw ang nangungusap na mata nito na parang isa itong bida sa mga palabas sa telebisyon. “Ang may kaarawan, Ginoong Pelipe Cueves. Ang panganay na anak ng mga Cuevas.” Sabi ng taga pagsalita at nagpalakpakan ang mga tao habang bumababa ito.

Ang hindi alam ng lalaki ay inoobserbahan n'ya ito. Lalo pang lumakas ang kutob n'ya ngayon na ang kausap n'ya ay ang nawawala n'yang kuya. Kung ang mga reaction nito ang pagbabasehan sa mga ikwenento n'ya sa lalaki, one hundred percent na ito ang kuya Marco n'ya. Hindi din coincidence na Marcus ang pangalan nito ngayon. Malamang ginawa nitong Marcus ang Marco which is ang totoo nitong pangalan para may pagkakilanlan sa kan'ya.

Habang inaayos namin ni Jessie ang aming kakainin ay bigla na lamang umimik si Marco. "Isasama ko na pauwi ng probinsiya si Lyrica." Sabay naman kaming napatingin dito ni Jessie, samantalang mahina namang napatawa si Sir Kyros. Masama namang tingin ang ipinukol ni Marco kay Sir Kyros. "I'm Kyros Pantelis, ako ang boss ni Lyrica sa pinagtatrabahuhan niya." Nakangising sabi ni Sir Kyros dito. "Ako ho si Marco Trinidad, kasintahan ako ni Lyrica. Uuwi na rin kami mamaya, kaya hindi na siya babalik sa Bar ninyo sir." Seryosong sabi nito.

Napilitan siyang yumuko sa hangin at inilayo ang kamay. Tumawag si Marco sa intercom, "Pasok.” Hindi nagtagal, pumasok si Zeus. "President Montezides," bati niya. Madilim ang mukha ni Marco at may mapang-uyam na ngiti, "Assistant Zeus is really capable, hindi lang niya inaayos ang mga gawain sa kumpanya, kundi pati na rin ang aking personal na suliranin. Hindi ba't nararapat kang bigyan ng dagdag na sahod?”

"Anyways, we are here for Sir Marco Piltores, is he available today?" Sa likuran may nagtaas nang kamay, "I am Marco Piltores, sir." Tinitigan pa lang niya ito, masasabi niyang malabong makagawa ito ng kasalanan. "Oh hi! Mr. Piltores, can we talked to you in private?"

“S-Sino ka? Ano'ng alam mo sa buhay ko? Sino ka? Kapag nalaman ni Marcus ‘tong ginagawa mo sa ‘kin, hindi ka niya mapapatawad. Makapangyarihan siya, kaya niyang gawin ang lahat. Kaya niya kayong dispatsahin nang hindi natutunton.” Tumawa ang lalaking nasa likod ng maskara. “Kung makikilala ako—kami ni Marcus Delacroix, maaari siyang magtagumpay. Pero pa'no siya makakapaghiganti kung hindi ka na niya aabutang buhay?”

"Ayaw ko ng dramang ganito! So let's go back into your mission, Sis because I know gusto mo ng matapos ito!" "Okay, ano ba ang nalaman mo? Bukas pa lang sana Ako kikilos." "This Marcos is not a simple guy. He is the one and only heiress of the very well known and very wealthy person named Mojahid that living in Russia. Pag aari niya ang halos lahat ng establisyemento sa buong Russia like Mom na nasa Japan naman. Isa rin siya sa pinakakatakutang Mafia Lord sa buong Russia and ready to retired. Si Marcos ang kaniyang one and only Apo kaya Marcos life is in danger. Kawawang Marcos, walang kaalam alam," mahaba at pa-iling iling pang paliwanag ni Fiona.

Devryck "Apo? Kumusta ang San Antonio? Narinig ko ang mga papuri nila at mga magagandang bagay tungkol sa'yo, at ipinagmamalaki kitang tawaging apo," bati ni Lolo Luciano, na puno ng pagmamalaki sa kanyang boses. Siya si Don Luciano Marcov, dating gobernador, isang mahusay at makatarungang pulitiko, at siya ang role model ko. Siya ang nagturo sa akin ng lahat tungkol sa pulitika.

" Hindi ba't kaya kayo narito ay para hanapin ako? Ako ang sadya niyo kaya ito na, libre niyo na akong makukuha. " Hindi sumagot si Rostam. Nanatili ang kaniyang mga mata sa taong hindi niya malaman kung mapagkakatiwalaan ba nila. Isa ito sa mga tao ni Marko Diaz, ang matanda na hanggang ngayon, walang balak magsalita. Nasa mga kamay niya pa rin ang buhay ng matanda kasama ang kanang kamay nito na malapit na ring kainin ng lupa dahil sa iniinda nitong sakit na natatamo mula sa karahasan sa Lombardi Clan.

Si Marco Reyes, 28 taong gulang, ay isang dating city engineer na nagpasya nang iwan ang magulong lungsod at humanap ng kapayapaan sa probinsya. "Sigurado ka bang kaya mo dito, Marco?" tanong ni Mang Tano, ang matandang tsuper ng traysikel na sumundo sa kanya mula sa bayan. “Oo naman, Mang Tano,” tugon ni Marco, sabay ngiti. “Mas mabuti na rin ‘tong tahimik kaysa sa magulong buhay sa Maynila. Saka, gusto ko ring maranasan kung paano ang mabuhay sa probinsya.”