Novel & Cerita Marco One Piece Manga

Napakunot ang aking noo nang biglang napanganga si Mommy habang nakatingin sa harap. Mariin akong napapikit nang makita ang tinitingnan ni Mommy. Muli akong tumalikod at kinalma ang sarili. Dahil nabuhat na yata ng mga tauhan ni Daddy ang mga karga namin ay ang maleta na lang ni Rhy ang naiwan nang nagpasyang tumulong si Harley. Maliit na maleta ito na spiderman ang print. Wala na bang ipapalpak ang araw na 'to?

Hindi pa man siya tuluyang nakapagbihis ay narinig na nito ang mapungay na boses. "Saan ka pupunta?" Napalingon ito at kitang-kita ang gulat sa kaniyang mga mata. Nakasandal si Marco sa hwadboard ng kama habang nakatingin sa kaniya gamit ang matalim na mga mata. Hot na hot sa paningin nito si Marco dahil kitang-kita ang muscles nito sa itaas na bahagi ng kaniyang katawan. Tanging ang ibabang katawan lang nito ang may takip.

Hinawakan ng kaniyang kamay ang susi sa aking baywang, binuksan ang kandado na nakakabit sa kadena sa aking pulso. Tumayo si Marco. Inabot niya ang kaniyang kamay. Tinitigan ko ang kaniyang kamay. Hindi ko ito kinuha. Tumayo ako nang mag-isa na may nanlalambot na katawan, manhid na mga paa, at mga matang walang nakikita kundi ang walang laman na punto sa harapan ko. Hindi pinilit ni Marco. Naglakad siya sa harapan ko, paminsan-minsan ay lumingon upang tiyaking sinusundan ko siya.

Which is better. I turned the page once again and saw the picture of a man’s private part and I instantly switched pages. Pagbalik ni Marco ay sabay kaming nagbasa ng libro. Nang dumating ang order niya ay kumain na siya. Ngunit nakuha ng atensyon ko ang lalakeng halos mauntog na sa entrance ng café sa labis nitonh tangkad. He’s wearing a black suit paired with a shinny black shoes.

Mahina ngunit matatag ang kanyang boses, "Bitawan mo ako." Sinubukan niyang itulak si Marco gamit ang kanyang kamay, ngunit mahina ito at walang lakas, hindi man lang siya naka-ilayo kahit kaunti. Napansin ni Marco ang kanyang nakakuyom na kamao, may mantsang dugo. Inilapag niya ulit ito sa sofa at sinubukang buksan ang kanyang kamay.

Nagtataka siyang tumingin sa lalaking umaalalay kay Marco. Ikinuskos ni Marco ang kanyang sumasakit na noo at mahinang bumulong, "Don't call her that." Natawa na lamang ang kanyang kaibigan. "Mauna na ako. Pakialagaan na lang si Marco para sa akin.” "Alright," sagot ni Marco. "We'll drink another time." Ngumiti ang kaibigan nito kay Maliya. "I'll leave Marco in your hands." Pormal na ngumiti si Maliya bago inalayan si Marco.

While, Marco's body has been dressed with his own blood after many cuts around his body. It was seconds away from death, however, Marco didn't fail to make a last call. "C-Cello, I-I know where L-Leighton Wajeeh Estrella is. I once h-heard his n-name from y-you. He is in Saka, at Cortes Farm." That was the last words of Marco before he drained his energy enough para mabitawan nito ang telepono. Though he still have a bit of consciousness, Marco run out voice.

Mga hayop! Mabilis ang pangyayari. Bago pa siya makasuntok, mabilis akong umatras at umilag. Sumabay si Marco, hindi rin nagpakabog. Ilang saglit lang, kami na ni Marco ang may kontrol sa laban. Ang isa pang lalaki ay sumugod kay Marco, pero sanay sa ganito si Marco. Isang malakas na suntok sa sikmura at napaluhod namin agad ang mga kalaban.

Pero bahagya siyang napakunot ang noo nang mapansin ang kasama nitong matangkad na lalaki na sa tingin niya ay isa rin sa mga kasama nito galing Japan. Hindi niya kita ang mukha dahil may mask din ito gaya ng iba. Matangkad at matikas ito kaya napansin niya agad. Pero natakpan ito ng mga dumaan, ang grupo nina Marco. Kasama rin nito si Jana.

Tumango lang ako, kahit alam kong wala na akong maririnig na bago. Paglingon ko, nakita ko si Marco sa kabilang dulo, nakasandal sa pader, tila naghihintay. Nang magtagpo ang paningin namin, agad siyang ngumiti, ‘yung tipong pilit pero sinsero.